დუმილის ხელოვნება
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
'''დუმილის ხელოვნება''' – დრამატული პოეტიკის უმძლავრესი ხერხი, პერსონაჟის სულიერი განცდების პაუზით გადმოცემა; წინ უსწრებს სიტყვის წარმოთქმას და მნიშვნელოვნად აძლიერებს მის ეფექტს. დუმილის ხელოვნება თანაბრად მნიშვნელოვანია ყველა დრამატული ჟანრისათვის, მაგრამ განსაკუთრებულ ზემოქმედებას ახდენს [[ტრაგედია]]ში, სადაც ყველაზე დრამატული მომენტები, ძალიან ხშირად, სწორედ პაუზით გადმოიცემა. | '''დუმილის ხელოვნება''' – დრამატული პოეტიკის უმძლავრესი ხერხი, პერსონაჟის სულიერი განცდების პაუზით გადმოცემა; წინ უსწრებს სიტყვის წარმოთქმას და მნიშვნელოვნად აძლიერებს მის ეფექტს. დუმილის ხელოვნება თანაბრად მნიშვნელოვანია ყველა დრამატული ჟანრისათვის, მაგრამ განსაკუთრებულ ზემოქმედებას ახდენს [[ტრაგედია]]ში, სადაც ყველაზე დრამატული მომენტები, ძალიან ხშირად, სწორედ პაუზით გადმოიცემა. | ||
| − | დუმილის ხელოვნებას უდიდეს მნიშვნელობას ანიჭებდა სტანისლავსკი, თუმც გულისხმობდა არა პაუზის ეფექტს დრამატულ მომენტებში, არამედ სცენაზე უსიტყვოდ მოქმედების ხელოვნებას, რასაც მიიჩნევდა კიდეც გარდასახვის უტყუარ ნიშნად. მანვე თეატრალურ პრაქტიკაში დაამკვიდრა ცნება „დუმილის ზონა“. | + | დუმილის ხელოვნებას უდიდეს მნიშვნელობას ანიჭებდა [[სტანისლავსკი კონსტანტინ|სტანისლავსკი]], თუმც გულისხმობდა არა პაუზის ეფექტს დრამატულ მომენტებში, არამედ სცენაზე უსიტყვოდ მოქმედების ხელოვნებას, რასაც მიიჩნევდა კიდეც გარდასახვის უტყუარ ნიშნად. მანვე თეატრალურ პრაქტიკაში დაამკვიდრა ცნება „დუმილის ზონა“. |
მიმდინარე ცვლილება 01:41, 11 მარტი 2023 მდგომარეობით
დუმილის ხელოვნება – დრამატული პოეტიკის უმძლავრესი ხერხი, პერსონაჟის სულიერი განცდების პაუზით გადმოცემა; წინ უსწრებს სიტყვის წარმოთქმას და მნიშვნელოვნად აძლიერებს მის ეფექტს. დუმილის ხელოვნება თანაბრად მნიშვნელოვანია ყველა დრამატული ჟანრისათვის, მაგრამ განსაკუთრებულ ზემოქმედებას ახდენს ტრაგედიაში, სადაც ყველაზე დრამატული მომენტები, ძალიან ხშირად, სწორედ პაუზით გადმოიცემა.
დუმილის ხელოვნებას უდიდეს მნიშვნელობას ანიჭებდა სტანისლავსკი, თუმც გულისხმობდა არა პაუზის ეფექტს დრამატულ მომენტებში, არამედ სცენაზე უსიტყვოდ მოქმედების ხელოვნებას, რასაც მიიჩნევდა კიდეც გარდასახვის უტყუარ ნიშნად. მანვე თეატრალურ პრაქტიკაში დაამკვიდრა ცნება „დუმილის ზონა“.
