მარკე ადრიან
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „მარკე ადრიან“ გადაიტანა გვერდზე „ადრიან მარკე“) |
|||
| (2 მომხმარებლების 3 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | მარკე ადრიან (6.X.1884, ბორდო - 3.II.1955, ბორდო) - ფრანგი სოციალისტი. [[საფრანგეთი|საფრანგეთის]] ტრანსპორტის, შინაგან საქმეთა და | + | [[ფაილი:Marke adrian.jpg|thumb|'''ადრიან მარკე''']] |
| − | + | '''მარკე ადრიან''' - (6.X.1884, ბორდო - 3.II.1955, ბორდო) - ფრანგი სოციალისტი. [[საფრანგეთი|საფრანგეთის]] ტრანსპორტის, შინაგან საქმეთა და სახელმწიფო მინისტრი, ქალაქ ბორდოს მერი. მეორე სოციალისტური ინტერნაციონალის წევრი. პროფესიით სტომატოლოგი. | |
| − | 1905 შეუერთდა საფრანგეთის სოციალისტურ პარტიას. 1912 აირჩიეს ბორდოს ხმოსნად. იყო სოციალისტური პარტიის ჟირონდის ორგანიზაციის მდივანი. გამოსცემდა მემარცხენე გაზეთს - „Cri populaire”. | + | 1905 წელს შეუერთდა საფრანგეთის სოციალისტურ პარტიას. 1912 წელს აირჩიეს ბორდოს ხმოსნად. იყო სოციალისტური პარტიის ჟირონდის ორგანიზაციის მდივანი. გამოსცემდა მემარცხენე გაზეთს - „Cri populaire”. |
1920 წლის სექტემებრში, როგორც მეორე სოციალისტური ინტერნაციონალის წევრი, იმყოფებოდა [[საქართველო|საქართველოს]] დემოკრატიულ რესპუბლიკაში. იმოგზაურა საქართველოს რეგიონებში, 25 სექტემბერს სიტყვით გამოვიდა ქალაქ ქუთაისში გამართულ საზეიმო მიტინგზე. | 1920 წლის სექტემებრში, როგორც მეორე სოციალისტური ინტერნაციონალის წევრი, იმყოფებოდა [[საქართველო|საქართველოს]] დემოკრატიულ რესპუბლიკაში. იმოგზაურა საქართველოს რეგიონებში, 25 სექტემბერს სიტყვით გამოვიდა ქალაქ ქუთაისში გამართულ საზეიმო მიტინგზე. | ||
| − | + | [[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაცია საბჭოთა რუსეთის მიერ|საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციის]] შემდეგ აკრიტიკებდა საბჭოთა საოკუპაციო [[რეჟიმი|რეჟიმს]]. ეწეოდა აქტიურ პოლიტიკურ საქმიანობას. 1925-1944 წლებში იყო ქალაქ ბორდოს მერი. 1934 წელს გასტონ დიუმერჟის მთავრობაში იკავებდა ტრანსპორტის მინისტრის თანამდებობას. 1933 წლიდან გაემიჯნა ლეონ ბლუმის ხელმძღვანელობით მოქმედ სოციალისტურ პარტიას და შეუერთდა პიერ რენოდელის მიერ შექმნილ ნეოსოციალისტურ პარტიას. 1940 ფილიპ პეტენის მთავრობაში იყო ჯერ სახელმწიფო მინისტრი, ხოლო შემდგომში შინაგან საქმეთა მინისტრი. | |
| − | + | ||
| + | :::::::::::::::::::::::::::::::::'''''ირაკლი ირემაძე''''' | ||
==ლიტერატურა== | ==ლიტერატურა== | ||
| ხაზი 21: | ხაზი 21: | ||
[[კატეგორია: საფრანგეთის მინისტრები]] | [[კატეგორია: საფრანგეთის მინისტრები]] | ||
[[კატეგორია:მეორე სოციალისტური ინტერნაციონალის წევრები]] | [[კატეგორია:მეორე სოციალისტური ინტერნაციონალის წევრები]] | ||
| + | [[კატეგორია:მეორე სოციალისტური ინტერნაციონალი და საქართველო]] | ||
| + | [[კატეგორია:ფრანგი პოლიტიკოსები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 16:31, 8 აპრილი 2019 მდგომარეობით
მარკე ადრიან - (6.X.1884, ბორდო - 3.II.1955, ბორდო) - ფრანგი სოციალისტი. საფრანგეთის ტრანსპორტის, შინაგან საქმეთა და სახელმწიფო მინისტრი, ქალაქ ბორდოს მერი. მეორე სოციალისტური ინტერნაციონალის წევრი. პროფესიით სტომატოლოგი.
1905 წელს შეუერთდა საფრანგეთის სოციალისტურ პარტიას. 1912 წელს აირჩიეს ბორდოს ხმოსნად. იყო სოციალისტური პარტიის ჟირონდის ორგანიზაციის მდივანი. გამოსცემდა მემარცხენე გაზეთს - „Cri populaire”.
1920 წლის სექტემებრში, როგორც მეორე სოციალისტური ინტერნაციონალის წევრი, იმყოფებოდა საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში. იმოგზაურა საქართველოს რეგიონებში, 25 სექტემბერს სიტყვით გამოვიდა ქალაქ ქუთაისში გამართულ საზეიმო მიტინგზე.
საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციის შემდეგ აკრიტიკებდა საბჭოთა საოკუპაციო რეჟიმს. ეწეოდა აქტიურ პოლიტიკურ საქმიანობას. 1925-1944 წლებში იყო ქალაქ ბორდოს მერი. 1934 წელს გასტონ დიუმერჟის მთავრობაში იკავებდა ტრანსპორტის მინისტრის თანამდებობას. 1933 წლიდან გაემიჯნა ლეონ ბლუმის ხელმძღვანელობით მოქმედ სოციალისტურ პარტიას და შეუერთდა პიერ რენოდელის მიერ შექმნილ ნეოსოციალისტურ პარტიას. 1940 ფილიპ პეტენის მთავრობაში იყო ჯერ სახელმწიფო მინისტრი, ხოლო შემდგომში შინაგან საქმეთა მინისტრი.
- ირაკლი ირემაძე
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- ნ. კირთაძე, ევროპა და დამოუკიდებელი საქართველო (1919-1921 წწ), თბ., 1997;
- გაზ. „საქართველოს რესპუბლიკა“, 1920, №209, №221;
- გაზ. „ერთობა“, 1920, №212.
[რედაქტირება] წყარო
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი