აღჯანაბადი
(→წყარო) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | [[ფაილი:ARjanabadi qarTuli.jpg|thumb| | + | [[ფაილი:ARjanabadi qarTuli.jpg|thumb|150პქ|აღჯანაბადი ქართული]] |
| − | '''აღჯანაბადი''' - აღჯანაბადის სახელწოდებით [[საქართველო|საქართველოს]] რაიონში გავრცელებული [[გარგარი|გარგარის]] ეს ჯიში, სომხეთში | + | '''აღჯანაბადი''' - აღჯანაბადის სახელწოდებით [[საქართველო|საქართველოს]] რაიონში გავრცელებული [[გარგარი|გარგარის]] ეს ჯიში, სომხეთში ამბანის სახელითაა ცნობილი. ჯიშის წარმოშობა გამოურკვეველია. გარგარის ჯიშებს შორის ყველაზე ფართოდ გავრცელებულია [[თბილისი]]სა და [[გორი]]ს რაიონებში. |
ჯიშის დადებით მხარეს შეადგენს შედარებით გვიანი ყვავილობა და შედარებითი გამძლეობა დაავადებათა მიმართ. ნაყოფი ხშირად უფრო სუფთაა სხვა ჯიშის ნაყოფთან შედარებით, სიმწიფის პერიოდი გვიანი აქვს, გორის რაიონში ნაყოფი დამწიფებას იწყებს ივლისის 20 რიცხვებიდან. | ჯიშის დადებით მხარეს შეადგენს შედარებით გვიანი ყვავილობა და შედარებითი გამძლეობა დაავადებათა მიმართ. ნაყოფი ხშირად უფრო სუფთაა სხვა ჯიშის ნაყოფთან შედარებით, სიმწიფის პერიოდი გვიანი აქვს, გორის რაიონში ნაყოფი დამწიფებას იწყებს ივლისის 20 რიცხვებიდან. | ||
| ხაზი 9: | ხაზი 9: | ||
ნაყოფის კანი მკვრივია, მჭიდროდ შეხორცებული და სუსტად შებუსვილი; შებუსვა მოკლე ხავერდისებრია. | ნაყოფის კანი მკვრივია, მჭიდროდ შეხორცებული და სუსტად შებუსვილი; შებუსვა მოკლე ხავერდისებრია. | ||
| − | [[ფაილი:ARjanabadi erevnis.jpg|thumb| | + | [[ფაილი:ARjanabadi erevnis.jpg|thumb|200პქ|აღჯანაბადი ერევნის]] |
კანი სპილოს ძვლის ფერისაა, მხოლოდ ზოგ ნაყოფს მზის მხარეზე ემჩნევა მოწითალო ნაზი შეფერვა. ნაყოფის ხორცი თეთრია, გამჭვირვალე, შუშისებრი, ძალიან მკვრივი, ტკბილი, მჟავობა სრულებით არ ეტყობა. კურკა პატარაა, გაბერილი გვერდებით, კვერცხისებრი ფორმის, წაწვეტებული ბოლოთი. კურკა ნაყოფის ხორცს კარგად არ სცილდება; კურკა შეადგენს ნაყოფის წონის 7%–ს. | კანი სპილოს ძვლის ფერისაა, მხოლოდ ზოგ ნაყოფს მზის მხარეზე ემჩნევა მოწითალო ნაზი შეფერვა. ნაყოფის ხორცი თეთრია, გამჭვირვალე, შუშისებრი, ძალიან მკვრივი, ტკბილი, მჟავობა სრულებით არ ეტყობა. კურკა პატარაა, გაბერილი გვერდებით, კვერცხისებრი ფორმის, წაწვეტებული ბოლოთი. კურკა ნაყოფის ხორცს კარგად არ სცილდება; კურკა შეადგენს ნაყოფის წონის 7%–ს. | ||
| ხაზი 18: | ხაზი 18: | ||
==წყარო == | ==წყარო == | ||
| − | საქართველოს კულტურული ფლორის ატლასი | + | [[საქართველოს კულტურული ფლორის ატლასი]] |
[[კატეგორია:გარგარის ჯიშები]] | [[კატეგორია:გარგარის ჯიშები]] | ||
[[კატეგორია:ხილი]] | [[კატეგორია:ხილი]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 14:28, 19 ივნისი 2023 მდგომარეობით
აღჯანაბადი - აღჯანაბადის სახელწოდებით საქართველოს რაიონში გავრცელებული გარგარის ეს ჯიში, სომხეთში ამბანის სახელითაა ცნობილი. ჯიშის წარმოშობა გამოურკვეველია. გარგარის ჯიშებს შორის ყველაზე ფართოდ გავრცელებულია თბილისისა და გორის რაიონებში.
ჯიშის დადებით მხარეს შეადგენს შედარებით გვიანი ყვავილობა და შედარებითი გამძლეობა დაავადებათა მიმართ. ნაყოფი ხშირად უფრო სუფთაა სხვა ჯიშის ნაყოფთან შედარებით, სიმწიფის პერიოდი გვიანი აქვს, გორის რაიონში ნაყოფი დამწიფებას იწყებს ივლისის 20 რიცხვებიდან.
ხე ხასიათდება განიერი გადაშლილი ვარჯით; შეფოთვლა ძლიერი აქვს. ერთწლიანი ყლორტები მოყვითალო ფერისაა. ჯიში თვითსტერილია, უხვმოსავლიანი.
ნაყოფს ისხამს ორწლიან მერქანზე, ჯგუფ–ჯგუფად. ნაყოფი საშუალო ზომისაა, ან წვრილი (4,7X4,6X4,7 სმ.), ერთი ნაყოფის საშუალო წონა 42 გრამს უდრის. ნაყოფის ფორმა განიერ–მომრგვალო–გულისებრია, ნაყოფის მთელ სიგრძეზე კარგად გამოხატული ღარით. ძაბრი ვიწრო და ღრმაა. ნაყოფი ბოლოვდება პატარა ნისკარტით.
ნაყოფის კანი მკვრივია, მჭიდროდ შეხორცებული და სუსტად შებუსვილი; შებუსვა მოკლე ხავერდისებრია.
კანი სპილოს ძვლის ფერისაა, მხოლოდ ზოგ ნაყოფს მზის მხარეზე ემჩნევა მოწითალო ნაზი შეფერვა. ნაყოფის ხორცი თეთრია, გამჭვირვალე, შუშისებრი, ძალიან მკვრივი, ტკბილი, მჟავობა სრულებით არ ეტყობა. კურკა პატარაა, გაბერილი გვერდებით, კვერცხისებრი ფორმის, წაწვეტებული ბოლოთი. კურკა ნაყოფის ხორცს კარგად არ სცილდება; კურკა შეადგენს ნაყოფის წონის 7%–ს.
აღჯანაბადის ნაყოფის მეტად ლამაზი გულისებრი მოყვანილობა, თეთრი ცვილისებრი შეფერვა, ხორცის შედარებითი სიმკვრივე და უხვი მსხმოიარობა წარმოადგენს იმ თვისებათა წყებას, რომელთა გამოც ეს ჯიში საუცხოვო საკონსერვო და ფართო მოხმარების საოჯახო (სამურაბე) ჯიშად ითვლება.
