ალექსანდრე ბაგრატიონის პორტრეტი
(→წყარო) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 4: | ხაზი 4: | ||
გ. მაისურაძის ბიოგრაფიიდან ცნობილია, რომ ის პეტერბურგში გაეცნო [[საქართველო]]ს უკანასკნელი მეფის, გიორგი XII ვაჟს, ბატონიშვილ [[ბაგრატ ბატონიშვილი|ბაგრატს]]. ბატონიშვილი ყოველთვის ეხმარებოდა და თანაგრძნობას უწევდა ღარიბ მხატვარს. | გ. მაისურაძის ბიოგრაფიიდან ცნობილია, რომ ის პეტერბურგში გაეცნო [[საქართველო]]ს უკანასკნელი მეფის, გიორგი XII ვაჟს, ბატონიშვილ [[ბაგრატ ბატონიშვილი|ბაგრატს]]. ბატონიშვილი ყოველთვის ეხმარებოდა და თანაგრძნობას უწევდა ღარიბ მხატვარს. | ||
| − | პორტრეტი, 1839 წლის 18 აგვისტოს ე.ი. სამხატვრო აკადემიაში ორი წლის სწავლის შემდეგ შეუსრულებია გრ. მაისურაძეს. მასზე გამოსახულია ბატონიშვილ ბაგრატის ვაჟი ალექსანდრე ბაგრატიონი, [[გვარდია|გვარდიის]] [[ოფიცერი|ოფიცრის]] ფორმაში. ალექსანდრე ბაგრატიონის პორტრეტი დაწერილია წელს ზევით, ქართული ეროვნული პორტრეტული მხატვრობის ტრადიციებით გარინდებულ პოზაში. მთლიანად სურათი სიბრტყობრივია. | + | [[პორტრეტი]], 1839 წლის 18 აგვისტოს ე.ი. სამხატვრო აკადემიაში ორი წლის სწავლის შემდეგ შეუსრულებია გრ. მაისურაძეს. მასზე გამოსახულია ბატონიშვილ ბაგრატის ვაჟი ალექსანდრე ბაგრატიონი, [[გვარდია|გვარდიის]] [[ოფიცერი|ოფიცრის]] ფორმაში. ალექსანდრე ბაგრატიონის პორტრეტი დაწერილია წელს ზევით, ქართული ეროვნული პორტრეტული მხატვრობის ტრადიციებით გარინდებულ პოზაში. მთლიანად სურათი სიბრტყობრივია. |
ბუმბულისებრ თეთრ ღრუბლებს კომპოზიციის ნაცრისფერ ფონზე ერთგვარ რომანტიკული იერი შეაქვს. | ბუმბულისებრ თეთრ ღრუბლებს კომპოზიციის ნაცრისფერ ფონზე ერთგვარ რომანტიკული იერი შეაქვს. | ||
| − | ალექსანდრე ბაგრატიონის ახალგაზრდული სახე რეალისტური მანერითაა დაწერილი, მკვეთრი მოდელირების გარეშე ოდნავ შესამჩნევი ღიმილი ტუჩებზე დიდრონი თაფლისფერი თვალები, კეთილშობილური წარმოსადეგი ახოვანება თავისებურ სილამაზეს ანიჭებს, სიცოცხლი მანიშნებელი ყველა ეს დეტალი ქართულ პორტრეტულ | + | ალექსანდრე ბაგრატიონის ახალგაზრდული სახე რეალისტური მანერითაა დაწერილი, მკვეთრი მოდელირების გარეშე ოდნავ შესამჩნევი ღიმილი ტუჩებზე დიდრონი თაფლისფერი თვალები, კეთილშობილური წარმოსადეგი ახოვანება თავისებურ სილამაზეს ანიჭებს, სიცოცხლი მანიშნებელი ყველა ეს დეტალი ქართულ პორტრეტულ [[ფერწერა]]ში მეტყველებს ახალი სტილის დაბადებაზე, სტილისა, რომლის ფუძემდებელი გახდა გრიგოლ მაისურაძე. |
მიმდინარე ცვლილება 15:06, 15 ნოემბერი 2022 მდგომარეობით
ალექსანდრე ბაგრატიონის პორტრეტი – გრიგოლ მაისურაძის სურათი ალექსანდრე ბაგრატის ძე ბაგრატიონ–გრუზინსკის პორტრეტი.
გ. მაისურაძის ბიოგრაფიიდან ცნობილია, რომ ის პეტერბურგში გაეცნო საქართველოს უკანასკნელი მეფის, გიორგი XII ვაჟს, ბატონიშვილ ბაგრატს. ბატონიშვილი ყოველთვის ეხმარებოდა და თანაგრძნობას უწევდა ღარიბ მხატვარს.
პორტრეტი, 1839 წლის 18 აგვისტოს ე.ი. სამხატვრო აკადემიაში ორი წლის სწავლის შემდეგ შეუსრულებია გრ. მაისურაძეს. მასზე გამოსახულია ბატონიშვილ ბაგრატის ვაჟი ალექსანდრე ბაგრატიონი, გვარდიის ოფიცრის ფორმაში. ალექსანდრე ბაგრატიონის პორტრეტი დაწერილია წელს ზევით, ქართული ეროვნული პორტრეტული მხატვრობის ტრადიციებით გარინდებულ პოზაში. მთლიანად სურათი სიბრტყობრივია.
ბუმბულისებრ თეთრ ღრუბლებს კომპოზიციის ნაცრისფერ ფონზე ერთგვარ რომანტიკული იერი შეაქვს.
ალექსანდრე ბაგრატიონის ახალგაზრდული სახე რეალისტური მანერითაა დაწერილი, მკვეთრი მოდელირების გარეშე ოდნავ შესამჩნევი ღიმილი ტუჩებზე დიდრონი თაფლისფერი თვალები, კეთილშობილური წარმოსადეგი ახოვანება თავისებურ სილამაზეს ანიჭებს, სიცოცხლი მანიშნებელი ყველა ეს დეტალი ქართულ პორტრეტულ ფერწერაში მეტყველებს ახალი სტილის დაბადებაზე, სტილისა, რომლის ფუძემდებელი გახდა გრიგოლ მაისურაძე.
[რედაქტირება] წყარო
სახვითი ხელოვნება. ნელი როსტომაშვილი
