გმირი (თეატრი)
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''გმირი''' – (ბერძნ. heros – ნახევარღმერთი ან გაღმერთებული ადამიანი) – ბერძნულ მითოლოგიაში გმირი ღვთაებას უტოლდებოდა. [[ანტიკური]] და [[აღორძინება|აღორძინების]] ხანის დრამატურგიაში გმირად იწოდებოდა განსაკუთრებული ღირსების მქონე ცენტრალური პერსონაჟი; მე-18-19 სს. ტრაგედიებში გმირი ერქვა მთავარი [[როლი (მსახიობის)|როლი]]ს შემსრულებელს (ე.წ. ცენტრალური გმირი). მოგვიანებით ტერმინი გმირი გავრცელდა სხვა ჟანრის წამყვან მსახიობებზეც (დრამატული გმირი, კომედიური გმირი). ტერმინმა „გმირი” შეიძინა სპეციფიკური ნიშნებიც: მიჯნური, რეზონიორი, ფატი, ნევრასთენიკი, სახასიათო, ყოფითი (და ა.შ.). გმირის [[ამპლუა]] იყოფოდა ასაკობრივი ნიშნითაც: ახალგაზრდა, ხნიერი (და ა.შ.). | + | '''გმირი''' – (ბერძნ. heros – ნახევარღმერთი ან გაღმერთებული ადამიანი) – ბერძნულ მითოლოგიაში გმირი ღვთაებას უტოლდებოდა. [[ანტიკური]] და [[აღორძინება|აღორძინების]] ხანის დრამატურგიაში გმირად იწოდებოდა განსაკუთრებული ღირსების მქონე ცენტრალური პერსონაჟი; მე-18-19 სს. ტრაგედიებში გმირი ერქვა მთავარი [[როლი (მსახიობის)|როლი]]ს შემსრულებელს (ე.წ. ცენტრალური გმირი). მოგვიანებით ტერმინი გმირი გავრცელდა სხვა ჟანრის წამყვან მსახიობებზეც (დრამატული გმირი, კომედიური გმირი). ტერმინმა „გმირი” შეიძინა სპეციფიკური ნიშნებიც: მიჯნური, [[რეზონიორი (სამსახიობო ამპლუა)|რეზონიორი]], ფატი, ნევრასთენიკი, სახასიათო, ყოფითი (და ა.შ.). გმირის [[ამპლუა]] იყოფოდა ასაკობრივი ნიშნითაც: ახალგაზრდა, ხნიერი (და ა.შ.). |
მე-19 საუკუნიდან მოყოლებული, გმირად იწოდება როგორც ტრაგიკული, ისე კომიკური პერსონაჟი. იგი კარგავს მითიურ შარავანდედს და ამპლუის მნიშვნელობას. | მე-19 საუკუნიდან მოყოლებული, გმირად იწოდება როგორც ტრაგიკული, ისე კომიკური პერსონაჟი. იგი კარგავს მითიურ შარავანდედს და ამპლუის მნიშვნელობას. | ||
მიმდინარე ცვლილება 15:05, 3 მაისი 2023 მდგომარეობით
გმირი – (ბერძნ. heros – ნახევარღმერთი ან გაღმერთებული ადამიანი) – ბერძნულ მითოლოგიაში გმირი ღვთაებას უტოლდებოდა. ანტიკური და აღორძინების ხანის დრამატურგიაში გმირად იწოდებოდა განსაკუთრებული ღირსების მქონე ცენტრალური პერსონაჟი; მე-18-19 სს. ტრაგედიებში გმირი ერქვა მთავარი როლის შემსრულებელს (ე.წ. ცენტრალური გმირი). მოგვიანებით ტერმინი გმირი გავრცელდა სხვა ჟანრის წამყვან მსახიობებზეც (დრამატული გმირი, კომედიური გმირი). ტერმინმა „გმირი” შეიძინა სპეციფიკური ნიშნებიც: მიჯნური, რეზონიორი, ფატი, ნევრასთენიკი, სახასიათო, ყოფითი (და ა.შ.). გმირის ამპლუა იყოფოდა ასაკობრივი ნიშნითაც: ახალგაზრდა, ხნიერი (და ა.შ.).
მე-19 საუკუნიდან მოყოლებული, გმირად იწოდება როგორც ტრაგიკული, ისე კომიკური პერსონაჟი. იგი კარგავს მითიურ შარავანდედს და ამპლუის მნიშვნელობას.
