კიკვაძე თედორე

NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
(ახალი გვერდი: '''თედორე გაბრიელის ძე კიკვაძე''' – (დ. აპრილი, 1868, გურია, სოფელი მ...)
 
(წყარო)
 
(2 მომხმარებლების 11 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.)
ხაზი 1: ხაზი 1:
'''თედორე გაბრიელის ძე კიკვაძე''' (დ. აპრილი, 1868, გურია, სოფელი მაკვანეთი).  [[ქართველები|ქართველი]]. პედაგოგი.  
+
[[ფაილი:KikvaZe Teodore.jpg|thumb|'''თეოდორე კიკვაძე''']]
 +
'''კიკვაძე თედორე გაბრიელის ძე''' - (1868, სოფ. მაკვანეთი - 1935 ) - სოციალ-დემოკრატი.  
  
თფილისის ადრესი – ყაზბეგის და გუნიბის ქუჩ. კუთხე № 38/41, ტელეფ. – 13-45
+
====ბიოგრაფია====
 +
1890 დაასრულა თბილისის სასულიერო სემინარია. თავდაპირველად, 1890-1891 წლებში მასწავლებლობას ეწეოდა მშობლიურ სოფელში; მუშაობდა ჭიათურის შავი ქვის მრეწველობაში, შემდგომში იყო ფოთში ღოღობერიძის ფირმის საექსპორტო კანტორის გამგე. აღსანიშნავია მისი ჟურნალისტური მოღვაწეობა: 1897 ჟურნალ „კრებულში“ მუშაობდა, აქტიურად წერდა სოციალ-დემოკრატიულ გაზეთ „კვალში“. ქართულს ასწავლიდა პეტრაშევსკის სასწავლებელში და ქალთა გიმნაზიაში.
  
==განათლება==
+
პირველი რესპუბლიკის პერიოდში მუშაობდა თბილისის სასურსათო საგუბერნიო კომიტეტში. იყო [[საქართველოს ეროვნული საბჭო]]სა და [[საქართველოს დამფუძნებელი კრება|დამფუძნებელი კრების]] წევრი, აგრეთვე, განათლების მუშაკთა პროფესიული კავშირსა და [[სახალხო განათლების სამინისტრო (1918-1921)|განათლების სამინისტროსთან]] არსებული სასკოლო კომიტეტის და [[საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოება|საისტორიო-საეთნოგრაფიო საზოგადოების]] წევრი (1912 წლიდან).
მიუღია წევრს. საშუალო განათლება თფილისის სასულიერო სემინარიაში
+
  
==პარტიული რწმენა==  
+
საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ მას ქვეყანა არ დაუტოვებია და სამშობლოში გააგრძელა მოღვაწეობა. 1921წელს  მუშაობდა სახალხო განათლების კომისარიატში, შემდგომ - სამხედრო კოოპერატივში, ინფორმატორად, სასურსათო კომიტეტში. ამავდროულად, განაგრძობდა პედაგოგიურ საქმიანობას: კითხულობდა [[ქართული ენა|ქართულ ენაში]] ლექციებს სამხატვრო აკადემიაში და რუსულ ენას ასწავლიდა პედაგოგიურ ინსტიტუტში; წერდა მოთხრობებს, გამოაქვეყნა რამდენიმე თარგმანი.
სოციალ-დემოკრატი
+
 
 +
:::::::::::::::::::::::::::::'''''ნოდარ ჩხაიძე'''''
 +
 
 +
==ლიტერატურა==
 +
* ი. ხვადაგიანი, საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919, თბ., 2016; 
 +
* სსცა, ფ. 1836. აღწ. 1. საქ. 107-109.
  
 
==იხილეთ აგრეთვე==
 
==იხილეთ აგრეთვე==
ხაზი 13: ხაზი 19:
  
 
==წყარო==
 
==წყარო==
[[საქართველოს ეროვნული არქივი]]
+
[[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი]]
  
[[კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები]][[კატეგორია:სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრები]] [[კატეგორია:პერსონალიები]]
+
[[კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები]]
 +
[[კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები]]
 +
[[კატეგორია:სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრები]]
 +
[[კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების  წევრები]]
 +
[[კატეგორია:1919-1921 წლების საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები]]
 +
[[კატეგორია:კიკვაძეები]]

მიმდინარე ცვლილება 15:15, 22 თებერვალი 2021 მდგომარეობით

თეოდორე კიკვაძე

კიკვაძე თედორე გაბრიელის ძე - (1868, სოფ. მაკვანეთი - 1935 ) - სოციალ-დემოკრატი.

სარჩევი

[რედაქტირება] ბიოგრაფია

1890 დაასრულა თბილისის სასულიერო სემინარია. თავდაპირველად, 1890-1891 წლებში მასწავლებლობას ეწეოდა მშობლიურ სოფელში; მუშაობდა ჭიათურის შავი ქვის მრეწველობაში, შემდგომში იყო ფოთში ღოღობერიძის ფირმის საექსპორტო კანტორის გამგე. აღსანიშნავია მისი ჟურნალისტური მოღვაწეობა: 1897 ჟურნალ „კრებულში“ მუშაობდა, აქტიურად წერდა სოციალ-დემოკრატიულ გაზეთ „კვალში“. ქართულს ასწავლიდა პეტრაშევსკის სასწავლებელში და ქალთა გიმნაზიაში.

პირველი რესპუბლიკის პერიოდში მუშაობდა თბილისის სასურსათო საგუბერნიო კომიტეტში. იყო საქართველოს ეროვნული საბჭოსა და დამფუძნებელი კრების წევრი, აგრეთვე, განათლების მუშაკთა პროფესიული კავშირსა და განათლების სამინისტროსთან არსებული სასკოლო კომიტეტის და საისტორიო-საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრი (1912 წლიდან).

საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ მას ქვეყანა არ დაუტოვებია და სამშობლოში გააგრძელა მოღვაწეობა. 1921წელს მუშაობდა სახალხო განათლების კომისარიატში, შემდგომ - სამხედრო კოოპერატივში, ინფორმატორად, სასურსათო კომიტეტში. ამავდროულად, განაგრძობდა პედაგოგიურ საქმიანობას: კითხულობდა ქართულ ენაში ლექციებს სამხატვრო აკადემიაში და რუსულ ენას ასწავლიდა პედაგოგიურ ინსტიტუტში; წერდა მოთხრობებს, გამოაქვეყნა რამდენიმე თარგმანი.

ნოდარ ჩხაიძე

[რედაქტირება] ლიტერატურა

  • ი. ხვადაგიანი, საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919, თბ., 2016;
  • სსცა, ფ. 1836. აღწ. 1. საქ. 107-109.

[რედაქტირება] იხილეთ აგრეთვე

საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი

[რედაქტირება] წყარო

საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი

პირადი ხელსაწყოები
სახელთა სივრცე

ვარიანტები
მოქმედებები
ნავიგაცია
ხელსაწყოები