ნაკაშიძე პეტრე
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 3: | ხაზი 3: | ||
სწავლობდა ქუთაისისა და [[თბილისი|თბილისის]] კლასიკურ გიმნაზიებში. 1860 წ. კანდიდატის ხარისხით დაასრულა პეტერბურგის უნივერსიტეტის აღმოსავლურ ენათა ფაკულტეტი და დაინიშნა მოსკოვის ლაზარევის ინსტიტუტის ქართული სიტყვიერების კათედრის უფროს მასწავლებლად. პარალელურად მოსკოვის უნივერსიტეტში ასწავლიდა [[ქართული ენა|ქართულ ენას]]. უნივერსიტეტში სწავლის დროსვე ჩაება ეროვნულ–განმათავისუფლებელ მოძრაობაში. დაკავშირებული იყო რევოლუციონერ-დემოკრატთა საიდუმლო ორგანიზაციებთან და პოლონელ სტუდენტთა წრეებთან. 1863 წ. [[პოლონეთი|პოლონეთში]] მომხდარი [[აჯანყება|აჯანყების]] დროს გაემგზავრა კიდეც იქ და ამ თემაზე შექმნა „სამგზავრო წერილები“. იმოგზაურა [[ევროპა|ევროპაში]], მიღებული შთაბეჭდილებები გამოაქვეყნა „[[საქართველო|საქართველოს]] მოამბესა“ და „ივერიაში“. აქტიურად ეხმაურებოდა მის თანადროულ საზოგადოებრივ ცხოვრებას. საგულისხმოა მისი წერილები „სასაუბრო და საფიქრებელი“, რომლებიც გამოირჩევა იდეური მიზანდასახულობით, პოლიტიკური სიმწვავით. პ. ნაკაშიძეს დიდად აფასებდა ი. ჭავჭავაძე (მას უძღვნა პოემები „ქართვლის დედა“ და „მეფე დიმიტრი თავდადებული“). | სწავლობდა ქუთაისისა და [[თბილისი|თბილისის]] კლასიკურ გიმნაზიებში. 1860 წ. კანდიდატის ხარისხით დაასრულა პეტერბურგის უნივერსიტეტის აღმოსავლურ ენათა ფაკულტეტი და დაინიშნა მოსკოვის ლაზარევის ინსტიტუტის ქართული სიტყვიერების კათედრის უფროს მასწავლებლად. პარალელურად მოსკოვის უნივერსიტეტში ასწავლიდა [[ქართული ენა|ქართულ ენას]]. უნივერსიტეტში სწავლის დროსვე ჩაება ეროვნულ–განმათავისუფლებელ მოძრაობაში. დაკავშირებული იყო რევოლუციონერ-დემოკრატთა საიდუმლო ორგანიზაციებთან და პოლონელ სტუდენტთა წრეებთან. 1863 წ. [[პოლონეთი|პოლონეთში]] მომხდარი [[აჯანყება|აჯანყების]] დროს გაემგზავრა კიდეც იქ და ამ თემაზე შექმნა „სამგზავრო წერილები“. იმოგზაურა [[ევროპა|ევროპაში]], მიღებული შთაბეჭდილებები გამოაქვეყნა „[[საქართველო|საქართველოს]] მოამბესა“ და „ივერიაში“. აქტიურად ეხმაურებოდა მის თანადროულ საზოგადოებრივ ცხოვრებას. საგულისხმოა მისი წერილები „სასაუბრო და საფიქრებელი“, რომლებიც გამოირჩევა იდეური მიზანდასახულობით, პოლიტიკური სიმწვავით. პ. ნაკაშიძეს დიდად აფასებდა ი. ჭავჭავაძე (მას უძღვნა პოემები „ქართვლის დედა“ და „მეფე დიმიტრი თავდადებული“). | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| ხაზი 14: | ხაზი 17: | ||
[[კატეგორია: ქართველი პუბლიცისტები]] | [[კატეგორია: ქართველი პუბლიცისტები]] | ||
[[კატეგორია: ქართველი პედაგოგები]] | [[კატეგორია: ქართველი პედაგოგები]] | ||
| − | [[კატეგორია:ქართველი | + | [[კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები]] |
[[კატეგორია:ნაკაშიძეები]] | [[კატეგორია:ნაკაშიძეები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 14:18, 18 ოქტომბერი 2023 მდგომარეობით
ნაკაშიძე პეტრე – (1838-1895), ლიტერატორი, საზოგადო მოღვაწე. ი. ჭავჭავაძის მეგობარი.
სწავლობდა ქუთაისისა და თბილისის კლასიკურ გიმნაზიებში. 1860 წ. კანდიდატის ხარისხით დაასრულა პეტერბურგის უნივერსიტეტის აღმოსავლურ ენათა ფაკულტეტი და დაინიშნა მოსკოვის ლაზარევის ინსტიტუტის ქართული სიტყვიერების კათედრის უფროს მასწავლებლად. პარალელურად მოსკოვის უნივერსიტეტში ასწავლიდა ქართულ ენას. უნივერსიტეტში სწავლის დროსვე ჩაება ეროვნულ–განმათავისუფლებელ მოძრაობაში. დაკავშირებული იყო რევოლუციონერ-დემოკრატთა საიდუმლო ორგანიზაციებთან და პოლონელ სტუდენტთა წრეებთან. 1863 წ. პოლონეთში მომხდარი აჯანყების დროს გაემგზავრა კიდეც იქ და ამ თემაზე შექმნა „სამგზავრო წერილები“. იმოგზაურა ევროპაში, მიღებული შთაბეჭდილებები გამოაქვეყნა „საქართველოს მოამბესა“ და „ივერიაში“. აქტიურად ეხმაურებოდა მის თანადროულ საზოგადოებრივ ცხოვრებას. საგულისხმოა მისი წერილები „სასაუბრო და საფიქრებელი“, რომლებიც გამოირჩევა იდეური მიზანდასახულობით, პოლიტიკური სიმწვავით. პ. ნაკაშიძეს დიდად აფასებდა ი. ჭავჭავაძე (მას უძღვნა პოემები „ქართვლის დედა“ და „მეფე დიმიტრი თავდადებული“).
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- ა. კალანდაძე, „საქართველოს მოამბე“, მონოგრაფია, 1963.
