იმერული ყველი

NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
(ახალი გვერდი: იმერული ყველი '''იმერული ყველის''' დამზადებ...)
 
(წყარო)
ხაზი 17: ხაზი 17:
 
[[კატეგორია: ქართული სუფრა]]
 
[[კატეგორია: ქართული სუფრა]]
 
[[კატეგორია: ქართული ყველის სახეობები]]
 
[[კატეგორია: ქართული ყველის სახეობები]]
 +
[[კატეგორია:საკვები პროდუქტები]]

14:50, 22 მარტი 2018-ის ვერსია

იმერული ყველი

იმერული ყველის დამზადებისათვის გამოიყენება, როგორც უმი ისე პასტერიზებული ძროხის, კამეჩის და თხის რძე. დამზადებისას ახდენენ რძის ნორმალიზებას, პასტერიზებას, გაცივებას. შედედება ხდება 32-34 გრადუს ტემპერატურაზე, ნადედს ჭრიან 10-15 სმ. სიდიდის კუბებად და ამოურევენ. მეორედ აცხელებენ 39-41 გრადუსზე 10-15 წუთით, შემდეგ კვლავ ამოურევენ და აცდიან დალექვას, ფორმირებისათვის მასას ათავსებენ ყალიბებში და აპირქვავებენ, 25-35 წუთის შემდეგ ყველს აბრუნებენ. შემდეგ ყველის თვითდაწნეხის პროცესი გრძელდება 4-5 საათის, ხოლო დამარილება - 3-5 დღის განმავლობაში. შენახვა ხდება წათხში, 12-15 გრადუს ტემპერატურაზე.

იმერული ყველის მშრალი ნივთიერება შეიცავს სულ ცოტა 45% ცხიმს, არა უმეტეს 48% - წყალს და 4-5% მარილს მას აქვს სუფთა რძის ოდნავ მომჟავო გემო, ყველის ცომი ერთგვაროვანია, მჭიდრო და მკვრივი, თეთრიდან ღია მოყვითალომდე. აქვს სხვადასხვა ფორმის ნასვრეტები;

იმერული ყველი დიეტური პროდუქტია, ხშირად მოიხმარება ჭყინტად, იყენებენ დიაბეტის და კუჭის დაავადების დროს. იგი ძალზე გემრიელია ცხელ მჭადთან ერთად. პიტნიტ და ტარხუნით გადაზელილი იძენს განსაკუთრებულ არომატს. ფართოდ გამოიყენება აგრეთვე ეროვნული ნაცხობის - ხაჭაპურის დასამზადებლად.




წყარო

  • პური ჩვენი არსობისა: წიგნი I/ სოფლის მეურნეობა/,-ავტ: თამაზ კუნჭულია, შოთა კიკალიშვილი თბილისი: პალიტრა L, -2016
პირადი ხელსაწყოები
სახელთა სივრცე

ვარიანტები
მოქმედებები
ნავიგაცია
ხელსაწყოები