ართმელაძე დავით
(→წყარო) |
(→წყარო) |
||
| (ერთი მომხმარებლის 3 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:DaviT arTmeladze.jpg|thumb|'''დავით ართმელაძე''']] | [[ფაილი:DaviT arTmeladze.jpg|thumb|'''დავით ართმელაძე''']] | ||
| − | '''ართმელაძე დავით ადამის ძე''' - (1.II.1865 - 1938) - [[ | + | '''ართმელაძე დავით ადამის ძე''' - (1.II.1865 - 1938) - [[ქართველები|ქართველი]] სამხედრო მოღვაწე, რუსეთის საიმპერატორო არმიის [[პოლკოვნიკი]], რუსეთის რესპუბლიკის გენერალ-მაიორი და ქართული არმიის გენერალი. |
====ბიოგრაფია==== | ====ბიოგრაფია==== | ||
| − | დაწყებითი განათლება მიიღო | + | აიბადა ქუთაისის გუბერნიის ოზურგეთის მაზრის სოფელ ქვიანში, აზნაურის ოჯახში. დაწყებითი განათლება მიიღო ოზურგეთის საქალაქო სასწავლებელში. 1885 [[სამხედრო სამსახური]] დაიწყო. დაამთავრა თბილისის ქვეით იუნკერთა სასწავლებელი (პირველი თანრიგით). გაიგზავნა პოდპორუჩიკად ელიზავეტოპოლის 156-ე ქვეით [[პოლკი (ლეგიონი)|პოლკში]]. პორუჩიკი (1892). შტაბსკაპიტანი (1900). [[კაპიტანი]] (1901). [[I მსოფლიო ომი 1914–18|I მსოფლიო ომი]]ს წინ პოდპოლკოვნიკია. გადაყვანილ იქნა 23-ე თურქესტანის ქვეით [[პოლკი (ლეგიონი)|პოლკში]] [[ბატალიონი|ბატალიონის]] [[მეთაური|მეთაურად]]. [[პოლკოვნიკი]] (1915). 1917 წლის იანვარში დაინიშნა თურქესტანის მე-16 პოლკის უფროსად. იმავე წლის ოქტომბერში - 127-ე ქვეითი [[დივიზია|დივიზიის]] მეთაურად და მიენიჭა გენერალ-მაიორის წოდება. დათხოვნილი იქნა [[თადარიგი (შეიარაღებული ძალების)|თადარიგში]] ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო. |
დაჯილდოებული იყო ორდენებით: წმ. სტანისლავის მე 3-ხარისხის, წმ. ანას მე-3 ხარისხის, წმ. სტანისლავის მე-2 ხარისხის, წმ. გიორგის მე-4 ხარისხის. დაჯილდოებული იყო იარაღით. | დაჯილდოებული იყო ორდენებით: წმ. სტანისლავის მე 3-ხარისხის, წმ. ანას მე-3 ხარისხის, წმ. სტანისლავის მე-2 ხარისხის, წმ. გიორგის მე-4 ხარისხის. დაჯილდოებული იყო იარაღით. | ||
| ხაზი 9: | ხაზი 9: | ||
1918-1921 წლებში მსახურობდა საქართველოს [[შეიარაღებული ძალები|შეიარაღებულ ძალებში]]. თავდაპირველად იყო ქართული [[კორპუსი (სამხედრო ტერმინი)|კორპუსის]] 1-ლი დივიზიის მეთაური. 1920-1921 წლებში [[სარდლობა|სარდლობდა]] ქართული [[არმია|არმიის]] პირველ [[ბრიგადა|ბრიგადას]], რომლის [[შტაბი|შტაბიც]] სოხუმში იყო და იცავდა აფხაზეთის მიმართულებას. 1921 წლის თებერვალ-მარტში მეთაურობდა გაგრის მხრიდან შემოჭრილი მე-9 [[წითელი არმია|წითელი არმიის]] წინააღმდეგ მებრძოლ [[შენაერთი|შენაერთებს]]. გენერალ [[მაზნიაშვილი გიორგი|მაზნიაშვილთან]] ერთად განდევნა ქემალისტები ბათუმიდან 1921 წლის მარტში. | 1918-1921 წლებში მსახურობდა საქართველოს [[შეიარაღებული ძალები|შეიარაღებულ ძალებში]]. თავდაპირველად იყო ქართული [[კორპუსი (სამხედრო ტერმინი)|კორპუსის]] 1-ლი დივიზიის მეთაური. 1920-1921 წლებში [[სარდლობა|სარდლობდა]] ქართული [[არმია|არმიის]] პირველ [[ბრიგადა|ბრიგადას]], რომლის [[შტაბი|შტაბიც]] სოხუმში იყო და იცავდა აფხაზეთის მიმართულებას. 1921 წლის თებერვალ-მარტში მეთაურობდა გაგრის მხრიდან შემოჭრილი მე-9 [[წითელი არმია|წითელი არმიის]] წინააღმდეგ მებრძოლ [[შენაერთი|შენაერთებს]]. გენერალ [[მაზნიაშვილი გიორგი|მაზნიაშვილთან]] ერთად განდევნა ქემალისტები ბათუმიდან 1921 წლის მარტში. | ||
| − | + | საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის რუსული ოკუპაციისა და იძულებითი გასაბჭოების შემდეგ, 1921 წლის მარტში, საქართველოდან არ წასულა და დარჩა სამშობლოში. კოოპერაციაში შევიდა ბოლშევიკურ ხელისუფლებასთან და მონაწილეობდა ქართული წითელი არმიის ფორმირებასა და სამხედრო სასწავლებლის შექმნაში. ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. | |
| + | |||
| + | გარდაიცვალა 1938 წელს. დეტალები უცნობია. დაკრძალულია სოფელ ქვიანის ეკლესიის სასაფლაოზე. მისი საფლავი დაცულია.თბილისში, საბურთალოს რაიონში არის მისი სახელობის ქუჩა. | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| − | |||
== ლიტერატურა == | == ლიტერატურა == | ||
| ხაზი 27: | ხაზი 31: | ||
[[კატეგორია:ქართველი გენერლები]] | [[კატეგორია:ქართველი გენერლები]] | ||
| + | [[კატეგორია:რუსეთის არმიის ქართველი გენერლები]] | ||
[[კატეგორია:საქართველოს პირველი რესპუბლიკის გენერლები]] | [[კატეგორია:საქართველოს პირველი რესპუბლიკის გენერლები]] | ||
[[კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის არმიის ქართველი გენერლები (1918-21)]] | [[კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის არმიის ქართველი გენერლები (1918-21)]] | ||
| + | [[კატეგორია:წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენოსნები]] | ||
| + | [[კატეგორია:წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენოსნები]] | ||
| + | [[კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენოსნები]] | ||
| + | [[კატეგორია:წმინდა გიორგის IV ხარისხის ორდენოსნები]] | ||
[[კსტეგორია:ართმელაძეები]] | [[კსტეგორია:ართმელაძეები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 11:40, 22 ივნისი 2026 მდგომარეობით
ართმელაძე დავით ადამის ძე - (1.II.1865 - 1938) - ქართველი სამხედრო მოღვაწე, რუსეთის საიმპერატორო არმიის პოლკოვნიკი, რუსეთის რესპუბლიკის გენერალ-მაიორი და ქართული არმიის გენერალი.
სარჩევი |
[რედაქტირება] ბიოგრაფია
აიბადა ქუთაისის გუბერნიის ოზურგეთის მაზრის სოფელ ქვიანში, აზნაურის ოჯახში. დაწყებითი განათლება მიიღო ოზურგეთის საქალაქო სასწავლებელში. 1885 სამხედრო სამსახური დაიწყო. დაამთავრა თბილისის ქვეით იუნკერთა სასწავლებელი (პირველი თანრიგით). გაიგზავნა პოდპორუჩიკად ელიზავეტოპოლის 156-ე ქვეით პოლკში. პორუჩიკი (1892). შტაბსკაპიტანი (1900). კაპიტანი (1901). I მსოფლიო ომის წინ პოდპოლკოვნიკია. გადაყვანილ იქნა 23-ე თურქესტანის ქვეით პოლკში ბატალიონის მეთაურად. პოლკოვნიკი (1915). 1917 წლის იანვარში დაინიშნა თურქესტანის მე-16 პოლკის უფროსად. იმავე წლის ოქტომბერში - 127-ე ქვეითი დივიზიის მეთაურად და მიენიჭა გენერალ-მაიორის წოდება. დათხოვნილი იქნა თადარიგში ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო.
დაჯილდოებული იყო ორდენებით: წმ. სტანისლავის მე 3-ხარისხის, წმ. ანას მე-3 ხარისხის, წმ. სტანისლავის მე-2 ხარისხის, წმ. გიორგის მე-4 ხარისხის. დაჯილდოებული იყო იარაღით.
1918-1921 წლებში მსახურობდა საქართველოს შეიარაღებულ ძალებში. თავდაპირველად იყო ქართული კორპუსის 1-ლი დივიზიის მეთაური. 1920-1921 წლებში სარდლობდა ქართული არმიის პირველ ბრიგადას, რომლის შტაბიც სოხუმში იყო და იცავდა აფხაზეთის მიმართულებას. 1921 წლის თებერვალ-მარტში მეთაურობდა გაგრის მხრიდან შემოჭრილი მე-9 წითელი არმიის წინააღმდეგ მებრძოლ შენაერთებს. გენერალ მაზნიაშვილთან ერთად განდევნა ქემალისტები ბათუმიდან 1921 წლის მარტში.
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის რუსული ოკუპაციისა და იძულებითი გასაბჭოების შემდეგ, 1921 წლის მარტში, საქართველოდან არ წასულა და დარჩა სამშობლოში. კოოპერაციაში შევიდა ბოლშევიკურ ხელისუფლებასთან და მონაწილეობდა ქართული წითელი არმიის ფორმირებასა და სამხედრო სასწავლებლის შექმნაში. ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას.
გარდაიცვალა 1938 წელს. დეტალები უცნობია. დაკრძალულია სოფელ ქვიანის ეკლესიის სასაფლაოზე. მისი საფლავი დაცულია.თბილისში, საბურთალოს რაიონში არის მისი სახელობის ქუჩა.
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- მ. გოგიტიძე, გ. ბეჟიტაშვილი, სამხედრო ფიცის ერთგულნი. თბ., 2015;
- საიტი - Русская армия в Великой войне http://www. grwar. ru;
- М. Гогитидзе. Военная элита кавказа.т. I. 2007.
[რედაქტირება] იხილე აგრეთვე
[რედაქტირება] წყარო
- ქართველი გენერლები
- რუსეთის არმიის ქართველი გენერლები
- საქართველოს პირველი რესპუბლიკის გენერლები
- საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის არმიის ქართველი გენერლები (1918-21)
- წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენოსნები
- წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენოსნები
- წმინდა ანას III ხარისხის ორდენოსნები
- წმინდა გიორგის IV ხარისხის ორდენოსნები
