ყარყარაშვილი გიორგი

მიმდინარე ცვლილება 12:13, 30 ივნისი 2026 მდგომარეობით

გიორგი ყარყარაშვილი

ყარყარაშვილი გიორგი (გია) ნოდარის ძე – (დ. 31 ოქტომბერი, 1966) – ქართველი გენერალ-მაიორი (1993), საქართველოს თავდაცვის მინისტრი (1993-94).

დაიბადა ქალაქ თბილისში. 1983 წელს დაამთავრა რკინიგზის №3 საშუალო სკოლა,ხოლო 1987 წელს – თბილისის უმაღლესი სამხედრო საარტილერიო სამეთაურო სასწავლებელი.

1983-1990 წლებში მსახურობდა საბჭოთა არმიაში ოცმეთაურად, საარტილერიო ბატარეის მეთაურად საბჭოთა ჯარების შემადგენლობაში გერმანიაში, საარტილერიო ბატარეის და დივიზიონის შტაბის უფროსად აზერბაიჯანსა და საქართველოში. ბოლო წოდება საბჭოთა არმიაში – უფროსი ლეიტენანტი.

1990 წელს აქტიურად ჩაერთო ეროვნულ-გამათავისუფლებელ მოძრაობაში. ეროვნული გვარდიის ერთ-ერთი დამაარსებელთაგანია. 1991 წლის დასაწყისში მის მიერვე შექმნილი ბატალიონ „თეთრი არწივის“ მეთაურია.

1992 წლის იანვრიდან ეროვნული გვარდიის სარდლის მოადგილეა, წოდებით – გვარდიის პოლკოვნიკი.

1992-1993 წლებში ეროვნული გვარდიის სარდალია.

1992 წლის აგვისტო-ოქტომბერში სარდლობდა საქართველოს შეიარაღებულ ძალებს აფხაზეთის ტერიტორიაზე. აქტიურად მონაწილეობდა საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის წარმოებულ სამხედრო მოქმედებებში.

1992-1993 წლებში მსახურობდა ეროვნული გვარდიის I ქვეითი ბრიგადის მეთაურად. 1992 წლის 14 სექტემბერს მიენიჭა „ბრიგადის გენერლის“ სამხედრო წოდება. 1993 წელს „ბრიგადის გენერლის“ წოდება შეიცვალა „გენერალ-მაიორის“ სამხედრო წოდებით.

1993 წლის მარტი-მაისის პერიოდში – ეროვნული გვარდიის სწრაფი რეაგირების კორპუსის სარდალია.

1993 წლის 6 მაისს საქართველოს პარლამენტის დადგენილებით დაინიშნა საქართველოს თავდაცვის მინისტრად.

აფხაზეთის ტერიტორიაზე მიმდინარე რუსეთ-საქართველოს 1992-1993 წლების ომის დასრულების შემდეგ,1994-1995 წლებში, სწავლობდა მოსკოვში გენერალური შტაბის აკადემიაში. 1995 წლის 25 იანვარს, ქალაქ მოსკოვში, მასზე და გენერალ პაატა დათუაშვილზე განხორციელებული შეიარაღებული თავდასხმის შედეგად დაინვალიდდა.

1998-1999 წლებში მუშაობდა საქართველოს სახალხო დამცველის აპარატის რწმუნებულად. 1999-2003 წლებში არჩეულ იქნა საქართველოს პარლამენტის წევრად.

2000 წლიდან არის საზოგადოებრივი ორგანიზაცია ,,ახალი მოძრაობის“ წევრი.

2004-2005 წლებში კვლავ იქნა არჩეული საქართველოს პარლამენტის წევრად. დატოვა პარლამენტი პირადი განცხადების საფუძველზე 2005 წლის მაისში.

არის ომისა და თავდაცვის ძალების ვეტერანი. აქტიურად მონაწილეობდა საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის აფხაზეთის ტერიტორიაზე მიმდინარე 1992-1993 წლების რუსეთ-საქართველოს ომის სამხედრო მოქმედებებში.

დაჯილდოებულია ვახტანგ გორგასლის I ხარისხის ორდენით და2 მედლით.

ამჟამად არის ვეტერანთა სამოქალაქო კავშირ „საქართველოს ლეგიონის“ თავმჯდომარე. ეწევა აქტიურ საზოგადოებრივ საქმიანობას. არჩეულია საქართველოს სამხედრო ისტორიის საზოგადოების საპატიო წევრად (2019 წ.). არის ავტორი წიგნისა ,,ეს ჩვენი სამშობლო იწვის“ (2009 წ.).

[რედაქტირება] წყარო

• დამოუკიდებელი საქართველოს გენერლები და ადმირალები