გოცირიძე ლეილა
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ლეილა გოცირიძე“ გადაიტანა გვერდზე „გოცირიძე ლეილა“ გადამისამ...) |
|||
| ხაზი 2: | ხაზი 2: | ||
'''გოცირიძე ლეილა მიხეილის ასული''' - (13. III. 1924, [[თბილისი]], – 30. XI. 1997, მოსკოვი), [[ქართველები|ქართველი]] მომღერალი (მეცო-სოპრანო). [[საქართველო|საქართველოს]] სახალხო არტისტი (1958). | '''გოცირიძე ლეილა მიხეილის ასული''' - (13. III. 1924, [[თბილისი]], – 30. XI. 1997, მოსკოვი), [[ქართველები|ქართველი]] მომღერალი (მეცო-სოპრანო). [[საქართველო|საქართველოს]] სახალხო არტისტი (1958). | ||
| − | 1947 დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია (პროფ. ო. ბახუტაშვილ-შულგინას კლასი). 1948-დან თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის წამყვანი სოლისტი იყო. შექმნა მრავალი შთამბეჭდავი ვოკალურ-სცენური სახე: ნენო (ფალიაშვილის „ლატავრა“), დარეჯანი ([[ბალანჩივაძე მელიტონ|ბალანჩივაძის]] „დარეჯან ცბიერი“), პოლინა (ჩაიკოვსკის „პიკის ქალი“), აზუჩენა (ვერდის „ტრუბადური“), ამნერისი (ვერდის „აიდა“), კარმენი ([[ბიზე ჟორჟ|ბიზეს]] „კარმენი“) და სხვ. გოცირიძის შემოქმედებისათვის დამახასიათებლია მაღალი ვოკალური და სცენური კულტურა, დახვეწილი პროფესიონალიზმი. დიდ წარმატებას აღწევდა კამერულ კონცერტებშიც. (გ. ტორაძე) | + | 1947 დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია (პროფ. [[ბახუტაშვილი-შულგინა ოლღა|ო. ბახუტაშვილ-შულგინას]] კლასი). 1948-დან [[თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი|თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის]] წამყვანი სოლისტი იყო. შექმნა მრავალი შთამბეჭდავი ვოკალურ-სცენური სახე: ნენო (ფალიაშვილის „ლატავრა“), დარეჯანი ([[ბალანჩივაძე მელიტონ|ბალანჩივაძის]] „დარეჯან ცბიერი“), პოლინა (ჩაიკოვსკის „პიკის ქალი“), აზუჩენა ([[ვერდი ჯუზეპე|ვერდის]] „ტრუბადური“), ამნერისი (ვერდის „აიდა“), კარმენი ([[ბიზე ჟორჟ|ბიზეს]] „კარმენი“) და სხვ. გოცირიძის შემოქმედებისათვის დამახასიათებლია მაღალი ვოკალური და სცენური კულტურა, დახვეწილი პროფესიონალიზმი. დიდ წარმატებას აღწევდა კამერულ კონცერტებშიც. (გ. ტორაძე) |
| ხაზი 17: | ხაზი 17: | ||
[[კატეგორია:ვოკალისტები]] | [[კატეგორია:ვოკალისტები]] | ||
[[კატეგორია:საქართველოს სახალხო არტისტები]] | [[კატეგორია:საქართველოს სახალხო არტისტები]] | ||
| + | [[კატეგორია:მომღერლები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართველი მომღერლები]] | ||
17:46, 9 აგვისტო 2017-ის ვერსია
გოცირიძე ლეილა მიხეილის ასული - (13. III. 1924, თბილისი, – 30. XI. 1997, მოსკოვი), ქართველი მომღერალი (მეცო-სოპრანო). საქართველოს სახალხო არტისტი (1958).
1947 დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია (პროფ. ო. ბახუტაშვილ-შულგინას კლასი). 1948-დან თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის წამყვანი სოლისტი იყო. შექმნა მრავალი შთამბეჭდავი ვოკალურ-სცენური სახე: ნენო (ფალიაშვილის „ლატავრა“), დარეჯანი (ბალანჩივაძის „დარეჯან ცბიერი“), პოლინა (ჩაიკოვსკის „პიკის ქალი“), აზუჩენა (ვერდის „ტრუბადური“), ამნერისი (ვერდის „აიდა“), კარმენი (ბიზეს „კარმენი“) და სხვ. გოცირიძის შემოქმედებისათვის დამახასიათებლია მაღალი ვოკალური და სცენური კულტურა, დახვეწილი პროფესიონალიზმი. დიდ წარმატებას აღწევდა კამერულ კონცერტებშიც. (გ. ტორაძე)
წყარო
მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი / [შემდგ.: ანზორ თამარაშვილი; მთ. რედ.: გულბათ ტორაძე]. [ახალციხე: თბილ. უნ-ტის მესხეთის ფილიალის გამ-ბა], 2005 (ა.ო. "პროგრესი")
