გაბბა მელკიადე
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „მელკიადე გაბბა“ გადაიტანა გვერდზე „გაბბა მელკიადე“ გადამისამ...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''გაბბა მელკიადე''' (20.VIII.1874, მილანი - 17.XI.1952, რომი) - იტალიელი პოლიტიკოსი და სამხედრო პირი. [[იტალია|იტალიის]] [[არმია|არმიის]] [[ოფიცერი]]. იტალიის სამეფოს მისიის ხელმძღვანელი ამიერკავკასიაში. აფრიკის კოლონიათა მინისტრი. | + | '''გაბბა მელკიადე''' (20.VIII.1874, მილანი - 17.XI.1952, რომი) - იტალიელი პოლიტიკოსი და სამხედრო პირი. [[იტალია|იტალიის]] [[არმია|არმიის]] [[ოფიცერი]]. იტალიის სამეფოს მისიის ხელმძღვანელი ამიერკავკასიაში. [[აფრიკა|აფრიკის]] კოლონიათა მინისტრი. |
| + | ====ბიოგრაფია==== | ||
დაიბადა არისტოკრატიულ ოჯახში. განათლება მილანის სამხედრო აკადემიაში და ომის სამხედრო სკოლაში მიიღო. 1911-1915 წლევში იყო ერიტრეაში იტალიის [[საოკუპაციო ჯარები|საოკუპაციო ძალები]]ს ერთ-ერთი [[მეთაური]]. პირველი მსოფლიო ომის მიმდინარეობისას დაბრუნდა იტალიაში და ხელმძღვანელობდა საარტილერიო შენაერთებს. | დაიბადა არისტოკრატიულ ოჯახში. განათლება მილანის სამხედრო აკადემიაში და ომის სამხედრო სკოლაში მიიღო. 1911-1915 წლევში იყო ერიტრეაში იტალიის [[საოკუპაციო ჯარები|საოკუპაციო ძალები]]ს ერთ-ერთი [[მეთაური]]. პირველი მსოფლიო ომის მიმდინარეობისას დაბრუნდა იტალიაში და ხელმძღვანელობდა საარტილერიო შენაერთებს. | ||
| − | 1919 იტალიის პრემიერ-მინისტრ ორლანდოსა და ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრ ლოიდ ჯორჯს შორის შემდგარი მოლაპარაკებების შემდეგ, იტალიამ სურვილი გამოთქვა [[ამიერკავკასია]]ზე [[მანდატი]]ს აღების შესახებ. იტალიის სამხედრო ძალების მეთაურმა გენერალმა დიასმა, [[პოლკოვნიკი|პოლკოვნიკ]] გაბბას მეთაურობით, ამიერკავკასიაში 18-კაციანი მისია მოავლინა, რომელსაც საფუძვლიანად უნდა შეესწავლა ამიერკავკასიის ეკონომიკური და პოლიტიკური მდგომარეობა. 1919 წლის აპრილში გაბბა კონსტანტინოპოლისა და ბათუმის გავლით თბილისში გამოემგზავრა. გაბბა საქართველოში შეხვდა ოფიციალურ პირებს, შეისწავლა | + | 1919 იტალიის პრემიერ-მინისტრ [[ორლანდო ვიტორიო|ორლანდოსა]] და ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრ [[ლოიდ ჯორჯი დევიდ|ლოიდ ჯორჯს]] შორის შემდგარი მოლაპარაკებების შემდეგ, იტალიამ სურვილი გამოთქვა [[ამიერკავკასია]]ზე [[მანდატი]]ს აღების შესახებ. იტალიის სამხედრო [[ძალები|ძალების]] მეთაურმა [[გენერალი|გენერალმა]] დიასმა, [[პოლკოვნიკი|პოლკოვნიკ]] გაბბას მეთაურობით, ამიერკავკასიაში 18-კაციანი მისია მოავლინა, რომელსაც საფუძვლიანად უნდა შეესწავლა ამიერკავკასიის ეკონომიკური და პოლიტიკური მდგომარეობა. 1919 წლის აპრილში გაბბა კონსტანტინოპოლისა და ბათუმის გავლით თბილისში გამოემგზავრა. გაბბა საქართველოში შეხვდა ოფიციალურ პირებს, შეისწავლა მდგომარეობა და ივნისის თვეში, პარიზში დაბრუნებულმა, ანგარიში წარუდგინა ხელმძღვანელებს. გაბბა, მიუხედავად მძიმე მდგომარეობისა, ემხრობოდა ამიერკავკასიაზე იტალიური მანდატის აღებას. მისი გათვლით, ამიერკავკასიის კონტროლისათვის და ჩრდილოეთიდან დაცვისათვის 40 000 ჯარისკაცი საკმარისი იქნებოდა. იტალიის მხრიდან ამიერკავკასიაზე შესაძლო მანდატის აღებას, იმ პირობებში, როცა [[დიდი ბრიტანეთი|ბრიტანეთს]] გადაწყვეტილი ჰქონდა [[ევაკუაცია]] კავკასიიდან, [[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობა|საქართველოს მთავრობა]] დადებითად აფასებდა. თუმცა იტალიის ხელისუფლებაში ლიბერალი ორლანდოს კაბინეტის რადიკალი ნიტის მთავრობით შეცვლამ იტალიური იმპერიული პოლიტიკა მკვეთრად შეცვალა. იტალია, მართალია, საბოლოოდ უარს არ ამბობდა მანდატზე, მაგრამ ინტერესები მხოლოდ ეკონომიკურ საკითხებზე გადაჰქონდა. გაბბა ცდილობდა, თავისი სამხედრო მისია საგარეო საქმეთა სამინისტროში გადასულიყო და ეკონომიკურ საკითხებზე ემუშავა კავკასიასთან მიმართებაში. საბოლოოდ, 1920 იტალიური სავაჭრო მისია ესტუმრა საქართველოს და შეთანხმებაც შედგა ტყვარჩელის ქვანახშირის ერთობლივი დამუშავების შესახებ. |
| − | მდგომარეობა და ივნისის თვეში, პარიზში დაბრუნებულმა, ანგარიში წარუდგინა ხელმძღვანელებს. გაბბა, მიუხედავად მძიმე მდგომარეობისა, ემხრობოდა ამიერკავკასიაზე იტალიური მანდატის აღებას. მისი გათვლით, ამიერკავკასიის კონტროლისათვის და ჩრდილოეთიდან დაცვისათვის 40 000 ჯარისკაცი საკმარისი იქნებოდა. იტალიის მხრიდან ამიერკავკასიაზე შესაძლო მანდატის აღებას, იმ პირობებში, როცა [[დიდი ბრიტანეთი|ბრიტანეთს]] გადაწყვეტილი ჰქონდა [[ევაკუაცია]] კავკასიიდან, საქართველოს მთავრობა დადებითად აფასებდა. თუმცა იტალიის ხელისუფლებაში ლიბერალი ორლანდოს კაბინეტის რადიკალი ნიტის მთავრობით შეცვლამ იტალიური იმპერიული პოლიტიკა მკვეთრად შეცვალა. იტალია, მართალია, საბოლოოდ უარს არ ამბობდა მანდატზე, მაგრამ ინტერესები მხოლოდ ეკონომიკურ საკითხებზე გადაჰქონდა. გაბბა ცდილობდა, თავისი სამხედრო მისია საგარეო საქმეთა სამინისტროში გადასულიყო და ეკონომიკურ საკითხებზე ემუშავა კავკასიასთან მიმართებაში. საბოლოოდ, 1920 იტალიური სავაჭრო მისია ესტუმრა საქართველოს და შეთანხმებაც შედგა ტყვარჩელის ქვანახშირის ერთობლივი დამუშავების შესახებ. | + | |
1921 პოლკოვნიკი გაბბა ერიტრეაში კოლონიური ძალების მეთაურად დაბრუნდა. 1926 [[ბრიგადის გენერალი]]ს ჩინი მიიღო. 1934-1936 წლეში კვლავ დაწინაურდა და არმიის გენერლის ჩინი მიენიჭა. იყო იტალიის პარლამენტის სენატორი, 1943-1944 წლებში - აფრიკის საკითხთა მინისტრი. | 1921 პოლკოვნიკი გაბბა ერიტრეაში კოლონიური ძალების მეთაურად დაბრუნდა. 1926 [[ბრიგადის გენერალი]]ს ჩინი მიიღო. 1934-1936 წლეში კვლავ დაწინაურდა და არმიის გენერლის ჩინი მიენიჭა. იყო იტალიის პარლამენტის სენატორი, 1943-1944 წლებში - აფრიკის საკითხთა მინისტრი. | ||
| ხაზი 19: | ხაზი 19: | ||
[[კატეგორია: იტალიელი გენერლები]] | [[კატეგორია: იტალიელი გენერლები]] | ||
[[კატეგორია:იტალიის სამეფოს მისიის ხელმძღვანელები ამიერკავკასიაში]] | [[კატეგორია:იტალიის სამეფოს მისიის ხელმძღვანელები ამიერკავკასიაში]] | ||
| + | [[კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა]] | ||
16:12, 11 მარტი 2019-ის ვერსია
გაბბა მელკიადე (20.VIII.1874, მილანი - 17.XI.1952, რომი) - იტალიელი პოლიტიკოსი და სამხედრო პირი. იტალიის არმიის ოფიცერი. იტალიის სამეფოს მისიის ხელმძღვანელი ამიერკავკასიაში. აფრიკის კოლონიათა მინისტრი.
ბიოგრაფია
დაიბადა არისტოკრატიულ ოჯახში. განათლება მილანის სამხედრო აკადემიაში და ომის სამხედრო სკოლაში მიიღო. 1911-1915 წლევში იყო ერიტრეაში იტალიის საოკუპაციო ძალების ერთ-ერთი მეთაური. პირველი მსოფლიო ომის მიმდინარეობისას დაბრუნდა იტალიაში და ხელმძღვანელობდა საარტილერიო შენაერთებს.
1919 იტალიის პრემიერ-მინისტრ ორლანდოსა და ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრ ლოიდ ჯორჯს შორის შემდგარი მოლაპარაკებების შემდეგ, იტალიამ სურვილი გამოთქვა ამიერკავკასიაზე მანდატის აღების შესახებ. იტალიის სამხედრო ძალების მეთაურმა გენერალმა დიასმა, პოლკოვნიკ გაბბას მეთაურობით, ამიერკავკასიაში 18-კაციანი მისია მოავლინა, რომელსაც საფუძვლიანად უნდა შეესწავლა ამიერკავკასიის ეკონომიკური და პოლიტიკური მდგომარეობა. 1919 წლის აპრილში გაბბა კონსტანტინოპოლისა და ბათუმის გავლით თბილისში გამოემგზავრა. გაბბა საქართველოში შეხვდა ოფიციალურ პირებს, შეისწავლა მდგომარეობა და ივნისის თვეში, პარიზში დაბრუნებულმა, ანგარიში წარუდგინა ხელმძღვანელებს. გაბბა, მიუხედავად მძიმე მდგომარეობისა, ემხრობოდა ამიერკავკასიაზე იტალიური მანდატის აღებას. მისი გათვლით, ამიერკავკასიის კონტროლისათვის და ჩრდილოეთიდან დაცვისათვის 40 000 ჯარისკაცი საკმარისი იქნებოდა. იტალიის მხრიდან ამიერკავკასიაზე შესაძლო მანდატის აღებას, იმ პირობებში, როცა ბრიტანეთს გადაწყვეტილი ჰქონდა ევაკუაცია კავკასიიდან, საქართველოს მთავრობა დადებითად აფასებდა. თუმცა იტალიის ხელისუფლებაში ლიბერალი ორლანდოს კაბინეტის რადიკალი ნიტის მთავრობით შეცვლამ იტალიური იმპერიული პოლიტიკა მკვეთრად შეცვალა. იტალია, მართალია, საბოლოოდ უარს არ ამბობდა მანდატზე, მაგრამ ინტერესები მხოლოდ ეკონომიკურ საკითხებზე გადაჰქონდა. გაბბა ცდილობდა, თავისი სამხედრო მისია საგარეო საქმეთა სამინისტროში გადასულიყო და ეკონომიკურ საკითხებზე ემუშავა კავკასიასთან მიმართებაში. საბოლოოდ, 1920 იტალიური სავაჭრო მისია ესტუმრა საქართველოს და შეთანხმებაც შედგა ტყვარჩელის ქვანახშირის ერთობლივი დამუშავების შესახებ.
1921 პოლკოვნიკი გაბბა ერიტრეაში კოლონიური ძალების მეთაურად დაბრუნდა. 1926 ბრიგადის გენერალის ჩინი მიიღო. 1934-1936 წლეში კვლავ დაწინაურდა და არმიის გენერლის ჩინი მიენიჭა. იყო იტალიის პარლამენტის სენატორი, 1943-1944 წლებში - აფრიკის საკითხთა მინისტრი.
- ირაკლი ირემაძე
ლიტერატურა
- ბ. კობახიძე, „საქართველოს საკითხი პარიზის საზავო კონფერენციაზე“, ისტორიის დოქტორის აკადემიური ხარისხის მოსაპოვებლად წარმოდგენილი დისერტაცია, თსუ, 2015;
- გაზ. „საქართველოს რესპუბლიკა“, 1920. №25.
წყარო
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი
