კორობელა
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: კორობელა '''კორობელა''' – (Hypericul androsaemum L.); ოჯახი: კრაზ...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | [[ფაილი:Korobela.jpg|thumb|კორობელა]] | + | [[ფაილი:Korobela.jpg|thumb|250პქ|კორობელა]] |
| − | + | ||
| − | + | ||
'''კორობელა''' – (Hypericul androsaemum L.); ოჯახი: კრაზანისებრნი (Hiperidaceae). ნახევრად ბუჩქია, შიშველი მურა ფერის ქერქით, სიმაღლე – 1 მ-მდე. ფოთლები კვერცხისებურია, თითქმის მჯდომარე. ყვავილედი მცირეყვავილიანი, ნახევრად ქოლგა ან ფარია. გვირგვინის ფურცლები ბლაგვია, ყვითელი. ყვ. ნაყ. V-VIII. მცენარე გავრცელებულია ტენიან ტყეებსა და ხეობებში, ზოგჯერ ნაკადულების პირას. კახეთში მისი ნახვა შესაძლებელია სოფელ ლაფანყურის მიდამოებში, თუშეთის დაცულ ტერიტორიებზე – სოფელ დართლოსკენ მიმავალ გზაზე. ცნობილია თითქმის მთელ [[საქართველო|საქართველოში]]. | '''კორობელა''' – (Hypericul androsaemum L.); ოჯახი: კრაზანისებრნი (Hiperidaceae). ნახევრად ბუჩქია, შიშველი მურა ფერის ქერქით, სიმაღლე – 1 მ-მდე. ფოთლები კვერცხისებურია, თითქმის მჯდომარე. ყვავილედი მცირეყვავილიანი, ნახევრად ქოლგა ან ფარია. გვირგვინის ფურცლები ბლაგვია, ყვითელი. ყვ. ნაყ. V-VIII. მცენარე გავრცელებულია ტენიან ტყეებსა და ხეობებში, ზოგჯერ ნაკადულების პირას. კახეთში მისი ნახვა შესაძლებელია სოფელ ლაფანყურის მიდამოებში, თუშეთის დაცულ ტერიტორიებზე – სოფელ დართლოსკენ მიმავალ გზაზე. ცნობილია თითქმის მთელ [[საქართველო|საქართველოში]]. | ||
13:40, 12 აპრილი 2018-ის ვერსია
კორობელა – (Hypericul androsaemum L.); ოჯახი: კრაზანისებრნი (Hiperidaceae). ნახევრად ბუჩქია, შიშველი მურა ფერის ქერქით, სიმაღლე – 1 მ-მდე. ფოთლები კვერცხისებურია, თითქმის მჯდომარე. ყვავილედი მცირეყვავილიანი, ნახევრად ქოლგა ან ფარია. გვირგვინის ფურცლები ბლაგვია, ყვითელი. ყვ. ნაყ. V-VIII. მცენარე გავრცელებულია ტენიან ტყეებსა და ხეობებში, ზოგჯერ ნაკადულების პირას. კახეთში მისი ნახვა შესაძლებელია სოფელ ლაფანყურის მიდამოებში, თუშეთის დაცულ ტერიტორიებზე – სოფელ დართლოსკენ მიმავალ გზაზე. ცნობილია თითქმის მთელ საქართველოში.
წყარო
კახეთის რეგიონის მცენარეები – 400 სახეობის მცენარე და 402 ფოტო; სარკვევზე იმუშავა კახაბერ სუხიტაშვილმა; რედაქტორი მაია ახალკაცი, თბილისი 2016.
