ონელი არნო
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ონელი არნო“ გადაიტანა გვერდზე „არნო ბურდილაძე“) |
(→წყარო) |
||
| (ერთი მომხმარებლის 2 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| + | [[ფაილი:Arno oneli.JPG|thumb|არნო ონელი]] | ||
'''ონელი არნო''' − (1901 − 1979) [[ქართველები|ქართველი]] მწერალი და პოეტი. ნამდვილი გვარი – ბურდილაძე. დაიბადა სოფელ მოედანში (ონი). მისი პირველი ლექსი − „შემოღამების ესკიზი” − დაიბეჭდა 1922 წელს „გალაკტიონ ტაბიძის ჟურნალში”, ხოლო პირველი წიგნი – „მთები” − გამოიცა 1927 წელს. არის ავტორი საბავშვო ლექსების კრებულებისა: „ცრემლი და სიხარული” (1935), „ფრიადოსნები” (1940). | '''ონელი არნო''' − (1901 − 1979) [[ქართველები|ქართველი]] მწერალი და პოეტი. ნამდვილი გვარი – ბურდილაძე. დაიბადა სოფელ მოედანში (ონი). მისი პირველი ლექსი − „შემოღამების ესკიზი” − დაიბეჭდა 1922 წელს „გალაკტიონ ტაბიძის ჟურნალში”, ხოლო პირველი წიგნი – „მთები” − გამოიცა 1927 წელს. არის ავტორი საბავშვო ლექსების კრებულებისა: „ცრემლი და სიხარული” (1935), „ფრიადოსნები” (1940). | ||
| ხაზი 20: | ხაზი 21: | ||
[[ქართველი პოეტები (ენციკლოპედია)]] | [[ქართველი პოეტები (ენციკლოპედია)]] | ||
[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] | [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საბავშვო პოეტები]] | ||
[[კატეგორია:ქართველი მწერლები]] | [[კატეგორია:ქართველი მწერლები]] | ||
[[კატეგორია:ბურდილაძეები]] | [[კატეგორია:ბურდილაძეები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 15:00, 28 აპრილი 2022 მდგომარეობით
ონელი არნო − (1901 − 1979) ქართველი მწერალი და პოეტი. ნამდვილი გვარი – ბურდილაძე. დაიბადა სოფელ მოედანში (ონი). მისი პირველი ლექსი − „შემოღამების ესკიზი” − დაიბეჭდა 1922 წელს „გალაკტიონ ტაბიძის ჟურნალში”, ხოლო პირველი წიგნი – „მთები” − გამოიცა 1927 წელს. არის ავტორი საბავშვო ლექსების კრებულებისა: „ცრემლი და სიხარული” (1935), „ფრიადოსნები” (1940).
- ტყის ზღაპარი
- მისი დუმილი ღამით, დილითაც
- იქნებ ზმანება ჰგონია ვისმე,
- მე კი ნიადაგ ამ დუმილიდან
- რაღაც იდუმალ გალობას ვისმენ.
- ვისმენ და სული ჩემი სავსეა
- შეუცნობელი მუნჯი ბგერებით
- და სხვანაირი გრძნობიერებით
- მამცნობს ბუნება თავის ხასიათს,
- მზე ამოვა და ცისფერ იებით
- მორთულ სივრცეს რომ მიეფარება,
- ჰიმნს უმღერებენ ტყის ფერიები
- სილამაზეს და მშვენიერებას.
