გურგენ IV
(ახალი გვერდი: '''გურგენ IV''' – (გ. 14.12. 741), ადარნასე II-ის ძე, 918 წ. ბიძის, აშოტ კუხის ...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''გურგენ IV''' – (გ. 14.12. 741), [[ადარნასე II]]-ის ძე, 918 წ. ბიძის, [[აშოტ კუხი]]ს გარდაცვალების შემდეგ | + | '''გურგენ IV''' – (გ. 14.12. 741), [[ადარნასე II]]-ის ძე, 918 წ. ბიძის, [[აშოტ კუხი]]ს გარდაცვალების შემდეგ ერისთავთ-ერისთავობა მიიღო: „''და გარდაიცვალა ესე აშოტ კუხი ქრონიკონსა რ~ლ~ც, და არა ესუა შვილი. და ამისსა შემდგომად გურგენ, ძმისწული მისი, ძე ადარნასესი, დასუეს ერისთავთერისთავად''“. ([[სუმბატ დავითის ძე]]). წყარო გურგენს დიდ ერისთავთ-ერისთავადაც მოიხსენიებს: „''გარდაიცვალა გურგენ, დიდი ერისთავთ-ერისთავი, ძე ადარნასესი, რომელმან უმეტესნი სიმჴნენი და ბრძოლანი ქმნნა ყოველთა მამათა მისთასა, და დაიმორჩილნა ყოველნი გარემოსნი, ქრონიკონსა რ~ჲ~ა, თუესა თებერვალსა ი~დ''“. გურგენ ერისთავთერისთავის სახელთან დაკავშირებულია ხანცთის ახალი ეკლესიის მშენებლობა. „[[გრიგოლ ხანცთელი]]ს ცხოვრება“ მოგვითხრობს, რომ: „''გურგენ, ძმის-წული აშოტისი, დიდი იგი ჴელმწიფჱ ფრიადთა ნათესავთაჲ, ღმრთისა მიერ დაჯდა ერისთავთა-ერისთავად. და მან განასრულა ეკლესია. იგი ახალი ხანცთისა. და მის თანა ყოველთა დიდებულთა ჴელმწიფეთა და აზნაურთა და ყოველმან ერმან მორწმუნეთამან და უფალმან კეთილი მოუკლებელი მიეცინ ყოველთავე!''“ |
| − | შესაძლოა, მის სახელსვე უკავშირდებოდეს X ს-ით დათარიღებული [[ეპისკოპოსი|ეპისკოპოს]] თევდორე ბოლნელის წარწერა: „''სახელითა ღმრთისაჲთა, მადლითა წმიდისა გრიგოლისაჲთა, თევდორე ბოლნელ ებისკოპოსმა, გურგენ ერისთავთ-ერისთავისა შეწევნითა, აღვაშენე ესე წმიდაჲ საყოფელი, სალოცველად სულისა ჩემისათვის. ღმერთმან შემიწყალე''“. წარწერაში მოხსენიებული ბოლნელი ეპისკოპოსის სახელს ზოგიერთი მკვლევარი იოანედ კითხულობს, ზოგიერთი – ელიად | + | შესაძლოა, მის სახელსვე უკავშირდებოდეს X ს-ით დათარიღებული [[ეპისკოპოსი|ეპისკოპოს]] თევდორე ბოლნელის წარწერა: „''სახელითა ღმრთისაჲთა, მადლითა წმიდისა გრიგოლისაჲთა, თევდორე ბოლნელ ებისკოპოსმა, გურგენ ერისთავთ-ერისთავისა შეწევნითა, აღვაშენე ესე წმიდაჲ საყოფელი, სალოცველად სულისა ჩემისათვის. ღმერთმან შემიწყალე''“. წარწერაში მოხსენიებული ბოლნელი ეპისკოპოსის სახელს ზოგიერთი მკვლევარი იოანედ კითხულობს, ზოგიერთი – ელიად. |
''ვ. კეკელია'' | ''ვ. კეკელია'' | ||
| ხაზი 11: | ხაზი 11: | ||
* ქართული ლაპიდარული წარწერები, 1, აღმოსავლეთ და სამხრეთ საქართველო (V-X სს.), თბ., 1980; | * ქართული ლაპიდარული წარწერები, 1, აღმოსავლეთ და სამხრეთ საქართველო (V-X სს.), თბ., 1980; | ||
* ძველი ქართული აგიოგრაფიული ლიტერატურის ძეგლები (V-X სს.), წ. 1, ი. აბულაძის რედ., თბ., 1963. | * ძველი ქართული აგიოგრაფიული ლიტერატურის ძეგლები (V-X სს.), წ. 1, ი. აბულაძის რედ., თბ., 1963. | ||
| + | |||
| + | ==იხილე აგრეთვე== | ||
| + | [[ბოლნისის ეპარქია]] | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
[[საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია:ენციკლოპედია]] | [[საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია:ენციკლოპედია]] | ||
| − | [[კატეგორია: | + | [[კატეგორია:ერისთავთ-ერისთავები]] |
[[კატეგორია:ბაგრატიონები]] | [[კატეგორია:ბაგრატიონები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 00:56, 13 ნოემბერი 2023 მდგომარეობით
გურგენ IV – (გ. 14.12. 741), ადარნასე II-ის ძე, 918 წ. ბიძის, აშოტ კუხის გარდაცვალების შემდეგ ერისთავთ-ერისთავობა მიიღო: „და გარდაიცვალა ესე აშოტ კუხი ქრონიკონსა რ~ლ~ც, და არა ესუა შვილი. და ამისსა შემდგომად გურგენ, ძმისწული მისი, ძე ადარნასესი, დასუეს ერისთავთერისთავად“. (სუმბატ დავითის ძე). წყარო გურგენს დიდ ერისთავთ-ერისთავადაც მოიხსენიებს: „გარდაიცვალა გურგენ, დიდი ერისთავთ-ერისთავი, ძე ადარნასესი, რომელმან უმეტესნი სიმჴნენი და ბრძოლანი ქმნნა ყოველთა მამათა მისთასა, და დაიმორჩილნა ყოველნი გარემოსნი, ქრონიკონსა რ~ჲ~ა, თუესა თებერვალსა ი~დ“. გურგენ ერისთავთერისთავის სახელთან დაკავშირებულია ხანცთის ახალი ეკლესიის მშენებლობა. „გრიგოლ ხანცთელის ცხოვრება“ მოგვითხრობს, რომ: „გურგენ, ძმის-წული აშოტისი, დიდი იგი ჴელმწიფჱ ფრიადთა ნათესავთაჲ, ღმრთისა მიერ დაჯდა ერისთავთა-ერისთავად. და მან განასრულა ეკლესია. იგი ახალი ხანცთისა. და მის თანა ყოველთა დიდებულთა ჴელმწიფეთა და აზნაურთა და ყოველმან ერმან მორწმუნეთამან და უფალმან კეთილი მოუკლებელი მიეცინ ყოველთავე!“
შესაძლოა, მის სახელსვე უკავშირდებოდეს X ს-ით დათარიღებული ეპისკოპოს თევდორე ბოლნელის წარწერა: „სახელითა ღმრთისაჲთა, მადლითა წმიდისა გრიგოლისაჲთა, თევდორე ბოლნელ ებისკოპოსმა, გურგენ ერისთავთ-ერისთავისა შეწევნითა, აღვაშენე ესე წმიდაჲ საყოფელი, სალოცველად სულისა ჩემისათვის. ღმერთმან შემიწყალე“. წარწერაში მოხსენიებული ბოლნელი ეპისკოპოსის სახელს ზოგიერთი მკვლევარი იოანედ კითხულობს, ზოგიერთი – ელიად.
ვ. კეკელია
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- სუმბატ დავითის ძ ე, ცხორებაჲ და უწყება ბაგრატონიანთაჲ, წგ.: ქართლის ცხოვრება, თბ., 2008;
- ქართული ლაპიდარული წარწერები, 1, აღმოსავლეთ და სამხრეთ საქართველო (V-X სს.), თბ., 1980;
- ძველი ქართული აგიოგრაფიული ლიტერატურის ძეგლები (V-X სს.), წ. 1, ი. აბულაძის რედ., თბ., 1963.
