დაუჯდომელი
| (ერთი მომხმარებლის 3 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''აკათისტო''' - ანუ დაუჯდომელი | + | '''აკათისტო''' - ანუ დაუჯდომელი. (ბერძ. არ ვზივარ) სადიდებელი საგალობელი, რომელიც შედგება 12 კონდაკისაგან, და მასში ჩართული 12 იკოსისაგან. |
| + | თითოეული იკოსი შედგება შესავალი ნაწილისაგან და 12 „გიხაროდენისაგან“. მე-13 „გიხაროდენი“ არის გამეორება შესავალი [[კონდაკი|კონდაკის]] დაბოლოებისა, დანარჩენი კონდაკები მეორდებიან სიტყვით,: „[[ალილუია|ალელუია]], [[ამენ|ამინ]]“ - რომელნიც დამამტკიცებელი, დასკვნითი სიტყვებია; წარმოსთქვამენ ქადაგების ბოლოს, საზეიმო ფიცის ან აღთქმის დადების დროს. | ||
| + | იკოსი ვრცელი ზომის [[ლოცვა|ლოცვაა]], კონდაკი - მცირე. იკოსს [[ტროპარი|ტროპარსაც]] უწოდებენ. | ||
| + | [[მართლმადიდებლობა|მართლმადიდბელი]] ეკლესიის სწავლებით, პირველი აკათისტო შეიქმნა ბერძნულ ენაზე და მიეძღვნა ყოვლადწმიდა ღვთისმშობელს, სამადლოდ მის მიერ კონსტანტინოპოლის სამგზის გადარჩენისა მტერთაგან განადგურებისაგან მე-7-8 საუკუნეებში. | ||
| + | აკათისტოს შესრულების დროს მღვდელმსახურები და მრევლი არ უნდა დასხდნენ, არამედ ფეხზე უნდა იდგნენ ან უნდა დაიჩოქონ. | ||
| ხაზი 9: | ხაზი 13: | ||
ბარბაქაძე ლია. ჯიბის ცნობარი მართლმორწმუნე ქრისტიანისათვის, - თბილისი 2013 წ. | ბარბაქაძე ლია. ჯიბის ცნობარი მართლმორწმუნე ქრისტიანისათვის, - თბილისი 2013 წ. | ||
| − | + | ||
[[კატეგორია:რელიგიური ტერმინები]] | [[კატეგორია:რელიგიური ტერმინები]] | ||
[[კატეგორია:საგალობლები]] | [[კატეგორია:საგალობლები]] | ||
[[კატეგორია:ლოცვები]] | [[კატეგორია:ლოცვები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 16:39, 25 სექტემბერი 2017 მდგომარეობით
აკათისტო - ანუ დაუჯდომელი. (ბერძ. არ ვზივარ) სადიდებელი საგალობელი, რომელიც შედგება 12 კონდაკისაგან, და მასში ჩართული 12 იკოსისაგან.
თითოეული იკოსი შედგება შესავალი ნაწილისაგან და 12 „გიხაროდენისაგან“. მე-13 „გიხაროდენი“ არის გამეორება შესავალი კონდაკის დაბოლოებისა, დანარჩენი კონდაკები მეორდებიან სიტყვით,: „ალელუია, ამინ“ - რომელნიც დამამტკიცებელი, დასკვნითი სიტყვებია; წარმოსთქვამენ ქადაგების ბოლოს, საზეიმო ფიცის ან აღთქმის დადების დროს.
იკოსი ვრცელი ზომის ლოცვაა, კონდაკი - მცირე. იკოსს ტროპარსაც უწოდებენ.
მართლმადიდბელი ეკლესიის სწავლებით, პირველი აკათისტო შეიქმნა ბერძნულ ენაზე და მიეძღვნა ყოვლადწმიდა ღვთისმშობელს, სამადლოდ მის მიერ კონსტანტინოპოლის სამგზის გადარჩენისა მტერთაგან განადგურებისაგან მე-7-8 საუკუნეებში.
აკათისტოს შესრულების დროს მღვდელმსახურები და მრევლი არ უნდა დასხდნენ, არამედ ფეხზე უნდა იდგნენ ან უნდა დაიჩოქონ.
[რედაქტირება] წყარო
ბარბაქაძე ლია. ჯიბის ცნობარი მართლმორწმუნე ქრისტიანისათვის, - თბილისი 2013 წ.
