ჟურული ვარლამ
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ჟურული ვარლამ''' − (1908 − 1965), ქართველი პოეტი, პუბლიცისტი. დაიბადა სოფელ ჩიბათში (ლანჩხუთი). 1935 წელს დაამთავრა [[თსუ]]-ს ფილოლოგიის ფაკულტეტი. პირველად საზოგადოების წინაშე წარდგა პოეტური კრებულით – „ვარდის ფურცლობა”; 1924 წელს გამოქვეყნდა მისი პირველი | + | [[ფაილი:Varlam juruli.JPG|thumb|ვარლამ ჟურული]] |
| − | ნაწარმოებები ქართულ ჟურნალ-გაზეთებში; თავდაპირველად იყო ფუტურისტ-ლეფელთა ჯგუფის წევრი, მაგრამ მალე დაუახლოვდა პროლეტარული მწერლობის წარმომადგენლებს ეგრეთწოდებულ „ახალთაობელებს”; ოთხი ათეული წლის მოღვაწეობის შედეგია პოეტური კრებულები: „ვარდის ფურცლობა”, „ნარაზენი”, | + | '''ჟურული ვარლამ''' − (1908 − 1965), [[ქართველები|ქართველი]] პოეტი, პუბლიცისტი. დაიბადა სოფელ ჩიბათში (ლანჩხუთი). 1935 წელს დაამთავრა [[თსუ]]-ს ფილოლოგიის ფაკულტეტი. პირველად საზოგადოების წინაშე წარდგა პოეტური კრებულით – „ვარდის ფურცლობა”; 1924 წელს გამოქვეყნდა მისი პირველი ნაწარმოებები ქართულ ჟურნალ-გაზეთებში; თავდაპირველად იყო ფუტურისტ-ლეფელთა ჯგუფის წევრი, მაგრამ მალე დაუახლოვდა პროლეტარული მწერლობის წარმომადგენლებს ეგრეთწოდებულ „ახალთაობელებს”; ოთხი ათეული წლის მოღვაწეობის შედეგია პოეტური კრებულები: „ვარდის ფურცლობა”, „ნარაზენი”, „ჩრდილოეთის დაპყრობა”, „ჩემი გაზაფხული”, „ლირიკა”, „ჩემი მერცხლები”, „ვაზის ცრემლები” და სხვა. დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში. |
| − | „ჩრდილოეთის დაპყრობა”, „ჩემი გაზაფხული”, „ლირიკა”, „ჩემი მერცხლები”, „ვაზის ცრემლები” და სხვა. დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში. | + | |
მიმდინარე ცვლილება 15:20, 8 აპრილი 2022 მდგომარეობით
ჟურული ვარლამ − (1908 − 1965), ქართველი პოეტი, პუბლიცისტი. დაიბადა სოფელ ჩიბათში (ლანჩხუთი). 1935 წელს დაამთავრა თსუ-ს ფილოლოგიის ფაკულტეტი. პირველად საზოგადოების წინაშე წარდგა პოეტური კრებულით – „ვარდის ფურცლობა”; 1924 წელს გამოქვეყნდა მისი პირველი ნაწარმოებები ქართულ ჟურნალ-გაზეთებში; თავდაპირველად იყო ფუტურისტ-ლეფელთა ჯგუფის წევრი, მაგრამ მალე დაუახლოვდა პროლეტარული მწერლობის წარმომადგენლებს ეგრეთწოდებულ „ახალთაობელებს”; ოთხი ათეული წლის მოღვაწეობის შედეგია პოეტური კრებულები: „ვარდის ფურცლობა”, „ნარაზენი”, „ჩრდილოეთის დაპყრობა”, „ჩემი გაზაფხული”, „ლირიკა”, „ჩემი მერცხლები”, „ვაზის ცრემლები” და სხვა. დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.
- ნიკო ფიროსმანს
- შველად მოხატე გადაჭრილი ხე,
- შველი წამოდგა სამეკლდუროდა;
- კლდე შეითოვლა, ხე შეიჭირხლა,
- შველს ხევი ერგო, ღრე ემდუროდა.
- შველი ცხოვრობდა უბინადროდა,
- კლდედ მოიწყენდა, ხევში ჩარბოდა.
- ითქმოდა ქება პურის კალოთა,
- ვაზთა დიდება, ხილთა მკობანი,
- მზე ენთო ცამდე საბრიალოთა, −
- იხანძრებოდა ცის კაბადონი.
- ვაზის წვენობა კალოს ხვაობა,
- იყო კახეთის სანახაობა.
- იმწვანა მდელო მშობელ მიწამა,
- მთა იწალკოტა, ბარი შეითბო,
- ყურძენი გატკბა სიმწიფიდამა,
- სურნელი დადგა ზვარ-ნაშენითო.
- მწვანით მორთული მთელი სამდელო
- სხვა სურათია, სხვა საქართველო.
- სიმღერა მიწყდა, როგორც წვიმის ხმა,
- მე კი ვიმღერი, გულს რომ ვავედრო,
- შხიოდა მწვადი, იყო ღვინის სმა,
- ისმოდა სიტყვა საალავერდო:
- − კიდევ ბევრია პური და ღვინო,
- ჭიქა დასცალე, არ მოიწყინო.
- ხე შემოხატე − შველი აიგო,
- შველმა ინატრა ტყის ხმაურობა,
- თურმე შამილის კლდემაც გაიგო
- ხისა და შველის სადაურობა.
- შველი შეღონდა, − ცის შესტიროს მან,
- ბედგანწირულო ნიკო ფიროსმან?
