აზიანი ნატალია
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ნატალია აზიანი“ გადაიტანა გვერდზე „აზიანი ნატალია“ გადამისამ...) |
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ნატალია დონდაროვა“ გადაიტანა გვერდზე „აზიანი ნატალია“ გადამი...) |
||
| (ერთი მომხმარებლის 5 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Natalia aziani.PNG|thumb|ნატალია აზიანი]] | [[ფაილი:Natalia aziani.PNG|thumb|ნატალია აზიანი]] | ||
| − | '''აზიანი ნატალია''' − (1878 − 1943) ქართველი დრამატურგი, მწერალი პუბლიცისტი და პოეტი. ნამდვილი გვარი − დონდაროვა. დაბადების ადგილი − ქალაქი [[გორი]]. პირველდაწყებითი განათლება მიიღო გორის კერძო პანსიონში, შემდეგ სწავლა განაგრძო ქალთა გიმნაზიაში და თბილისის წმინდა ნინოს სასწავლებელში; ცხრაასიანი წლებიდან ჩაება რევოლუციურ მოძრაობაში; აქტიურად თანამშრომლობდა ჟურნალ-გაზეთებში: „მოგზაური”, „ჩვენი ცხოვრება”, „სიტყვა”, „დრო”, „მნათობი”; 1897 წელს დაწერა პირველი პიესა „ინჟენერი და დოხტური”, რომელმაც ილია ჭავჭავაძის მოწონება დაიმსახურა; მისი პიესები – „ფული და ხარისხი”, „ცოდვა”, „დეზერტირკა” 1925 წელს კოტე მარჯანიშვილმა დადგა რუსთაველის სახელმწიფო თეატრში; გარდა პიესებისა | + | '''აზიანი ნატალია''' − (1878 − 1943) [[ქართველები|ქართველი]] დრამატურგი, მწერალი პუბლიცისტი და პოეტი. ნამდვილი გვარი − დონდაროვა. დაბადების ადგილი − ქალაქი [[გორი]]. პირველდაწყებითი განათლება მიიღო გორის კერძო პანსიონში, შემდეგ სწავლა განაგრძო ქალთა გიმნაზიაში და თბილისის წმინდა ნინოს სასწავლებელში; ცხრაასიანი წლებიდან ჩაება რევოლუციურ მოძრაობაში; აქტიურად თანამშრომლობდა ჟურნალ-გაზეთებში: „მოგზაური”, „ჩვენი ცხოვრება”, „სიტყვა”, „დრო”, „მნათობი”; 1897 წელს დაწერა პირველი პიესა „ინჟენერი და დოხტური”, რომელმაც ილია ჭავჭავაძის მოწონება დაიმსახურა; მისი პიესები – „ფული და ხარისხი”, „ცოდვა”, „დეზერტირკა” 1925 წელს კოტე მარჯანიშვილმა დადგა რუსთაველის სახელმწიფო თეატრში; გარდა პიესებისა |
წერდა მოთხრობებს, ლექსებს და სატირულ ფელეტონებს მიმდინარე პოლიტიკურ და ყოველდღიურ საჭირბოროტო საკითხებზე. გამოუქვეყნებელი დარჩა ხელნაწერი მოგონებანი თეატრსა და ცნობილ საზოგადო მოღვაწეებზე. | წერდა მოთხრობებს, ლექსებს და სატირულ ფელეტონებს მიმდინარე პოლიტიკურ და ყოველდღიურ საჭირბოროტო საკითხებზე. გამოუქვეყნებელი დარჩა ხელნაწერი მოგონებანი თეატრსა და ცნობილ საზოგადო მოღვაწეებზე. | ||
| ხაზი 7: | ხაზი 7: | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
[[ქართველი პოეტები (ენციკლოპედია)]] | [[ქართველი პოეტები (ენციკლოპედია)]] | ||
| − | [[კატეგორია: | + | [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] |
[[კატეგორია:ქართველი მწერლები]] | [[კატეგორია:ქართველი მწერლები]] | ||
[[კატეგორია:ქართველი დრამატურგები]] | [[კატეგორია:ქართველი დრამატურგები]] | ||
[[კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები]] | [[კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 23:27, 28 თებერვალი 2022 მდგომარეობით
აზიანი ნატალია − (1878 − 1943) ქართველი დრამატურგი, მწერალი პუბლიცისტი და პოეტი. ნამდვილი გვარი − დონდაროვა. დაბადების ადგილი − ქალაქი გორი. პირველდაწყებითი განათლება მიიღო გორის კერძო პანსიონში, შემდეგ სწავლა განაგრძო ქალთა გიმნაზიაში და თბილისის წმინდა ნინოს სასწავლებელში; ცხრაასიანი წლებიდან ჩაება რევოლუციურ მოძრაობაში; აქტიურად თანამშრომლობდა ჟურნალ-გაზეთებში: „მოგზაური”, „ჩვენი ცხოვრება”, „სიტყვა”, „დრო”, „მნათობი”; 1897 წელს დაწერა პირველი პიესა „ინჟენერი და დოხტური”, რომელმაც ილია ჭავჭავაძის მოწონება დაიმსახურა; მისი პიესები – „ფული და ხარისხი”, „ცოდვა”, „დეზერტირკა” 1925 წელს კოტე მარჯანიშვილმა დადგა რუსთაველის სახელმწიფო თეატრში; გარდა პიესებისა წერდა მოთხრობებს, ლექსებს და სატირულ ფელეტონებს მიმდინარე პოლიტიკურ და ყოველდღიურ საჭირბოროტო საკითხებზე. გამოუქვეყნებელი დარჩა ხელნაწერი მოგონებანი თეატრსა და ცნობილ საზოგადო მოღვაწეებზე.
