ზაკუა
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: '''ზაკუა,'''- (ზაკვა) ) - მზაკვრობა, ვერაგობა; ლიქვნა, პირფერობა. ზა...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 4 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ზაკუა,'''- | + | '''ზაკუა,'''- მზაკვრობა, ვერაგობა; ლიქვნა, პირფერობა. ზაკვაა, როდესაც კაცი პირით სიყვარულს იჩემებს, გულში კი ბოროტი უდევს. |
| − | + | ''წყევითა და სიმწარითა და ზაკუვითა სავსე არს პირი მისი, ენასა მისსა ქუეშე არს შრომაჲ და [[სალმობა]]ჲ; რომელმან არა ზაკუა ენითა თვისითა და არცა უყო მოყუასსა თვისსა ბოროტი და ყუედრებაჲ მახლობელთა მისთა ზედა არა მოიღო.'' (ფსალ. 9,27; 14,3 | |
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| − | იოსებ ახალშენოვი, ფსალმუნნის ძველ-ქართულ სიტყვათა, გეოგრაფიულ ადგილთა და ისტორიულ მოვლენათა განმარტებანი | + | იოსებ ახალშენოვი, ფსალმუნნის ძველ-ქართულ სიტყვათა, გეოგრაფიულ ადგილთა და ისტორიულ მოვლენათა განმარტებანი |
[[კატეგორია:ძველ-ქართული სიტყვები]] | [[კატეგორია:ძველ-ქართული სიტყვები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 12:44, 14 ნოემბერი 2018 მდგომარეობით
ზაკუა,- მზაკვრობა, ვერაგობა; ლიქვნა, პირფერობა. ზაკვაა, როდესაც კაცი პირით სიყვარულს იჩემებს, გულში კი ბოროტი უდევს.
წყევითა და სიმწარითა და ზაკუვითა სავსე არს პირი მისი, ენასა მისსა ქუეშე არს შრომაჲ და სალმობაჲ; რომელმან არა ზაკუა ენითა თვისითა და არცა უყო მოყუასსა თვისსა ბოროტი და ყუედრებაჲ მახლობელთა მისთა ზედა არა მოიღო. (ფსალ. 9,27; 14,3
[რედაქტირება] წყარო
იოსებ ახალშენოვი, ფსალმუნნის ძველ-ქართულ სიტყვათა, გეოგრაფიულ ადგილთა და ისტორიულ მოვლენათა განმარტებანი
