გორჯოლო ყველი
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: '''გორჯოლო ყველი''' − მდარე ხარისხის ნაღებმოხდილი რძიდან შემზ...) |
|||
| ხაზი 2: | ხაზი 2: | ||
ყველი ამოსაყვანად კვეთს არ ხმარობდნენ, ჭურჭელში რძეს მის გარეშე ამჟავებდნენ. ეს პროცესი რამდენიმე, დაახლოებით, ორ-ექვს დღეს გრძელდებოდა, ყველი შედგებოდა და შედედებულ რძეს ჭურჭელში − ქვაბში ჩაასხამდნენ, შემდეგ ცეცხლზე შედგამდნენ, ნელ ცეცხლს შეუკეთებდნენ, ციცხვით შეურევდნენ, რათა რძე ქვაბში ყველგან თანაბრად გამთბარიყო. ერთ საათში ქვაბს თავზე გორჯოლო ყველი მოადგებოდა. როცა ყველი „ქვაბს მოცურდებოდა” − ზევით ამოიწევდა, ცხელ გორჯოლოს ციცხვით ამოიღებდნენ, სპილენძის სუზგში − [[თუშფალანგი|თუშფალანგში]] გადაიტანდნენ და გაწურავდნენ. ბოლოს მასას ჩახვში − თოფრაში ჩაასხამდნენ, შრატისაგან გაწურავდენ და ყველიც მზად იყო. | ყველი ამოსაყვანად კვეთს არ ხმარობდნენ, ჭურჭელში რძეს მის გარეშე ამჟავებდნენ. ეს პროცესი რამდენიმე, დაახლოებით, ორ-ექვს დღეს გრძელდებოდა, ყველი შედგებოდა და შედედებულ რძეს ჭურჭელში − ქვაბში ჩაასხამდნენ, შემდეგ ცეცხლზე შედგამდნენ, ნელ ცეცხლს შეუკეთებდნენ, ციცხვით შეურევდნენ, რათა რძე ქვაბში ყველგან თანაბრად გამთბარიყო. ერთ საათში ქვაბს თავზე გორჯოლო ყველი მოადგებოდა. როცა ყველი „ქვაბს მოცურდებოდა” − ზევით ამოიწევდა, ცხელ გორჯოლოს ციცხვით ამოიღებდნენ, სპილენძის სუზგში − [[თუშფალანგი|თუშფალანგში]] გადაიტანდნენ და გაწურავდნენ. ბოლოს მასას ჩახვში − თოფრაში ჩაასხამდნენ, შრატისაგან გაწურავდენ და ყველიც მზად იყო. | ||
| − | |||
| ხაზი 12: | ხაზი 11: | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
[[ქართველი ხალხის ეთნოლოგიური ლექსიკონი აჭარა]] | [[ქართველი ხალხის ეთნოლოგიური ლექსიკონი აჭარა]] | ||
| − | |||
[[კატეგორია:აჭარული სამზარეულო]] | [[კატეგორია:აჭარული სამზარეულო]] | ||
[[კატეგორია:ყველის სახეობები]] | [[კატეგორია:ყველის სახეობები]] | ||
15:41, 24 იანვარი 2020-ის ვერსია
გორჯოლო ყველი − მდარე ხარისხის ნაღებმოხდილი რძიდან შემზადებული ყველი.
ყველი ამოსაყვანად კვეთს არ ხმარობდნენ, ჭურჭელში რძეს მის გარეშე ამჟავებდნენ. ეს პროცესი რამდენიმე, დაახლოებით, ორ-ექვს დღეს გრძელდებოდა, ყველი შედგებოდა და შედედებულ რძეს ჭურჭელში − ქვაბში ჩაასხამდნენ, შემდეგ ცეცხლზე შედგამდნენ, ნელ ცეცხლს შეუკეთებდნენ, ციცხვით შეურევდნენ, რათა რძე ქვაბში ყველგან თანაბრად გამთბარიყო. ერთ საათში ქვაბს თავზე გორჯოლო ყველი მოადგებოდა. როცა ყველი „ქვაბს მოცურდებოდა” − ზევით ამოიწევდა, ცხელ გორჯოლოს ციცხვით ამოიღებდნენ, სპილენძის სუზგში − თუშფალანგში გადაიტანდნენ და გაწურავდნენ. ბოლოს მასას ჩახვში − თოფრაში ჩაასხამდნენ, შრატისაგან გაწურავდენ და ყველიც მზად იყო.
ლიტერატურა
შამილაძე, 1969:138, 140; ნიჟარაძე, 1971:148.
