ბერიძე სანდრო

NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
(წყარო)
 
(ერთი მომხმარებლის 7 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.)
ხაზი 1: ხაზი 1:
 
[[ფაილი:Sandro beridze.JPG|thumb|სანდრო ბერიძე]]
 
[[ფაილი:Sandro beridze.JPG|thumb|სანდრო ბერიძე]]
'''ბერიძე სანდრო''' − (1957),  ჟურნალისტი, პოეტი და პედაგოგი. დაიბადა ბათუმში. სხვადასხვა დროს მუშაობდა სკოლის პედაგოგად, ქედის რაიონული გაზეთის განყოფილების გამგედ, გაზეთ „აჭარის” ლიტერატურულ მუშაკად, ქედის რაიონის პრეფექტად, 1995 წლიდან კი ჟურნალ „ჭოროხის” მთავარი რედაქტორია. პირველი ლექსები გამოაქვეყნა 1987 წელს ჟურნალ „ცისკარში”. ავტორია პოეტური კრებულებისა: „თეთრი ქორწილი~, „სიკვდილ-სიცოცხლის
+
'''ბერიძე სანდრო''' − (1957),  ჟურნალისტი, პოეტი, კრიტიკოსი, საზოგადო მოღვაწე, დაიბადა 1957 წლის 8 მარტს, ქედის რაიონის სოფელ ჯალაბაშვილებში.  
სიმღერები”, „უფლის ოქროს ჭურჭელი”, „დღეები და ღამეები”, „ჰოდა, იმას ვამბობდი”, „სანთლის ხომალდი რვა პოეტით”, „Pro and Contra”.
+
 
 +
1978 წელს დაამთავრა საშუალო სკოლა, 1983 წელს – ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი, [[ქართული ენა|ქართული ენისა]] და ლიტერატურის სპეციალობით.  
 +
 
 +
გამოცემული აქვს ლექსთა კრებულები: „ძოწისფერი გვირილები“ (თანაავტორია, 1987), „თეთრი ქორწილი“ (1992), „სიკვდილ-სიცოცხლის სიმღერები“ (1997), „უნაპირო ხილვები“ (ლიტერატურულ-კრიტიკული წერილები, 1999), „ჰოდა, იმას ვამბობდი…“ (2001), „უფლის ოქროს ჭურჭელი“ (2004), „სანთლის ხომალდი რვა პოეტით“ (2014), „რჩეული ლექსები“ (2016).
 +
 
 +
სანდრო ბერიძე იყო აჭარის უზენაესი საბჭოს პირველი მოწვევის დეპუტატი, ქედის რაიონის პრეფექტი, აჭარის საარქივო დეპარტამენტის თავმჯდომარის მოადგილე. ჟურნალ „ჭოროხის“ მთავარი რედაქტორი.
 +
 
 +
ლაურეატია მემედ აბაშიძის და ზურაბ გორგილაძის პრემიებისა.
  
  
::: '''სიცოცხლე მღერის'''
 
  
::სიცოცხლე მღერის: „დავრჩე ეგება”...
 
::სიკვდილი მღერის: „რა დროს ეგ არი”...
 
::მკვდარ-ცოცხალს ერთად მიერეკება
 
::ჟამი მკაცრი და დაუდეგარი.
 
::მიუწვდომელი ბუდე ციერთა,
 
::დასავანებლად სულებს რომ სურდათ,
 
::ისე გაცვდა და გამიწიერდა,
 
::რომ მასზე ფიქრიც მექცა აბსურდად.
 
::დაშრა უცრემლოდ გრძნობა ფარული,
 
::გულში რომ კრძალვით მარტოს უვლია.
 
::ბანალურია დღეს სიყვარული
 
::და სიძულვილიც ბანალურია.
 
::პოეტი, სხვათა დარდის მპარავი,
 
::გულგრილი მზერით ხვდები ალიონს.
 
::ცოდვებით სავსე მადლის კარავში
 
::ნეტა ვინ უნდა მოინანიოს.
 
  
 
==წყარო==
 
==წყარო==
[[ქართველი პოეტები (ენციკლოპედია)]]
+
[[საინფორმაციო ცნობარი აჭარაში მოღვაწე მწერალთა შესახებ]]
 
[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]
 
[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]
 
[[კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები]]
 
[[კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები]]
 
[[კატეგორია:ქართველი პედაგოგები]]
 
[[კატეგორია:ქართველი პედაგოგები]]
 +
[[კატეგორია:აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრები‏‎]]
 +
[[კატეგორია:აჭარის უზენაესი საბჭოს პირველი მოწვევის დეპუტატები]]
 
[[კატეგორია:ბერიძეები]]
 
[[კატეგორია:ბერიძეები]]

მიმდინარე ცვლილება 13:57, 2 აპრილი 2026 მდგომარეობით

სანდრო ბერიძე

ბერიძე სანდრო − (1957), ჟურნალისტი, პოეტი, კრიტიკოსი, საზოგადო მოღვაწე, დაიბადა 1957 წლის 8 მარტს, ქედის რაიონის სოფელ ჯალაბაშვილებში.

1978 წელს დაამთავრა საშუალო სკოლა, 1983 წელს – ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი, ქართული ენისა და ლიტერატურის სპეციალობით.

გამოცემული აქვს ლექსთა კრებულები: „ძოწისფერი გვირილები“ (თანაავტორია, 1987), „თეთრი ქორწილი“ (1992), „სიკვდილ-სიცოცხლის სიმღერები“ (1997), „უნაპირო ხილვები“ (ლიტერატურულ-კრიტიკული წერილები, 1999), „ჰოდა, იმას ვამბობდი…“ (2001), „უფლის ოქროს ჭურჭელი“ (2004), „სანთლის ხომალდი რვა პოეტით“ (2014), „რჩეული ლექსები“ (2016).

სანდრო ბერიძე იყო აჭარის უზენაესი საბჭოს პირველი მოწვევის დეპუტატი, ქედის რაიონის პრეფექტი, აჭარის საარქივო დეპარტამენტის თავმჯდომარის მოადგილე. ჟურნალ „ჭოროხის“ მთავარი რედაქტორი.

ლაურეატია მემედ აბაშიძის და ზურაბ გორგილაძის პრემიებისა.



[რედაქტირება] წყარო

საინფორმაციო ცნობარი აჭარაში მოღვაწე მწერალთა შესახებ

პირადი ხელსაწყოები
სახელთა სივრცე

ვარიანტები
მოქმედებები
ნავიგაცია
ხელსაწყოები