ვეფხვის დატირება
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(→წყარო) |
|||
| ხაზი 2: | ხაზი 2: | ||
''ნ. შამანაძე'' | ''ნ. შამანაძე'' | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
==ლიტერატურა== | ==ლიტერატურა== | ||
| ხაზი 11: | ხაზი 14: | ||
[[კატეგორია:ქართული წეს-ჩვეულებები]] | [[კატეგორია:ქართული წეს-ჩვეულებები]] | ||
[[კატეგორია: ქართული ხალხური პოეზია]] | [[კატეგორია: ქართული ხალხური პოეზია]] | ||
| − | |||
მიმდინარე ცვლილება 23:54, 12 ნოემბერი 2023 მდგომარეობით
ვეფხვის დატირება - მონადირეთა უძველესი ჩვეულება, ტოტემისტური რწმენის გადმონაშთი. ტექსტი ლექს-ფორმულების სახითაა შემორჩენილი. სრულდებოდა ფერხულით. ვეფხვს რამდენი ზოლიც ჰქონდა, იმდენი დატირება უნდა თქმულიყო. დატირების აზრი იმაშია რომ მონადირე „ნანობს“ ნადირის მოკელას, მის წინაშე „ბოდიშს“ იხდის.
ნ. შამანაძე
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- ე. ვირსალაძე, ქართული სამონადირეო ეპოსი, 1964, გე. 27;
- მ. ჩიქოვანი, ვეფხვის დატირება. ბურძნული და ქართული მითოლოგიის საკითხები, 1971, გვ. 257.
