ოდიშელიძე ილია
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: '''ოდიშელიძე ილია ზურაბის ძე''' - (25.III.1865 - 1925) - გენერალი. საქართველ...) |
(→იხილე აგრეთვე) |
||
| (2 მომხმარებლების 5 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ოდიშელიძე ილია ზურაბის ძე''' - (25.III.1865 - 1925) - [[გენერალი]]. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შეიარაღებული | + | [[ფაილი:OdiSeliZe ilia.jpg|thumb|'''ილია ოდიშელიძე''']] |
| + | '''ოდიშელიძე ილია ზურაბის ძე''' - (25.III.1865 - 1925) - [[გენერალი]]. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის [[შეიარაღებული ძალები]]ს [[მთავარსარდალი]]. | ||
====ბიოგრაფია==== | ====ბიოგრაფია==== | ||
| − | |||
* დაამთავრა [[თბილისი|თბილისის]] კადეტთა კორპუსი. | * დაამთავრა [[თბილისი|თბილისის]] კადეტთა კორპუსი. | ||
* სწავლა მოსკოვში ალექსანდრეს სახელობის მე-3 სამხედრო სასწავლებელში განაგრძო. | * სწავლა მოსკოვში ალექსანდრეს სახელობის მე-3 სამხედრო სასწავლებელში განაგრძო. | ||
| ხაზი 29: | ხაზი 29: | ||
* [[პირველი მსოფლიო ომი 1914–18|პირველი მსოფლიო ომი]]ს დროს ჯერ ჩრდილო-დასავლეთის [[ფრონტი|ფრონტის]] მე-10 [[არმია|არმიის]] შტაბის უფროსი, | * [[პირველი მსოფლიო ომი 1914–18|პირველი მსოფლიო ომი]]ს დროს ჯერ ჩრდილო-დასავლეთის [[ფრონტი|ფრონტის]] მე-10 [[არმია|არმიის]] შტაბის უფროსი, | ||
* 1917 წლის იანვრამდე 1-ლი არმიის შტაბის უფროსი. | * 1917 წლის იანვრამდე 1-ლი არმიის შტაბის უფროსი. | ||
| − | * 1917 გადაყვანილ იქნა ჯერ XV საარმიო | + | * 1917 გადაყვანილ იქნა ჯერ XV [[საარმიო კორპუსი]]ს მეთაური, |
* 1917 მე-3 არმიის სარდალი. | * 1917 მე-3 არმიის სარდალი. | ||
* 1917 წლის 2 ოქტომბერს კავკასიის არმიის სარდლად ინიშნება. | * 1917 წლის 2 ოქტომბერს კავკასიის არმიის სარდლად ინიშნება. | ||
| ხაზი 36: | ხაზი 36: | ||
და ბაბთით, წმ. ვლადიმირის მე-3 ხარისხის ხმლებით, წმ. ანას მე-2 ხარისხის ხმლებით, წმ. გიორგის მე-4 ხარისხის, წმ. სტანისლავის 1-ლი ხარისხის, წმ. ანას 1-ლი ხარისხის, წმ. ვლადიმირის მე-2 ხარისხის, თეთრი არწივის ორდენებით, აგრეთვე იარაღით. | და ბაბთით, წმ. ვლადიმირის მე-3 ხარისხის ხმლებით, წმ. ანას მე-2 ხარისხის ხმლებით, წმ. გიორგის მე-4 ხარისხის, წმ. სტანისლავის 1-ლი ხარისხის, წმ. ანას 1-ლი ხარისხის, წმ. ვლადიმირის მე-2 ხარისხის, თეთრი არწივის ორდენებით, აგრეთვე იარაღით. | ||
| − | 1918-1921 წლებში მსახურობდა [[საქართველო|საქართველოს]] | + | 1918-1921 წლებში მსახურობდა [[საქართველო|საქართველოს]] შეიარაღებულ ძალებში. სხვადასხვა დროს იყო: სამხედრო მინისტრის მოადგილე, [[სამხედრო საბჭო]]ს თავმჯდომარე, სამხედრო კომისიის თავმჯდომარე, [[პარიზის სამშვიდობო კონფერენცია 1919-20|პარიზის კონფერენციაზე]] გაგზავნილი საქართველოს დელეგაციის სამხედრო ექსპერტი. 1919 წელს [[ივანე ჯავახიშვილი|ივანე ჯავახიშვილთან]] ერთად წარადგინა დოკუმენტი, სადაც დადგენილი იყო საქართველოს ისტორიული საზღვრები. მთავრობისადმი წარდგენილ არაერთ მოხსენებაში სახავდა კონკრეტულ გეგმებს სახელმწიფოს თავდაცვისუნარიანობის გასაზრდელად. 1920 წლის დეკემბერში დაინიშნა საქართველოს შეიარაღებული ძალების მთავარსარდლად. ამ პოსტზე მოუსწრო 1921 წელს საბჭოთა რუსეთთან დაწყებულმა [[ომი|ომმა]]. დაუშვა რამდენიმე მძიმე შეცდომა და 16 თებერვალს ომის პირველ ეტაპზე განცდილი მარცხის გამო გადააყენეს. დაინიშნა მთავრობის თავმჯდომარის მრჩევლად. ერთადერთი იყო, ვინც შეეწინააღმდეგა ახალი [[მთავარსარდალი|მთავარსარდლის]], [[გენერალი|გენერალ]] [[კვინიტაძე გიორგი|კვინიტაძის]], გადაწყვეტილებას [[თბილისი|თბილისის]] დატოვების შესახებ. თვლიდა, რომ დედაქალაქის დატოვება მორალურად გაანადგურებდა [[ჯარი|ჯარს]], დასცემდა მის [[ბრძოლისუნარიანობა|ბრძოლისუნარიანობას]] და [[ბრძოლა|ბრძოლის]] გაგრძელება შეუძლებელი იქნებოდა. |
| − | შეეწინააღმდეგა ახალი მთავარსარდლის, გენერალ [[კვინიტაძე გიორგი|კვინიტაძის]], გადაწყვეტილებას [[თბილისი|თბილისის]] დატოვების შესახებ. თვლიდა, | + | |
| − | რომ დედაქალაქის დატოვება მორალურად გაანადგურებდა [[ჯარი|ჯარს]], დასცემდა მის [[ბრძოლისუნარიანობა|ბრძოლისუნარიანობას]] და [[ბრძოლა|ბრძოლის]] გაგრძელება შეუძლებელი იქნებოდა. | + | |
| − | 1921 წავიდა [[ემიგრაცია საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკისა|ემიგრაციაში]]. ცხოვრობდა კონსტანტინოპოლში, სადაც ორჯერ წაიკითხა მოხსენებები 1921 წლის ომთან დაკავშირებით. სავარაუდოდ, კონსტანტინოპოლშივე გარდაიცვალა. | + | 1921 წელს წავიდა [[ემიგრაცია საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკისა|ემიგრაციაში]]. ცხოვრობდა კონსტანტინოპოლში, სადაც ორჯერ წაიკითხა მოხსენებები 1921 წლის ომთან დაკავშირებით. სავარაუდოდ, კონსტანტინოპოლშივე გარდაიცვალა. |
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::მიხეილ ბახტაძე | ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::მიხეილ ბახტაძე | ||
| ხაზი 56: | ხაზი 54: | ||
[[კატეგორია:ქართველი გენერლები]] | [[კატეგორია:ქართველი გენერლები]] | ||
[[კატეგორია:საქართველოს მთავარსარდლები]] | [[კატეგორია:საქართველოს მთავარსარდლები]] | ||
| + | [[კატეგორია:პირველი მსოფლიო ომის მონაწილეები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავარსარდლები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 12:02, 13 მაისი 2019 მდგომარეობით
ოდიშელიძე ილია ზურაბის ძე - (25.III.1865 - 1925) - გენერალი. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალი.
სარჩევი |
[რედაქტირება] ბიოგრაფია
- დაამთავრა თბილისის კადეტთა კორპუსი.
- სწავლა მოსკოვში ალექსანდრეს სახელობის მე-3 სამხედრო სასწავლებელში განაგრძო.
- 1888 პოდპორუჩიკის წოდებით 39-ე საარტილერიო ბრიგადაში გაიგზავნა.
- პორუჩიკი (1891).
- 1891-1894 წლებში სწავლობდა გენერალური შტაბის ნიკოლოზის სახელობის აკადემიაში.
- შტაბსკაპიტანი (1894).
- 1895 წელს კავკასიის კაზაკთა მე-2 დივიზიის შტაბის უფროსი ადიუტანტი.
- კაპიტანი (1896).
- კავკასიის მსროლელთა მე-2 ბატალიონის ასმეთაური.
- 1897 დაინიშნა უსტ-დვინის სიმაგრის შტაბის სამწყობრო განყოფილების უფროსად,
- 1900 წელს უსტ-დვინის სიმაგრის შტაბის უფროსად.
- პოდპოლკოვნიკი (1900).
- 1902 წლიდან აღმოსავლეთ ციმბირის მსროლელთა მე-6 ბრიგადის შტაბ-ოფიცერი.
- 1904 წლიდან აღმოსავლეთ ციმბირის მსროლელთა მე-6 დივიზიის შტაბის უფროსის მოვალეობის შემსრულებელი.
- რუსეთ-იაპონიის ომის მონაწილე.
- 1904 აღმოსავლეთ ციმბირის მსროლელთა მე-3 დივიზიის შტაბის უფროსის მოვალეობის შემსრულებელი.
- პოლკოვნიკი (1904).
- 1906 აღმოსავლეთ ციმბირის მსროლელთა მე-3 პოლკის უფროსი.
- 1907 აღმოსავლეთ ციმბირის მსროლელთა მე-11 პოლკის მეთაური.
- 1909 თურქესტანის სამხედრო ოლქის სარდლის დავალებათა გენერლის მოვალეობის შემსრულებელი.
- გენერალ-მაიორი (1910).
- 1911 სამარყანდის ოლქის სამხედრო გუბერნატორი.
- 1914 თურქესტანის სამხედრო ოლქის შტაბის უფროსი.
- გენერალ-ლეიტენანტი (1914).
- პირველი მსოფლიო ომის დროს ჯერ ჩრდილო-დასავლეთის ფრონტის მე-10 არმიის შტაბის უფროსი,
- 1917 წლის იანვრამდე 1-ლი არმიის შტაბის უფროსი.
- 1917 გადაყვანილ იქნა ჯერ XV საარმიო კორპუსის მეთაური,
- 1917 მე-3 არმიის სარდალი.
- 1917 წლის 2 ოქტომბერს კავკასიის არმიის სარდლად ინიშნება.
დაჯილდოებული იყო წმ. სტანისლავის მე-3 ხარისხის, წმ. ანას მე-3 ხარისხის ხმლებით და ბაბთით, წმ. ვლადიმირის მე-4 ხარისხის ხმლებით და ბაბთით, წმ. ვლადიმირის მე-3 ხარისხის ხმლებით, წმ. ანას მე-2 ხარისხის ხმლებით, წმ. გიორგის მე-4 ხარისხის, წმ. სტანისლავის 1-ლი ხარისხის, წმ. ანას 1-ლი ხარისხის, წმ. ვლადიმირის მე-2 ხარისხის, თეთრი არწივის ორდენებით, აგრეთვე იარაღით.
1918-1921 წლებში მსახურობდა საქართველოს შეიარაღებულ ძალებში. სხვადასხვა დროს იყო: სამხედრო მინისტრის მოადგილე, სამხედრო საბჭოს თავმჯდომარე, სამხედრო კომისიის თავმჯდომარე, პარიზის კონფერენციაზე გაგზავნილი საქართველოს დელეგაციის სამხედრო ექსპერტი. 1919 წელს ივანე ჯავახიშვილთან ერთად წარადგინა დოკუმენტი, სადაც დადგენილი იყო საქართველოს ისტორიული საზღვრები. მთავრობისადმი წარდგენილ არაერთ მოხსენებაში სახავდა კონკრეტულ გეგმებს სახელმწიფოს თავდაცვისუნარიანობის გასაზრდელად. 1920 წლის დეკემბერში დაინიშნა საქართველოს შეიარაღებული ძალების მთავარსარდლად. ამ პოსტზე მოუსწრო 1921 წელს საბჭოთა რუსეთთან დაწყებულმა ომმა. დაუშვა რამდენიმე მძიმე შეცდომა და 16 თებერვალს ომის პირველ ეტაპზე განცდილი მარცხის გამო გადააყენეს. დაინიშნა მთავრობის თავმჯდომარის მრჩევლად. ერთადერთი იყო, ვინც შეეწინააღმდეგა ახალი მთავარსარდლის, გენერალ კვინიტაძის, გადაწყვეტილებას თბილისის დატოვების შესახებ. თვლიდა, რომ დედაქალაქის დატოვება მორალურად გაანადგურებდა ჯარს, დასცემდა მის ბრძოლისუნარიანობას და ბრძოლის გაგრძელება შეუძლებელი იქნებოდა.
1921 წელს წავიდა ემიგრაციაში. ცხოვრობდა კონსტანტინოპოლში, სადაც ორჯერ წაიკითხა მოხსენებები 1921 წლის ომთან დაკავშირებით. სავარაუდოდ, კონსტანტინოპოლშივე გარდაიცვალა.
- მიხეილ ბახტაძე
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- Русская армия в Великой войне http://www.grwar.ru; http://regIment. ru;
- М. Гогитидзе, Военная элита Кавказа, т. 1, 2007;
- მ. ბახტაძე, გენერალ-ლეიტენანტი ილია ოდიშელიძე, ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საქართველოს ისტორიის ინსტიტუტის შრომები, VII, თბ., 2013.
[რედაქტირება] წყარო
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი
