ხალვა
(ახალი გვერდი: '''ხალვა''' − სიტყვა არაბული წარმომავლობისაა. იგი ტკბილეული იყ...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 3 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| + | [[ფაილი:HALVA.JPG|thumb|200პქ|ჰალვა]] | ||
'''ხალვა''' − სიტყვა არაბული წარმომავლობისაა. იგი ტკბილეული იყო, რომელიც შაქართან ერთად დანაყილი [[ნიგოზი|ნიგვზით]] ანდა მზესუმზირით მზადდებოდა: „ხალვა შექრით შეკაზმულო, [[ყაიმაღი|ყაიმაღზე]] უფრო ტკბილო”. | '''ხალვა''' − სიტყვა არაბული წარმომავლობისაა. იგი ტკბილეული იყო, რომელიც შაქართან ერთად დანაყილი [[ნიგოზი|ნიგვზით]] ანდა მზესუმზირით მზადდებოდა: „ხალვა შექრით შეკაზმულო, [[ყაიმაღი|ყაიმაღზე]] უფრო ტკბილო”. | ||
| − | [[აჭარა]]ში კარაქს დაწვავდნენ, პურის ფქვილს შეუკიდებდნენ და შეწითლებამდე მოხრაკავდნენ, შემდეგ შაქრის ანდა [[თაფლი]]ს შარბათში შეზელდნენ და ცომივით სქელ მასას რომ მიიღებდნენ, ბურთივით დააგორგალებდნენ. ოდნავ სხვაგვარი შემზადებით: [[პური]]ს ანდა წვრილად დაფქვილ [[სიმინდი|სიმინდის]] ფქვილს ერბოში მოხრაკავდნენ, შემდეგ თაფლს ანდა შაქარს შეურევდნენ და მიღებული ცომისაგან მრგვალ კვერებს დაამზადებდნენ. ზოგი დიასახლისი მრგვალ კვერს შუაზე გაჭრიდა და მაგიდაზე გასატანად ისე ინახავდა. | + | [[აჭარა]]ში კარაქს დაწვავდნენ, [[პური|პურის]] ფქვილს შეუკიდებდნენ და შეწითლებამდე მოხრაკავდნენ, შემდეგ შაქრის ანდა [[თაფლი]]ს შარბათში შეზელდნენ და ცომივით სქელ მასას რომ მიიღებდნენ, ბურთივით დააგორგალებდნენ. ოდნავ სხვაგვარი შემზადებით: [[პური]]ს ანდა წვრილად დაფქვილ [[სიმინდი|სიმინდის]] ფქვილს ერბოში მოხრაკავდნენ, შემდეგ თაფლს ანდა შაქარს შეურევდნენ და მიღებული ცომისაგან მრგვალ კვერებს დაამზადებდნენ. ზოგი დიასახლისი მრგვალ კვერს შუაზე გაჭრიდა და მაგიდაზე გასატანად ისე ინახავდა. |
| − | ხალვა სულხან-საბა ორბელიანთან „პუნგია”. ლექსიკოგრაფის განმარტებით „პუნგია ესე არს ტკბილნი ნამზადებნი, რომელსა თურქნი ჰალვას უწოდებენ”. | + | ხალვა [[სულხან-საბა ორბელიანი|სულხან-საბა ორბელიანთან]] „პუნგია”. ლექსიკოგრაფის განმარტებით „პუნგია ესე არს ტკბილნი ნამზადებნი, რომელსა თურქნი ჰალვას უწოდებენ”. |
მიმდინარე ცვლილება 12:06, 24 თებერვალი 2020 მდგომარეობით
ხალვა − სიტყვა არაბული წარმომავლობისაა. იგი ტკბილეული იყო, რომელიც შაქართან ერთად დანაყილი ნიგვზით ანდა მზესუმზირით მზადდებოდა: „ხალვა შექრით შეკაზმულო, ყაიმაღზე უფრო ტკბილო”.
აჭარაში კარაქს დაწვავდნენ, პურის ფქვილს შეუკიდებდნენ და შეწითლებამდე მოხრაკავდნენ, შემდეგ შაქრის ანდა თაფლის შარბათში შეზელდნენ და ცომივით სქელ მასას რომ მიიღებდნენ, ბურთივით დააგორგალებდნენ. ოდნავ სხვაგვარი შემზადებით: პურის ანდა წვრილად დაფქვილ სიმინდის ფქვილს ერბოში მოხრაკავდნენ, შემდეგ თაფლს ანდა შაქარს შეურევდნენ და მიღებული ცომისაგან მრგვალ კვერებს დაამზადებდნენ. ზოგი დიასახლისი მრგვალ კვერს შუაზე გაჭრიდა და მაგიდაზე გასატანად ისე ინახავდა.
ხალვა სულხან-საბა ორბელიანთან „პუნგია”. ლექსიკოგრაფის განმარტებით „პუნგია ესე არს ტკბილნი ნამზადებნი, რომელსა თურქნი ჰალვას უწოდებენ”.
[რედაქტირება] ლიტერატურა
ორბელიანი, 1949:277; ნიჟარაძე, 1971:429,448; აბაშიძე, კომახიძე, 1998; ქართული მატერილური კულტურის... 2011:604.
