თეიმურაზ II
(→წყარო) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
'''თეიმურაზ II''' - (1700–62), კახეთის მეფე 1709–15 წლებში, გამგებელი 1733–44 წლებში, [[ქართლი|ქართლის]] მეფე 1744–62 წლებში. მოქნილი დიპლომატიით შეძლო ქართლის და კახეთის შემომტკიცება, კახეთში თავისი ვაჟი [[ერეკლე II]] გაამეფა, თვითონ კი ქართლი დაიჭირა და ამ გზით ქართლ-კახეთის გაერთიანებას ჩაუყარა საფუძველი. | '''თეიმურაზ II''' - (1700–62), კახეთის მეფე 1709–15 წლებში, გამგებელი 1733–44 წლებში, [[ქართლი|ქართლის]] მეფე 1744–62 წლებში. მოქნილი დიპლომატიით შეძლო ქართლის და კახეთის შემომტკიცება, კახეთში თავისი ვაჟი [[ერეკლე II]] გაამეფა, თვითონ კი ქართლი დაიჭირა და ამ გზით ქართლ-კახეთის გაერთიანებას ჩაუყარა საფუძველი. | ||
| − | ნადირ-შაჰის მკვლელობის შემდეგ (1747) [[ამიერკავკასია|ამიერკავკასიაში]] დაწყებულ [[ომი|ომებში]] თეიმურაზ II და ერეკლე II მეტწილად გამარჯვებულები გამოდიოდნენ, რისი შედეგიც იყო ქართლ-კახეთის პოლიტიკური გავლენის გავრცელება განჯის, ერევნისა და ნახჭევანის სახანოებზე (დროებით). | + | [[ნადირ-შაჰი|ნადირ-შაჰის]] მკვლელობის შემდეგ (1747) [[ამიერკავკასია|ამიერკავკასიაში]] დაწყებულ [[ომი|ომებში]] თეიმურაზ II და ერეკლე II მეტწილად გამარჯვებულები გამოდიოდნენ, რისი შედეგიც იყო ქართლ-კახეთის პოლიტიკური გავლენის გავრცელება განჯის, ერევნისა და ნახჭევანის სახანოებზე (დროებით). |
| − | საგარეო პოლიტიკაში თეიმურაზ II რუსეთის ორიენტაციის მომხრე იყო. 1760 წელს იგი დახმარების სათხოვნელად გაემგზავრა რუსეთში, მაგრამ მიზანს ვერ მიაღწია და პეტერბურგში გარდაიცვალა. | + | საგარეო პოლიტიკაში თეიმურაზ II რუსეთის ორიენტაციის მომხრე იყო. 1760 წელს იგი დახმარების სათხოვნელად გაემგზავრა [[რუსეთი|რუსეთში]], მაგრამ მიზანს ვერ მიაღწია და პეტერბურგში გარდაიცვალა. |
თეიმურაზ II ცნობილია, როგორც პოეტი და მთარგმნელი. მისი თხზულებებიდან განსაკუთრებით | თეიმურაზ II ცნობილია, როგორც პოეტი და მთარგმნელი. მისი თხზულებებიდან განსაკუთრებით | ||
| − | აღსანიშნავია პოემა „დღისა და ღამის გაბაასება“, ანუ „სარკე თქმულთა“, რომელშიც ავტორი გვიხატავს [[საქართველო|საქართველოს]] ყოფაცხოვრების ამსახველ სურათებს; მათ შორისაა ცნობები ქართული სამხედრო ორგანიზაციისა და სამხედრო ხელოვნების შესახებ, რაც თხზულებას მნიშვნელოვან სამხედრო-საისტორიო | + | აღსანიშნავია პოემა „დღისა და ღამის გაბაასება“, ანუ „სარკე თქმულთა“, რომელშიც ავტორი გვიხატავს [[საქართველო|საქართველოს]] ყოფაცხოვრების ამსახველ სურათებს; მათ შორისაა ცნობები ქართული [[სამხედრო ორგანიზაცია|სამხედრო ორგანიზაციისა]] და [[სამხედრო ხელოვნება|სამხედრო ხელოვნების]] შესახებ, რაც თხზულებას მნიშვნელოვან სამხედრო-საისტორიო წყაროდ აქცევს. |
| − | წყაროდ აქცევს. | + | |
| ხაზი 15: | ხაზი 14: | ||
[[კატეგორია:საქართველოს ისტორია]] | [[კატეგორია:საქართველოს ისტორია]] | ||
[[კატეგორია:ქართლ-კახეთის მეფეები]] | [[კატეგორია:ქართლ-კახეთის მეფეები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] | ||
10:25, 1 მაისი 2018-ის ვერსია
თეიმურაზ II - (1700–62), კახეთის მეფე 1709–15 წლებში, გამგებელი 1733–44 წლებში, ქართლის მეფე 1744–62 წლებში. მოქნილი დიპლომატიით შეძლო ქართლის და კახეთის შემომტკიცება, კახეთში თავისი ვაჟი ერეკლე II გაამეფა, თვითონ კი ქართლი დაიჭირა და ამ გზით ქართლ-კახეთის გაერთიანებას ჩაუყარა საფუძველი.
ნადირ-შაჰის მკვლელობის შემდეგ (1747) ამიერკავკასიაში დაწყებულ ომებში თეიმურაზ II და ერეკლე II მეტწილად გამარჯვებულები გამოდიოდნენ, რისი შედეგიც იყო ქართლ-კახეთის პოლიტიკური გავლენის გავრცელება განჯის, ერევნისა და ნახჭევანის სახანოებზე (დროებით).
საგარეო პოლიტიკაში თეიმურაზ II რუსეთის ორიენტაციის მომხრე იყო. 1760 წელს იგი დახმარების სათხოვნელად გაემგზავრა რუსეთში, მაგრამ მიზანს ვერ მიაღწია და პეტერბურგში გარდაიცვალა.
თეიმურაზ II ცნობილია, როგორც პოეტი და მთარგმნელი. მისი თხზულებებიდან განსაკუთრებით აღსანიშნავია პოემა „დღისა და ღამის გაბაასება“, ანუ „სარკე თქმულთა“, რომელშიც ავტორი გვიხატავს საქართველოს ყოფაცხოვრების ამსახველ სურათებს; მათ შორისაა ცნობები ქართული სამხედრო ორგანიზაციისა და სამხედრო ხელოვნების შესახებ, რაც თხზულებას მნიშვნელოვან სამხედრო-საისტორიო წყაროდ აქცევს.
