გაგლოევი გიორგი
(→წყარო) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''გიორგი ალექსანდრეს ძე | + | '''გაგლოევი გიორგი ალექსანდრეს ძე''' (ფსევ.: Дарьял, Виктор, Писиров) (დ. - 7.XI.1883, სოფ. ჭვარები - გ. - 10.XI.1937) - სოციალ-დემოკრატი. |
| − | + | სასწავლებლად შევიდა გორის სასულიერო სასწავლებელში, შემდეგ კი სწავლა გააგრძელა [[თბილისი]]ს სასულიერო სემინარიაში. 1903 გახდა [[რუსეთი]]ს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი. ამავე პერიოდში მუშაობა დაიწყო სოფელ ვანათის სამრევლო სკოლის მასწავლებლად. მოგვიანებით გაერთიანდა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის მენშევიკების ფრაქციაში. 1908-1912 წლებში ცხოვრობდა [[გერმანია]]სა და [[შვეიცარია]]ში. გერმანიაშივე დაამთავრა საინჟინრო სასწავლებელი. [[ემიგრაცია|ემიგრაციიდან]] დაბრუნების შემდეგ დაიწყო პუბლიკაციების გამოქვეყნება როგორც რუსულ, ასევე ქართულ პრესაში. ჩრდილოეთ კავკასიაში, კერძოდ კი არმავირში, დააარსა „შრომის ბირჟა“. | |
| − | + | ||
| − | + | 1917 წ-ის რევოლუციის შემდეგ გიორგი გაგლოევი ხდება არმავირის მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭოს თავმჯდომარე. ამის შემდეგ ის ოსების ეროვნული საბჭოს თავმჯდომარეა. ამავე წელს გაგლოევი ხდება [[საქართველოს ეროვნული საბჭო]]ს წევრი. 1919 წლის [[საქართველოს დამფუძნებელი კრების არჩევნები|დამფუძნებელი კრების არჩევნებში]] მონაწილეობდა [[საქართველო]]ს [[სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტია|სოციალ-დემოკრატიული პარტიის]] სახელით და არჩეულ იქნა დამფუძნებელ კრებაში. | |
| + | 1921 წლის საქართელოს ოკუპაციის შემდეგ პოლიტიკას ჩამოშორდა და საქართველოშივე განაგრძო ცხოვრება. 1937 დააპატიმრეს და დახვრიტეს ბრალდებით, როგორც უცხო ქვეყნის ჯაშუში და მავნებელი. | ||
| + | |||
| + | ==ლიტერატურა== | ||
| + | *ი. ხვადაგიანი, საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919. თბ., 2016; | ||
| + | *ვ. გურული, ნოე ჟორდანია: პოლიტიკური პორტრეტი 1869-1953, თბ., 1999. | ||
| + | |||
| + | ::::::::::::::::::::::::::::::::::'''''მანუჩარ გუნცაძე''''' | ||
:::::::::::::::::::::::::::::::::'''''გიორგი გაგლოევი''''' | :::::::::::::::::::::::::::::::::'''''გიორგი გაგლოევი''''' | ||
:::::::::::::::::::::::::::::::::'''''12 ენკენისთვე. 1918 წ.''''' | :::::::::::::::::::::::::::::::::'''''12 ენკენისთვე. 1918 წ.''''' | ||
| ხაზი 15: | ხაზი 21: | ||
[[კატეგორია:სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრები]] | [[კატეგორია:სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრები]] | ||
[[კატეგორია:ამიერკავკასიის სეიმის წევრები]] | [[კატეგორია:ამიერკავკასიის სეიმის წევრები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში]] | ||
16:06, 6 მარტი 2019-ის ვერსია
გაგლოევი გიორგი ალექსანდრეს ძე (ფსევ.: Дарьял, Виктор, Писиров) (დ. - 7.XI.1883, სოფ. ჭვარები - გ. - 10.XI.1937) - სოციალ-დემოკრატი.
სასწავლებლად შევიდა გორის სასულიერო სასწავლებელში, შემდეგ კი სწავლა გააგრძელა თბილისის სასულიერო სემინარიაში. 1903 გახდა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი. ამავე პერიოდში მუშაობა დაიწყო სოფელ ვანათის სამრევლო სკოლის მასწავლებლად. მოგვიანებით გაერთიანდა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის მენშევიკების ფრაქციაში. 1908-1912 წლებში ცხოვრობდა გერმანიასა და შვეიცარიაში. გერმანიაშივე დაამთავრა საინჟინრო სასწავლებელი. ემიგრაციიდან დაბრუნების შემდეგ დაიწყო პუბლიკაციების გამოქვეყნება როგორც რუსულ, ასევე ქართულ პრესაში. ჩრდილოეთ კავკასიაში, კერძოდ კი არმავირში, დააარსა „შრომის ბირჟა“.
1917 წ-ის რევოლუციის შემდეგ გიორგი გაგლოევი ხდება არმავირის მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭოს თავმჯდომარე. ამის შემდეგ ის ოსების ეროვნული საბჭოს თავმჯდომარეა. ამავე წელს გაგლოევი ხდება საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრი. 1919 წლის დამფუძნებელი კრების არჩევნებში მონაწილეობდა საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის სახელით და არჩეულ იქნა დამფუძნებელ კრებაში.
1921 წლის საქართელოს ოკუპაციის შემდეგ პოლიტიკას ჩამოშორდა და საქართველოშივე განაგრძო ცხოვრება. 1937 დააპატიმრეს და დახვრიტეს ბრალდებით, როგორც უცხო ქვეყნის ჯაშუში და მავნებელი.
ლიტერატურა
- ი. ხვადაგიანი, საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919. თბ., 2016;
- ვ. გურული, ნოე ჟორდანია: პოლიტიკური პორტრეტი 1869-1953, თბ., 1999.
- მანუჩარ გუნცაძე
- გიორგი გაგლოევი
- 12 ენკენისთვე. 1918 წ.
