გაგლოევი გიორგი
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''გაგლოევი გიორგი ალექსანდრეს ძე''' (ფსევ.: Дарьял, Виктор, Писиров) (დ. - 7.XI.1883, სოფ. ჭვარები - გ. - 10.XI.1937) - სოციალ-დემოკრატი. | + | [[ფაილი:Gagloevi giorgi.jpg|thumb|'''გიორგი გაგლოევი''']] |
| + | '''გაგლოევი გიორგი ალექსანდრეს ძე''' (ფსევ.: Дарьял, Виктор, Писиров) ''(დ. - 7.XI.1883, სოფ. ჭვარები - გ. - 10.XI.1937)'' - სოციალ-დემოკრატი. | ||
სასწავლებლად შევიდა გორის სასულიერო სასწავლებელში, შემდეგ კი სწავლა გააგრძელა [[თბილისი]]ს სასულიერო სემინარიაში. 1903 გახდა [[რუსეთი]]ს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი. ამავე პერიოდში მუშაობა დაიწყო სოფელ ვანათის სამრევლო სკოლის მასწავლებლად. მოგვიანებით გაერთიანდა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის მენშევიკების ფრაქციაში. 1908-1912 წლებში ცხოვრობდა [[გერმანია]]სა და [[შვეიცარია]]ში. გერმანიაშივე დაამთავრა საინჟინრო სასწავლებელი. [[ემიგრაცია|ემიგრაციიდან]] დაბრუნების შემდეგ დაიწყო პუბლიკაციების გამოქვეყნება როგორც რუსულ, ასევე ქართულ პრესაში. ჩრდილოეთ კავკასიაში, კერძოდ კი არმავირში, დააარსა „შრომის ბირჟა“. | სასწავლებლად შევიდა გორის სასულიერო სასწავლებელში, შემდეგ კი სწავლა გააგრძელა [[თბილისი]]ს სასულიერო სემინარიაში. 1903 გახდა [[რუსეთი]]ს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი. ამავე პერიოდში მუშაობა დაიწყო სოფელ ვანათის სამრევლო სკოლის მასწავლებლად. მოგვიანებით გაერთიანდა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის მენშევიკების ფრაქციაში. 1908-1912 წლებში ცხოვრობდა [[გერმანია]]სა და [[შვეიცარია]]ში. გერმანიაშივე დაამთავრა საინჟინრო სასწავლებელი. [[ემიგრაცია|ემიგრაციიდან]] დაბრუნების შემდეგ დაიწყო პუბლიკაციების გამოქვეყნება როგორც რუსულ, ასევე ქართულ პრესაში. ჩრდილოეთ კავკასიაში, კერძოდ კი არმავირში, დააარსა „შრომის ბირჟა“. | ||
| ხაზი 6: | ხაზი 7: | ||
1921 წლის საქართელოს ოკუპაციის შემდეგ პოლიტიკას ჩამოშორდა და საქართველოშივე განაგრძო ცხოვრება. 1937 დააპატიმრეს და დახვრიტეს ბრალდებით, როგორც უცხო ქვეყნის ჯაშუში და მავნებელი. | 1921 წლის საქართელოს ოკუპაციის შემდეგ პოლიტიკას ჩამოშორდა და საქართველოშივე განაგრძო ცხოვრება. 1937 დააპატიმრეს და დახვრიტეს ბრალდებით, როგორც უცხო ქვეყნის ჯაშუში და მავნებელი. | ||
| + | |||
| + | ::::::::::::::::::::::::::::::::::'''''მანუჩარ გუნცაძე''''' | ||
==ლიტერატურა== | ==ლიტერატურა== | ||
| ხაზი 11: | ხაზი 14: | ||
*ვ. გურული, ნოე ჟორდანია: პოლიტიკური პორტრეტი 1869-1953, თბ., 1999. | *ვ. გურული, ნოე ჟორდანია: პოლიტიკური პორტრეტი 1869-1953, თბ., 1999. | ||
| − | + | ==იხილე აგრეთვე== | |
| − | + | გიორგი გაგლოევი | |
| − | + | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| − | [[საქართველოს | + | [[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი]] |
[[კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები]] | [[კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები]] | ||
16:12, 6 მარტი 2019-ის ვერსია
გაგლოევი გიორგი ალექსანდრეს ძე (ფსევ.: Дарьял, Виктор, Писиров) (დ. - 7.XI.1883, სოფ. ჭვარები - გ. - 10.XI.1937) - სოციალ-დემოკრატი.
სასწავლებლად შევიდა გორის სასულიერო სასწავლებელში, შემდეგ კი სწავლა გააგრძელა თბილისის სასულიერო სემინარიაში. 1903 გახდა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი. ამავე პერიოდში მუშაობა დაიწყო სოფელ ვანათის სამრევლო სკოლის მასწავლებლად. მოგვიანებით გაერთიანდა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის მენშევიკების ფრაქციაში. 1908-1912 წლებში ცხოვრობდა გერმანიასა და შვეიცარიაში. გერმანიაშივე დაამთავრა საინჟინრო სასწავლებელი. ემიგრაციიდან დაბრუნების შემდეგ დაიწყო პუბლიკაციების გამოქვეყნება როგორც რუსულ, ასევე ქართულ პრესაში. ჩრდილოეთ კავკასიაში, კერძოდ კი არმავირში, დააარსა „შრომის ბირჟა“.
1917 წ-ის რევოლუციის შემდეგ გიორგი გაგლოევი ხდება არმავირის მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭოს თავმჯდომარე. ამის შემდეგ ის ოსების ეროვნული საბჭოს თავმჯდომარეა. ამავე წელს გაგლოევი ხდება საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრი. 1919 წლის დამფუძნებელი კრების არჩევნებში მონაწილეობდა საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის სახელით და არჩეულ იქნა დამფუძნებელ კრებაში.
1921 წლის საქართელოს ოკუპაციის შემდეგ პოლიტიკას ჩამოშორდა და საქართველოშივე განაგრძო ცხოვრება. 1937 დააპატიმრეს და დახვრიტეს ბრალდებით, როგორც უცხო ქვეყნის ჯაშუში და მავნებელი.
- მანუჩარ გუნცაძე
ლიტერატურა
- ი. ხვადაგიანი, საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919. თბ., 2016;
- ვ. გურული, ნოე ჟორდანია: პოლიტიკური პორტრეტი 1869-1953, თბ., 1999.
იხილე აგრეთვე
გიორგი გაგლოევი
წყარო
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი
