ფ
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: ასო „ფ“ '''ფ''' – ქართული ანბანის ოცდამეერთე (ძვე...) |
(→წყარო) |
||
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:F aso.PNG|thumb|ასო „ფ“]] | [[ფაილი:F aso.PNG|thumb|ასო „ფ“]] | ||
| − | '''ფ''' – [[ქართული ანბანი]]ს ოცდამეერთე (ძველი ქართული [[ანბანი]]ს ოცდამეოთხე) [[ასო (ნიშანი)|ასო]], მისი სახელია „ფარი“; გრაფიკული სიმბოლო ლაბიალური ფშვინვიერი ხშული [[თანხმოვნები|თანხმოვნისა]]. [[ასომთავრული|ასომთავრულში]] იწერებოდა Ⴔ. მისი მოხაზულობა ხაზისა და [[წრე|წრის]] კომბინაციაა, რომელიც [[კვადრატი]]ს ნახევარს იკავებს. ნუსხური ⴔ კუთხოვანი ფორმისაა და მარჯენივ გადახრილი. [[მხედრული]] ფ ერთიანი, მომრგვალებული კონტურის მქონეა. ნუსხურსა და მხედრულში ქვედა სამ ხაზში იწერება. | + | '''ფ''' – [[ქართული ანბანი]]ს ოცდამეერთე (ძველი ქართული [[ანბანი]]ს ოცდამეოთხე) [[ასო (ნიშანი)|ასო]], მისი სახელია „ფარი“; გრაფიკული სიმბოლო ლაბიალური ფშვინვიერი ხშული [[თანხმოვნები|თანხმოვნისა]]. [[ასომთავრული|ასომთავრულში]] იწერებოდა Ⴔ. მისი მოხაზულობა ხაზისა და [[წრე|წრის]] კომბინაციაა, რომელიც [[კვადრატი]]ს ნახევარს იკავებს. ნუსხური ⴔ კუთხოვანი ფორმისაა და მარჯენივ გადახრილი. [[მხედრული დამწერლობა|მხედრული]] ფ ერთიანი, მომრგვალებული კონტურის მქონეა. ნუსხურსა და მხედრულში ქვედა სამ ხაზში იწერება. |
ძველ ქართულ სათვალავში აღნიშნავდა ხუთასს (500). | ძველ ქართულ სათვალავში აღნიშნავდა ხუთასს (500). | ||
| ხაზი 10: | ხაზი 10: | ||
[[კატეგორია:ასოები]] | [[კატეგორია:ასოები]] | ||
[[კატეგორია:გრაფიკული ნიშნები]] | [[კატეგორია:გრაფიკული ნიშნები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართული ენა]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 00:10, 8 მაისი 2025 მდგომარეობით
ფ – ქართული ანბანის ოცდამეერთე (ძველი ქართული ანბანის ოცდამეოთხე) ასო, მისი სახელია „ფარი“; გრაფიკული სიმბოლო ლაბიალური ფშვინვიერი ხშული თანხმოვნისა. ასომთავრულში იწერებოდა Ⴔ. მისი მოხაზულობა ხაზისა და წრის კომბინაციაა, რომელიც კვადრატის ნახევარს იკავებს. ნუსხური ⴔ კუთხოვანი ფორმისაა და მარჯენივ გადახრილი. მხედრული ფ ერთიანი, მომრგვალებული კონტურის მქონეა. ნუსხურსა და მხედრულში ქვედა სამ ხაზში იწერება.
ძველ ქართულ სათვალავში აღნიშნავდა ხუთასს (500).
