ტლაშაძე იესე
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: '''ტლაშაძე იესე''' – XVIII საუკუნის I ნახევრის [[ქართველები|ქართველ...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 2 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ტლაშაძე იესე''' – XVIII საუკუნის I ნახევრის [[ქართველები|ქართველი]] პოეტი. ეკუთვნის პოემა „ბაქარიანი“ („კათალიკოზბაქარიანი“, დაწერილია სტამბოლში, 1727), რომელშიც აღწერილია [[ვახტანგ VI]]-ისა და მისი შვილის ბაქარის ისტორია, [[ქართლი]]ს აოხრება სპარსელებისა და ოსმალებისაგან, ვახტანგის [[რუსეთი|რუსეთში]] გადახვეწა, მისი ძმის, [[კათოლიკოსი|კათოლიკოს]] დომენტის სტამბოლში გაწვევა. როგორც ჩანს, იგი ჯერ კიდევ 1724 წლამდე ყოფილა რუსეთში, სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ კი კათოლიკოს დომენტის გაჰყოლია სტამბოლში. იესე ტლაშაძე არსებითად [[არჩილ II|არჩილ II-]]ის მიმდევარია ქართულ მწერლობაში. იგი თაყვანს სცემს [[შოთა რუსთაველი|შოთა რუსთაველს]], აუგად მოიხსენიებს მის ეპიგონებს, თუმცა მის პოემაში იგრძნობა ვეფხისტყაოსნის დიდი გავლენა. „ბაქარიანზე“ ზემოქმედება მოუხდენია იოსებ სააკაძის „დიდმოურავიანსაც“. | + | '''ტლაშაძე იესე''' – XVIII საუკუნის I ნახევრის [[ქართველები|ქართველი]] პოეტი. ეკუთვნის [[პოემა]] „ბაქარიანი“ („კათალიკოზბაქარიანი“, დაწერილია სტამბოლში, 1727), რომელშიც აღწერილია [[ვახტანგ VI]]-ისა და მისი შვილის ბაქარის ისტორია, [[ქართლი]]ს აოხრება სპარსელებისა და ოსმალებისაგან, ვახტანგის [[რუსეთი|რუსეთში]] გადახვეწა, მისი ძმის, [[კათოლიკოსი|კათოლიკოს]] დომენტის სტამბოლში გაწვევა. როგორც ჩანს, იგი ჯერ კიდევ 1724 წლამდე ყოფილა რუსეთში, სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ კი კათოლიკოს დომენტის გაჰყოლია სტამბოლში. იესე ტლაშაძე არსებითად [[არჩილ II|არჩილ II-]]ის მიმდევარია ქართულ მწერლობაში. იგი თაყვანს სცემს [[შოთა რუსთაველი|შოთა რუსთაველს]], აუგად მოიხსენიებს მის ეპიგონებს, თუმცა მის პოემაში იგრძნობა ვეფხისტყაოსნის დიდი გავლენა. „ბაქარიანზე“ ზემოქმედება მოუხდენია იოსებ სააკაძის „დიდმოურავიანსაც“. |
მიმდინარე ცვლილება 10:28, 30 ივლისი 2025 მდგომარეობით
ტლაშაძე იესე – XVIII საუკუნის I ნახევრის ქართველი პოეტი. ეკუთვნის პოემა „ბაქარიანი“ („კათალიკოზბაქარიანი“, დაწერილია სტამბოლში, 1727), რომელშიც აღწერილია ვახტანგ VI-ისა და მისი შვილის ბაქარის ისტორია, ქართლის აოხრება სპარსელებისა და ოსმალებისაგან, ვახტანგის რუსეთში გადახვეწა, მისი ძმის, კათოლიკოს დომენტის სტამბოლში გაწვევა. როგორც ჩანს, იგი ჯერ კიდევ 1724 წლამდე ყოფილა რუსეთში, სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ კი კათოლიკოს დომენტის გაჰყოლია სტამბოლში. იესე ტლაშაძე არსებითად არჩილ II-ის მიმდევარია ქართულ მწერლობაში. იგი თაყვანს სცემს შოთა რუსთაველს, აუგად მოიხსენიებს მის ეპიგონებს, თუმცა მის პოემაში იგრძნობა ვეფხისტყაოსნის დიდი გავლენა. „ბაქარიანზე“ ზემოქმედება მოუხდენია იოსებ სააკაძის „დიდმოურავიანსაც“.
