აგაგა
(→წყარო) |
(→წყარო) |
||
| ხაზი 18: | ხაზი 18: | ||
[[კატეგორია:მითოლოგია]] | [[კატეგორია:მითოლოგია]] | ||
[[კატეგორია:ქართული მითები]] | [[კატეგორია:ქართული მითები]] | ||
| + | [[კატეგორია:კავკასიური მითები]] | ||
[[კატეგორია:მეგრული მითები]] | [[კატეგორია:მეგრული მითები]] | ||
| + | [[კატეგორია:მითოლოგიური პერსონაჟები]] | ||
[[კატეგორია:სულები]] | [[კატეგორია:სულები]] | ||
[[კატეგორია:ქვესკნელი]] | [[კატეგორია:ქვესკნელი]] | ||
| − | |||
13:23, 10 ივლისი 2017-ის ვერსია
აგაგა – მივიწყებული მიცვალებულის მშიერი, მოხეტიალე სული მეგრული რწმენა-წარმოდგენების მიხედვით. წარმოდგენილი ჰყავთ სუსტი, ძლივს მოსიარულე მამაკაცის ან ქალის სილუეტის სახით. ღამით ხშირად ჩნდება სასაფლაოს მიმდებარე ტერიტორიაზე, სასოფლო გზებსა და ბილიკებზე; არის ამბივალენტური ბუნების: ერთი ცნობით, ეზოში მის გამოჩენას მოუსავლიანობა, საქონლის ჭირიანობა, ოჯახის სიღარიბე მოაქვს, აშინებს ადამიანებს; სხვა ცნობით, აგაგა ადამიანის დამხმარედაც გვევლინება, შველის მგზავრებსა და მეთევზეებს (რ. ხარაძე).
ლიტერატურა
ნ. ანთელავა. სამეგრელოს ექსპედიციის მასალები. რვ. 7, გვ. 11; რ. ხარაძე. ხევსურეთის ეთნოგრაფიული მასალები. 1938 // კავკასიის ეთნოლოგიური კრებული. XIV. თბ., 2012, გვ. 177.
წყარო
ნუგზარ ანთელავა. კავკასიის ხალხთა მითები და რიტუალები. - გამომცემლობა „უნივერსალი“,- თბილისი2017