ფორონჯი

მიმდინარე ცვლილება 21:37, 3 თებერვალი 2026 მდგომარეობით

ფორონჯი

ფორონჯი – Acipenser sturio Linnaeus, 1758

ტიპი: ქორდიანები
კლასი: სხივფარფლიანი თევზები
რიგი: ზუთხისნაირნი
ოჯახი: ზუთხისებრნი
გვარი: ზუთხი
სახეობა: ატლანტური ზუთხი

თევზი ზუთხისებრთა ოჯახისა. ფორონჯი გავრცელებულია ევროპის სანაპიროებზე ნორდკაპიდან დაწყებული ბალტიის, ხმელთაშუა და შავ ზღვამდე, ჩრდილო ამერიკაში სამხრეთ კოროლინიდინ ჰუდსონის უბემდე. ტოფობისათვის შემოდის საქართველოს მდინარეებში, რიონსა და ენგურში.

[რედაქტირება] ბიოლოგია

ფორონჯი გამსვლელი თევზია და პატარა გუნდის სახით იკრიბება ზღვის უბესთან, რომელიც გამტკნარებულია მდინარეებით. ტოფობას მდინარეებში ახდენს და ირჩევს ქვა-კენჭიან ფსკერს სწრაფი დინებით, სადაც ტემპერატურა მერყეობს 7-22° პირობებში. ტოფობის ადგილი მაგ. რიონში დადგენილია ქ. სამტრედიიდან სოფ. ბაშამდე. ტოფობა ხდება აპრილის ბოლოდან მაისში; მდ. ენგურში ფორონჯი სოფ. ჯვარამდის აღწევს.

ქვირითი მწებავია და საგნებს ემაგრება. კვერცხის დიამეტრი 2,6-3 მმ-ია. ქვირითის განვითარება 3-დან 13 დღე-ღამის განმავლობაში გრძელდება, თუ წყლის ტემპერატურა 7,7-სა და 12.2° შორის შერყეობს. გამოჩეკილი ლარვას სიგრძეა 9,3-11 მმ, საყვითრე პარკის სრული შეწოვა ორ კვირამდე გრძელდება, რომლის შემდეგ ლარვები დამოუკიდებელ აქტიურ კვებაზე გადადიან. ახალგაზრდები შემოდგომაზე უკან ეშვებიან მდინარის შესართავში, შავ ზღვაში ფორონჯი სიცოცხლის 9-18 წლის ასაკში იწონის 12-47 კგ-ს. მამლები სქესობრივ სიმწიფეს 7-9 წლის ასაკში აღწევენ, ხოლო დედლები – 8-14 წლის ასაკში. ლარვები მდინარეში იკვებებიან კიბოსნაირებით (დაფნიებით), ახალგაზრდები ზღვაში – კიბოებით, ხოლო ზრდასრული ფორმები – ფსკერული ცხოველებით: ჭიებით, კიბოსნაირებით, მოლუსკებით და წვრილი თევზებით.

ფორონჯს უმთავრესად მდინარეში ჩასადგმელი და მცურავი ბადეებით, დიდბადეებითა და ჩანგლებით იჭერენ. ფორონჯის ხორცი კარგი ხარისხისაა.

[რედაქტირება] წყარო

საქართველოს თევზების სარკვევი