იაშვილი ლუარსაბ
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ლუარსაბ იაშვილი“ გადაიტანა გვერდზე „იაშვილი ლუარსაბ“) |
|||
| ხაზი 2: | ხაზი 2: | ||
'''იაშვილი ლუარსაბ სეითის ძე''' - (31. III. 1907, [[თბილისი]], – 29. X. 1993, იქვე), [[ქართველები|ქართველი]] მევიოლინე და ალტისტი, პედაგოგი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1983). თბილისის კონსერვატორიის პროფესორი (1947-იდან). | '''იაშვილი ლუარსაბ სეითის ძე''' - (31. III. 1907, [[თბილისი]], – 29. X. 1993, იქვე), [[ქართველები|ქართველი]] მევიოლინე და ალტისტი, პედაგოგი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1983). თბილისის კონსერვატორიის პროფესორი (1947-იდან). | ||
| − | 1931 დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია (პროფ. ვ. ვილშუას სავიოლინო კლასი), 1932-35 სწავლობდა ლენინგრადის კონსერვატორიის ასპირანტურაში (ალტის კლასი, ხელმძღვანელი პროფ. ა. სოსინი). 1925-28 უკრავდა „ახალგაზრდა ქართველ მუსიკოსთა საზოგადოების“ ორკესტრში, 1928-45 იყო საქართველოს პირველი სიმებიანი კვარტეტის შემადგენლობაში (ალტი). როგორც სოლისტი და კონცერტმაისტერი სისტემატურად გამოდიოდა საქართველოს სახელმწიფო და რადიოს ორკესტრებში. 1935-იდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას კონსერვატორიაში და ცენტრალურ სამუსიკო ათწლედში. 1935 კონსერვატორიაში დააარსა სპეციალური ალტის კლასი. მისი მოწაფეები იყვნენ: ი. ლეუსი, ჰ. შავერდიანი, გ. მელიქიშვილი, თავისი ქალიშვილები – მარინე, ირინე და ნანა იაშვილები, ალტისტი ა. ბეგალიშვილი, კომპოზიტორები: რ. ლაღიძე, ი. გეჯაძე, შ. შილაკაძე და სხვ. 1967–74 იაშვილი მოღვაწეობდა ეგვიპტეში, ქ. კაიროს კონსერვატორიაში პედაგოგად. (გ. ტორაძე) | + | 1931 დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია (პროფ. ვ. ვილშუას სავიოლინო კლასი), 1932-35 სწავლობდა ლენინგრადის კონსერვატორიის ასპირანტურაში ([[ალტი (ხემიანი საკრავი)|ალტის]] კლასი, ხელმძღვანელი პროფ. ა. სოსინი). 1925-28 უკრავდა „ახალგაზრდა ქართველ მუსიკოსთა საზოგადოების“ ორკესტრში, 1928-45 იყო საქართველოს პირველი სიმებიანი კვარტეტის შემადგენლობაში (ალტი). როგორც სოლისტი და კონცერტმაისტერი სისტემატურად გამოდიოდა საქართველოს სახელმწიფო და რადიოს ორკესტრებში. 1935-იდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას კონსერვატორიაში და ცენტრალურ სამუსიკო ათწლედში. 1935 კონსერვატორიაში დააარსა სპეციალური ალტის კლასი. მისი მოწაფეები იყვნენ: ი. ლეუსი, ჰ. შავერდიანი, გ. მელიქიშვილი, თავისი ქალიშვილები – მარინე, ირინე და ნანა [[იაშვილები]], ალტისტი [[ბეგალიშვილი ალექსანდრე|ა. ბეგალიშვილი]], კომპოზიტორები: რ. ლაღიძე, ი. გეჯაძე, შ. შილაკაძე და სხვ. 1967–74 იაშვილი მოღვაწეობდა ეგვიპტეში, ქ. კაიროს კონსერვატორიაში პედაგოგად. (გ. ტორაძე) |
| ხაზი 15: | ხაზი 15: | ||
[[კატეგორია:მევიოლინეები]] | [[კატეგორია:მევიოლინეები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართველი მევიოლინეები]] | ||
[[კატეგორია:ალტისტები]] | [[კატეგორია:ალტისტები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართველი ალტისტები]] | ||
[[კატეგორია: საქართველოს სახალხო არტისტები]] | [[კატეგორია: საქართველოს სახალხო არტისტები]] | ||
11:13, 7 აგვისტო 2017-ის ვერსია
იაშვილი ლუარსაბ სეითის ძე - (31. III. 1907, თბილისი, – 29. X. 1993, იქვე), ქართველი მევიოლინე და ალტისტი, პედაგოგი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1983). თბილისის კონსერვატორიის პროფესორი (1947-იდან).
1931 დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია (პროფ. ვ. ვილშუას სავიოლინო კლასი), 1932-35 სწავლობდა ლენინგრადის კონსერვატორიის ასპირანტურაში (ალტის კლასი, ხელმძღვანელი პროფ. ა. სოსინი). 1925-28 უკრავდა „ახალგაზრდა ქართველ მუსიკოსთა საზოგადოების“ ორკესტრში, 1928-45 იყო საქართველოს პირველი სიმებიანი კვარტეტის შემადგენლობაში (ალტი). როგორც სოლისტი და კონცერტმაისტერი სისტემატურად გამოდიოდა საქართველოს სახელმწიფო და რადიოს ორკესტრებში. 1935-იდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას კონსერვატორიაში და ცენტრალურ სამუსიკო ათწლედში. 1935 კონსერვატორიაში დააარსა სპეციალური ალტის კლასი. მისი მოწაფეები იყვნენ: ი. ლეუსი, ჰ. შავერდიანი, გ. მელიქიშვილი, თავისი ქალიშვილები – მარინე, ირინე და ნანა იაშვილები, ალტისტი ა. ბეგალიშვილი, კომპოზიტორები: რ. ლაღიძე, ი. გეჯაძე, შ. შილაკაძე და სხვ. 1967–74 იაშვილი მოღვაწეობდა ეგვიპტეში, ქ. კაიროს კონსერვატორიაში პედაგოგად. (გ. ტორაძე)
წყარო
მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი / [შემდგ.: ანზორ თამარაშვილი; მთ. რედ.: გულბათ ტორაძე]. [ახალციხე: თბილ. უნ-ტის მესხეთის ფილიალის გამ-ბა], 2005 (ა.ო. "პროგრესი")
