გრიგოლ ხარჭაშნელი
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: '''გრიგოლ ხარჭაშნელი''' (სეფაშვილი) (1736–1797) — მწიგნობარი, საეკლეს...) |
მ (მომხმარებელმა Masatiani გვერდი „გრიგოლ სეფაშვილი“ გადაიტანა გვერდზე „გრიგოლ ხარჭაშნელი“ გადამ...) |
||
| (2 მომხმარებლების 8 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''გრიგოლ ხარჭაშნელი''' (სეფაშვილი) (1736–1797) | + | '''გრიგოლ ხარჭაშნელი''' (სეფაშვილი) — (1736–1797), [[მწიგნობარი]], საეკლესიო და სახელმწიფო მოღვაწე (ხარჭაშნის [[ეპისკოპოსი]]). 1759 წ. [[რუსეთი|რუსეთში]] გაჰყვა ნიკოლოზ ალავერდელს. 1783 წ. [[საქართველო]]ში დაბრუნდა. ამ დროს აკურთხეს მღვდელმთავრად. 1784 წ. [[ერეკლე მეორე|ერეკლე მეორის]] ბრძანებით კვლავ მოსკოვს მიემგზავრება (ფიქრობენ, რომ ამ მოგზაურობას საიდუმლო პოლიტიკური სარჩული ჰქონდა). დროდადრო საქართველოში ჩამოდიოდა. გრიგოლ ხარჭაშნელი იყო ბიბლიოფილი. მას ბევრი ხელნაწერი გადაუნუსხავს და ბევრიც [[სქოლიო]]ებით შეუმკია. იგი ძველი ქართული საისტორიო მწერლობის ტრადიციის გამგრძელებლად გვევლინება (ავსებს და აგრძელებს ძველ ქრონიკებს, კინკლოსებს, პასხალიებს). საინტერესოა მისი ავტობიოგრაფიულ-მემუარისტული ნაშრომიც. |
| + | |||
==ლიტერატურა== | ==ლიტერატურა== | ||
* ტ. რუხაძე, მწერალი ხარჭაშნელი, თსუ შრომები, XXIX-B, თბ., 1946. | * ტ. რუხაძე, მწერალი ხარჭაშნელი, თსუ შრომები, XXIX-B, თბ., 1946. | ||
| ხაზი 5: | ხაზი 6: | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
[[ქართული მწერლობა: ლექსიკონი-ცნობარი]] | [[ქართული მწერლობა: ლექსიკონი-ცნობარი]] | ||
| − | + | [[კატეგორია: ქართველი მწიგნობრები]] | |
| − | + | ||
| − | [[კატეგორია: | + | |
[[კატეგორია: სასულიერო პირები]] | [[კატეგორია: სასულიერო პირები]] | ||
| − | [[კატეგორია: | + | [[კატეგორია: ეპისკოპოსები]] |
| − | [[კატეგორია: | + | [[კატეგორია:სეფაშვილები]] |
მიმდინარე ცვლილება 10:09, 25 ოქტომბერი 2023 მდგომარეობით
გრიგოლ ხარჭაშნელი (სეფაშვილი) — (1736–1797), მწიგნობარი, საეკლესიო და სახელმწიფო მოღვაწე (ხარჭაშნის ეპისკოპოსი). 1759 წ. რუსეთში გაჰყვა ნიკოლოზ ალავერდელს. 1783 წ. საქართველოში დაბრუნდა. ამ დროს აკურთხეს მღვდელმთავრად. 1784 წ. ერეკლე მეორის ბრძანებით კვლავ მოსკოვს მიემგზავრება (ფიქრობენ, რომ ამ მოგზაურობას საიდუმლო პოლიტიკური სარჩული ჰქონდა). დროდადრო საქართველოში ჩამოდიოდა. გრიგოლ ხარჭაშნელი იყო ბიბლიოფილი. მას ბევრი ხელნაწერი გადაუნუსხავს და ბევრიც სქოლიოებით შეუმკია. იგი ძველი ქართული საისტორიო მწერლობის ტრადიციის გამგრძელებლად გვევლინება (ავსებს და აგრძელებს ძველ ქრონიკებს, კინკლოსებს, პასხალიებს). საინტერესოა მისი ავტობიოგრაფიულ-მემუარისტული ნაშრომიც.
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- ტ. რუხაძე, მწერალი ხარჭაშნელი, თსუ შრომები, XXIX-B, თბ., 1946.
