კრწანისის ბრძოლა 1795
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „კრწანისის ბრძოლა 1795“ გადაიტანა გვერდზე „კრწანისის ბრძოლა“) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 3 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''კრწანისის ბრძოლა 1795''' - [[ბრძოლა]] ქართლ-კახეთის ([[ერეკლე II]] ) და [[ირანი|ირანის]] ([[აღა-მაჰმად-ხან ყაჯარი|აღა-მაჰმადხანი]]) [[ჯარები|ჯარებს]] შორის [[თბილისი|თბილისთან]], კრწანისის ველზე. | + | '''კრწანისის ბრძოლა 1795''' - [[ბრძოლა]] [[ქართლი|ქართლ]]-კახეთის ([[ერეკლე II]] ) და [[ირანი|ირანის]] ([[აღა-მაჰმად-ხან ყაჯარი|აღა-მაჰმადხანი]]) [[ჯარები|ჯარებს]] შორის [[თბილისი|თბილისთან]], კრწანისის ველზე. |
1795 წელს აღა-მაჰმად-ხანი 50 ათ-ანი ჯარით [[ამიერკავკასია|ამიერკავკასიაში]] შემოიჭრა და ადგილობრივი | 1795 წელს აღა-მაჰმად-ხანი 50 ათ-ანი ჯარით [[ამიერკავკასია|ამიერკავკასიაში]] შემოიჭრა და ადგილობრივი | ||
| − | პოლიტიკური ერთეულების დამორჩილებას შეუდგა. მან ერეკლე II -ს მოსთხოვა [[რუსეთი|რუსეთთან]] კავშირის გაწყვეტა და ირანის უზენაესობის ცნობა. ერეკლემ, რომელსაც რუსეთის დახმარების იმედი ჰქონდა ([[გეორგიევსკის ტრაქტატი 1783]]), უარი შეუთვალა და სამხედრო სამზადისს შეუდგა, მაგრამ აღა-მაჰმად-ხანი სწრაფად დაიძრა 30-35 ათ. კაცით და 8 სექტემბერს უკვე თბილისის მისადგომებთან იყო. რუსებს დახმარება არც უფიქრიათ, ერეკლეს ჯარი კი დაახლოებით 5–6 ათ. მეომარს ითვლიდა. მიუხედავად ამისა, ბრძოლის პირველ დღეს (10 სექტემბერი) [[ქართველები|ქართველებმა]] წარმატებით მოიგერიეს ირანელთა [[ავანგარდი ( | + | პოლიტიკური ერთეულების დამორჩილებას შეუდგა. მან ერეკლე II -ს მოსთხოვა [[რუსეთი|რუსეთთან]] კავშირის გაწყვეტა და ირანის უზენაესობის ცნობა. ერეკლემ, რომელსაც რუსეთის დახმარების იმედი ჰქონდა ([[გეორგიევსკის ტრაქტატი 1783]]), უარი შეუთვალა და სამხედრო სამზადისს შეუდგა, მაგრამ აღა-მაჰმად-ხანი სწრაფად დაიძრა 30-35 ათ. კაცით და 8 სექტემბერს უკვე თბილისის მისადგომებთან იყო. რუსებს დახმარება არც უფიქრიათ, ერეკლეს ჯარი კი დაახლოებით 5–6 ათ. [[მეომარი|მეომარს]] ითვლიდა. მიუხედავად ამისა, ბრძოლის პირველ დღეს (10 სექტემბერი) [[ქართველები|ქართველებმა]] წარმატებით მოიგერიეს ირანელთა [[ავანგარდი (სამხედრო ტერმინი)|ავანგარდის]] (3 ათ. კაცი) [[შეტევა (სამხედრო ტერმინი)|შეტევა]], მაგრამ 11 სექტემბერს აღა-მაჰმად-ხანმა თავისი [[მთავარი ძალები]] გამოიყვანა; ბრძოლა დილიდან საღამომდე |
| − | გაგრძელდა და ქართველთა დამარცხებით დამთავრდა. ერეკლემ 150-მდე მხედრით მთიულეთს შეაფარა თავი. ირანელებმა თბილისი აიღეს, სასტიკად ააოხრეს და 10 ათ-მდე ტყვე წაიყვანეს. კრწანისის კატასტროფამ დიდი ზიანი მიაყენა აღმოსავლეთ საქართველოს და რუსეთის მიერ მისი [[ანექსია|ანექსიის]] ნიადაგი შეამზადა. | + | გაგრძელდა და ქართველთა დამარცხებით დამთავრდა. ერეკლემ 150-მდე მხედრით [[მთიულეთი|მთიულეთს]] შეაფარა თავი. ირანელებმა თბილისი აიღეს, სასტიკად ააოხრეს და 10 ათ-მდე ტყვე წაიყვანეს. კრწანისის კატასტროფამ დიდი ზიანი მიაყენა აღმოსავლეთ საქართველოს და რუსეთის მიერ მისი [[ანექსია|ანექსიის]] ნიადაგი შეამზადა. |
მიმდინარე ცვლილება 16:42, 9 იანვარი 2020 მდგომარეობით
კრწანისის ბრძოლა 1795 - ბრძოლა ქართლ-კახეთის (ერეკლე II ) და ირანის (აღა-მაჰმადხანი) ჯარებს შორის თბილისთან, კრწანისის ველზე.
1795 წელს აღა-მაჰმად-ხანი 50 ათ-ანი ჯარით ამიერკავკასიაში შემოიჭრა და ადგილობრივი პოლიტიკური ერთეულების დამორჩილებას შეუდგა. მან ერეკლე II -ს მოსთხოვა რუსეთთან კავშირის გაწყვეტა და ირანის უზენაესობის ცნობა. ერეკლემ, რომელსაც რუსეთის დახმარების იმედი ჰქონდა (გეორგიევსკის ტრაქტატი 1783), უარი შეუთვალა და სამხედრო სამზადისს შეუდგა, მაგრამ აღა-მაჰმად-ხანი სწრაფად დაიძრა 30-35 ათ. კაცით და 8 სექტემბერს უკვე თბილისის მისადგომებთან იყო. რუსებს დახმარება არც უფიქრიათ, ერეკლეს ჯარი კი დაახლოებით 5–6 ათ. მეომარს ითვლიდა. მიუხედავად ამისა, ბრძოლის პირველ დღეს (10 სექტემბერი) ქართველებმა წარმატებით მოიგერიეს ირანელთა ავანგარდის (3 ათ. კაცი) შეტევა, მაგრამ 11 სექტემბერს აღა-მაჰმად-ხანმა თავისი მთავარი ძალები გამოიყვანა; ბრძოლა დილიდან საღამომდე გაგრძელდა და ქართველთა დამარცხებით დამთავრდა. ერეკლემ 150-მდე მხედრით მთიულეთს შეაფარა თავი. ირანელებმა თბილისი აიღეს, სასტიკად ააოხრეს და 10 ათ-მდე ტყვე წაიყვანეს. კრწანისის კატასტროფამ დიდი ზიანი მიაყენა აღმოსავლეთ საქართველოს და რუსეთის მიერ მისი ანექსიის ნიადაგი შეამზადა.
