ყიფიანი რუბენ
მ (მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „ყიფიანი რუბენ ლუარსაბის ძე“ გადაიტანა გვერდზე „ყიფიანი რუბენ“ ...) |
|||
| ხაზი 2: | ხაზი 2: | ||
'''ყიფიანი რუბენ ლუარსაბის ძე''' ''(1882, სოფ. ჟოშხა - 1965, ლევილი)'' - [[ქართველები|ქართველი]] სოციალ-დემოკრატი. | '''ყიფიანი რუბენ ლუარსაბის ძე''' ''(1882, სოფ. ჟოშხა - 1965, ლევილი)'' - [[ქართველები|ქართველი]] სოციალ-დემოკრატი. | ||
| − | პირველდაწყებითი განათლება მიიღო სოფელ ლაილაშის სასწავლებელში. მის პოეტურ ნაწარმოებებს და მოთხრობებს ბეჭდავდა: „მოგზაური“, | + | ====ბიოგრაფია==== |
| + | პირველდაწყებითი განათლება მიიღო სოფელ ლაილაშის სასწავლებელში. მის პოეტურ ნაწარმოებებს და მოთხრობებს ბეჭდავდა: „მოგზაური“, „[[თეატრი და ცხოვრება (ჟურნალი)|თეატრი და ცხოვრება]]“, „[[ეშმაკის მათრახი]]“, „მათრახი და სალამური“ და სხვა ჟურნალი-გაზეთები. აქტიურად იყო ჩაბმული 1905 წლის რევოლუციაში, ხელმძღვანელობდა რაჭა-ლეჩხუმ-სვანეთის გამოსვლებს. [[ჟანდარმერია|ჟანდარმერიის]] მიერ არაერთხელ იყო დაპატიმრებული. | ||
1917 მონარქიის დამხობის შემდეგ, სასჯელისგან გათავისუფლდა. დემოკრატიული რესპუბლიკის არსებობის პერიოდში საკმაოდ აქტიურ პოლიტიკურ მოღვაწეობას ეწეოდა: იყო [[საქართველოს დამფუძნებელი კრება|დამფუძნებელი კრების]] წევრი. | 1917 მონარქიის დამხობის შემდეგ, სასჯელისგან გათავისუფლდა. დემოკრატიული რესპუბლიკის არსებობის პერიოდში საკმაოდ აქტიურ პოლიტიკურ მოღვაწეობას ეწეოდა: იყო [[საქართველოს დამფუძნებელი კრება|დამფუძნებელი კრების]] წევრი. | ||
| − | [[საქართველო]]ს გასაბჭოების შემდეგ რუბენ ყიფიანს ქვეყნიდან წასვლა მოუწია. [[ემიგრაცია]]ში ცხოვრობდა სტამბოლში, ბერლინში, პარიზში, სოშოში და ლევილში. მას შემდეგ, რაც პარიზი გერმანელებმა დაიკავეს, კავშირი დაამყარა [[საფრანგეთი]]ს წინააღმდეგობის მებრძოლებთან, რაც მისი დაპატიმრებით დასრულდა. ციხეში ერთ წელზე მეტი გაატარა. ომის შემდეგ აქტიურ ჟურნალისტურ საქმიანობას მიჰყო ხელი. წერდა გაზეთ | + | [[საქართველო]]ს გასაბჭოების შემდეგ რუბენ ყიფიანს ქვეყნიდან წასვლა მოუწია. [[ემიგრაცია]]ში ცხოვრობდა სტამბოლში, ბერლინში, პარიზში, სოშოში და ლევილში. მას შემდეგ, რაც პარიზი გერმანელებმა დაიკავეს, კავშირი დაამყარა [[საფრანგეთი]]ს წინააღმდეგობის მებრძოლებთან, რაც მისი დაპატიმრებით დასრულდა. ციხეში ერთ წელზე მეტი გაატარა. [[ომი|ომის]] შემდეგ აქტიურ ჟურნალისტურ საქმიანობას მიჰყო ხელი. წერდა გაზეთ „კავკასიონში“, რალფის ფსევდონიმით. სიცოცხლის ბოლოს ლევილში დასახლდა. დაიღუპა ავტოავარიაში. დაკრძალულია ლევილის ქართველთა სასაფლაოზე. |
:::::::::::::::::::::::::::::'''''ნოდარ ჩხაიძე''''' | :::::::::::::::::::::::::::::'''''ნოდარ ჩხაიძე''''' | ||
| ხაზი 23: | ხაზი 24: | ||
[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] | [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] | ||
| + | ატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები]] | ||
[[კატეგორია:სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრები]] | [[კატეგორია:სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრები]] | ||
[[კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები]] | [[კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები]] | ||
| − | |||
| − | |||
14:38, 10 მაისი 2019-ის ვერსია
ყიფიანი რუბენ ლუარსაბის ძე (1882, სოფ. ჟოშხა - 1965, ლევილი) - ქართველი სოციალ-დემოკრატი.
სარჩევი |
ბიოგრაფია
პირველდაწყებითი განათლება მიიღო სოფელ ლაილაშის სასწავლებელში. მის პოეტურ ნაწარმოებებს და მოთხრობებს ბეჭდავდა: „მოგზაური“, „თეატრი და ცხოვრება“, „ეშმაკის მათრახი“, „მათრახი და სალამური“ და სხვა ჟურნალი-გაზეთები. აქტიურად იყო ჩაბმული 1905 წლის რევოლუციაში, ხელმძღვანელობდა რაჭა-ლეჩხუმ-სვანეთის გამოსვლებს. ჟანდარმერიის მიერ არაერთხელ იყო დაპატიმრებული.
1917 მონარქიის დამხობის შემდეგ, სასჯელისგან გათავისუფლდა. დემოკრატიული რესპუბლიკის არსებობის პერიოდში საკმაოდ აქტიურ პოლიტიკურ მოღვაწეობას ეწეოდა: იყო დამფუძნებელი კრების წევრი.
საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ რუბენ ყიფიანს ქვეყნიდან წასვლა მოუწია. ემიგრაციაში ცხოვრობდა სტამბოლში, ბერლინში, პარიზში, სოშოში და ლევილში. მას შემდეგ, რაც პარიზი გერმანელებმა დაიკავეს, კავშირი დაამყარა საფრანგეთის წინააღმდეგობის მებრძოლებთან, რაც მისი დაპატიმრებით დასრულდა. ციხეში ერთ წელზე მეტი გაატარა. ომის შემდეგ აქტიურ ჟურნალისტურ საქმიანობას მიჰყო ხელი. წერდა გაზეთ „კავკასიონში“, რალფის ფსევდონიმით. სიცოცხლის ბოლოს ლევილში დასახლდა. დაიღუპა ავტოავარიაში. დაკრძალულია ლევილის ქართველთა სასაფლაოზე.
- ნოდარ ჩხაიძე
ლიტერატურა
- გ. შარაძე, ქართული ემიგრანტული ჟურნალისტიკის ისტორია, ტ. VII, თბ., 2005;
- ნ. კობახიძე, ბაბუაჩემი - რუბენ ყიფიანი, 1998.
იხილე აგრეთვე
წყარო
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი ატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები]]
