ამინალა კატა
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: '''ამინალა კატა / სუთჴათუნ-ი''' ''(დარგ. Аминала кIатIа – „ამინის ნიჩაბი...) |
(→წყარო) |
||
| (2 მომხმარებლების 3 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 9: | ხაზი 9: | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| − | + | [[კავკასიის ხალხთა მითები და რიტუალები]] | |
| ხაზი 16: | ხაზი 16: | ||
[[კატეგორია:კავკასიური რიტუალები]] | [[კატეგორია:კავკასიური რიტუალები]] | ||
[[კატეგორია:სარიტუალო ნივთები]] | [[კატეგორია:სარიტუალო ნივთები]] | ||
| − | [[კატეგორია: | + | [[კატეგორია:ამინდის მართვის რიტუალები]] |
| + | [[კატეგორია:საწესო თოჯინები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 17:12, 26 ნოემბერი 2018 მდგომარეობით
ამინალა კატა / სუთჴათუნ-ი (დარგ. Аминала кIатIа – „ამინის ნიჩაბი“, сутхъатун – „ზოზინა ქალი“) – წვიმის გამოწვევის დარგუული რიტუალი და ამ რიტუალის მთავარი პერსონაჟ-თოჯინა. ეს უკანასკნელი კეთდებოდა ან ნიჩბისგან ან გადაჯვარედინებული ჯოხებისგან, რომლებსაც ქალის სამოსში გამოაწყობდნენ და ქალები სოფელში კარდაკარ შემდეგი ძახილით დაატარებდნენ: „სუთჴათუნ-ჴათჴათუ, დე, მიწა განოტივდეს, დე, მოსავალი უხვი იყოს, დე, ყველა სახლი მარცვლეულით გაივსოს, დე, ყველა მწყემსს ბევრი ბატკანი ეყოლოს!“ ყოველ სახლთან მსვლელობის მონაწილეებსა და თოჯინას წყლით ასველებდნენ ან მდინარისპირას გადიოდნენ და იქ წუწაობდნენ.
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- Булатова А. Г. Традиционные праздники и обряды народов Горного Дагестана в XIX – начале XX века. Л., 1988.
