ლომსაძე შოთა
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ლომსაძე შოთა“ გადაიტანა გვერდზე „შოთა ლომსაძე“) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ლომსაძე შოთა''' — (1925 − 2003), ქართველი პოეტი და ისტორიკოსი. დაიბადა სოფელ ჩუნჩხაში ([[ახალქალაქი]]). 1950 წელს დაამთავრა [[თსუ]]-ს ისტორიის ფაკულტეტი. მონაწილეობდა [[მეორე მსოფლიო ომი|მეორე მსოფლიო ომში]]. პირველი ლექსი 1943 წელს გამოაქვეყნა 392-ე ქართული დივიზიის საფრონტო გაზეთში. ლექსთა პირველი წიგნი „მესხეთის ბუხრები” 1957 წელს გამოსცა. ავტორია ლექსთა კრებულებისა: „დაკარგული რაფსოდიები” (1959), „ჯავახური ქრონიკები” (1963), მასვე ეკუთვნის მონოგრაფიები: „მიხეილ თამარაშვილი” (1975), „გვიანი შუასაუკუნეების საქართველოს ისტორიიდან” (1979). | + | [[ფაილი:Shota lomsadze.JPG|thumb|შოთა ლომსაძე]] |
| + | '''ლომსაძე შოთა''' — (1925 − 2003), [[ქართველები|ქართველი]] პოეტი და ისტორიკოსი. დაიბადა სოფელ ჩუნჩხაში ([[ახალქალაქი]]). 1950 წელს დაამთავრა [[თსუ]]-ს ისტორიის ფაკულტეტი. მონაწილეობდა [[მეორე მსოფლიო ომი|მეორე მსოფლიო ომში]]. პირველი ლექსი 1943 წელს გამოაქვეყნა 392-ე ქართული დივიზიის საფრონტო გაზეთში. ლექსთა პირველი წიგნი „მესხეთის ბუხრები” 1957 წელს გამოსცა. ავტორია ლექსთა კრებულებისა: „დაკარგული რაფსოდიები” (1959), „ჯავახური ქრონიკები” (1963), მასვე ეკუთვნის მონოგრაფიები: „მიხეილ თამარაშვილი” (1975), „გვიანი შუასაუკუნეების საქართველოს ისტორიიდან” (1979). | ||
მიმდინარე ცვლილება 14:51, 23 მარტი 2022 მდგომარეობით
ლომსაძე შოთა — (1925 − 2003), ქართველი პოეტი და ისტორიკოსი. დაიბადა სოფელ ჩუნჩხაში (ახალქალაქი). 1950 წელს დაამთავრა თსუ-ს ისტორიის ფაკულტეტი. მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში. პირველი ლექსი 1943 წელს გამოაქვეყნა 392-ე ქართული დივიზიის საფრონტო გაზეთში. ლექსთა პირველი წიგნი „მესხეთის ბუხრები” 1957 წელს გამოსცა. ავტორია ლექსთა კრებულებისა: „დაკარგული რაფსოდიები” (1959), „ჯავახური ქრონიკები” (1963), მასვე ეკუთვნის მონოგრაფიები: „მიხეილ თამარაშვილი” (1975), „გვიანი შუასაუკუნეების საქართველოს ისტორიიდან” (1979).
- ვწერ ვინმე მესხი მელექსე
- (ფრაგმენტი)
- ვწერ ვინმე მესხი მელექსე
- თუ ღვთის წყალობით იმ მესხთა
- წყალი ჩვენც გადაგვესხმება,
- ჩვენს ხეს აქამდის რაც ესხა,
- იგივ ნაყოფი ესხმება.
- ვენახი ავად ნასხლავი
- თუ აღარ გამოგვესხვლება,
- იგივ ხმა გამოგვასხივებს
- რა ხმითაც სული მზეს ხვდება.
- ნუ გეფიქრებით, ვერ გვათნევს
- მტერი, ზოგან რომ ეს ხდება,
- დარჩება მესხი მესხადვე,
- მესხი არ გადამესხდება.
- შენ მამაღმერთო, უფალო,
- ვინც ეს ბაღნარი შენარა,
- ზოგი ქმნა უგზო-უკვალო,
- ზოგი აფრინა ზენარა,
- ზოგს მიუჩინა ბაღდადი,
- ზოგს შირაზი და ბენარა,
- მაგრამ ეგ შენი ბაღნარი
- ვერვინ ვერ გადიშენარა;
