შოვიცის ყაზახა
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 9: | ხაზი 9: | ||
[[კავკასია]]: იმერკავკასია; სამხრ. და აღმ. [[ამიერკავკასია]], დაღესტანი (Гроссгейм, 1940). [[საქართველო|საქართველოში]] გავრცელებულია: [[ქართლი]], [[კახეთი]], გარე კახეთი (საქ.ფლორა, 1941), სხვა წყაროებით მთელ საქართველოშია გავრცელებული (საქ.მც.სარკვ., 1969). [[თბილისი|თბილისის]] შემოგარენში გვხვდება ხშირად და მრავლად. იზრდება ბუჩქნარებში, ბალახოვან ფერდობებზე, მდელოებსა და ტყის პირებზე, კლდოვან და ღორღიან ადგილებში. მთის ქვედა სარტყლიდან სუბალპურ სარტყლამდე, ზღ.დ. 300-1400 მ-მდე. ზოგიერთ ადგილსამყოფელში საერთო ასპექტს ჰქმნის. ქსერომეზოფიტია, ჰელიოფიტი. | [[კავკასია]]: იმერკავკასია; სამხრ. და აღმ. [[ამიერკავკასია]], დაღესტანი (Гроссгейм, 1940). [[საქართველო|საქართველოში]] გავრცელებულია: [[ქართლი]], [[კახეთი]], გარე კახეთი (საქ.ფლორა, 1941), სხვა წყაროებით მთელ საქართველოშია გავრცელებული (საქ.მც.სარკვ., 1969). [[თბილისი|თბილისის]] შემოგარენში გვხვდება ხშირად და მრავლად. იზრდება ბუჩქნარებში, ბალახოვან ფერდობებზე, მდელოებსა და ტყის პირებზე, კლდოვან და ღორღიან ადგილებში. მთის ქვედა სარტყლიდან სუბალპურ სარტყლამდე, ზღ.დ. 300-1400 მ-მდე. ზოგიერთ ადგილსამყოფელში საერთო ასპექტს ჰქმნის. ქსერომეზოფიტია, ჰელიოფიტი. | ||
| − | + | ==წყარო== | |
* [[თბილისის მიდამოების ფლორის სამკურნალო გეოფიტები]]. | * [[თბილისის მიდამოების ფლორის სამკურნალო გეოფიტები]]. | ||
| − | [[კატეგორია: საქართველოს სამკურნალო მცენარეები] | + | [[კატეგორია: საქართველოს სამკურნალო მცენარეები]] |
[[კატეგორია:მრავალწლიანი მცენარეები]] | [[კატეგორია:მრავალწლიანი მცენარეები]] | ||
[[კატეგორია:ყაზახასებრნი]] | [[კატეგორია:ყაზახასებრნი]] | ||
[[კატეგორია:ბოლქვიანი მცენარეები]] | [[კატეგორია:ბოლქვიანი მცენარეები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 00:34, 21 ნოემბერი 2023 მდგომარეობით
Muscari szovitsianum Baker – შოვიცის ყაზახა
პოლიკარპული მცენარეა კვერცხისებრი ბოლქვით და უფოთლო ღეროთი. ფოთოლი ვიწრო-ხაზურია, ძირში შევიწროებული, თავწაწვეტილი. მტევანი საკმაოდ მოკლეა, ოვალური ან მოგრძო-ოვალური. სტერილური ყვავილები მჯდომარეა; სანაყოფე ყვავილები კი მოკლეყუნწიანი; ყვავილსაფარი ქოთნისებრია, ლურჯი, ცისფერი, იშვიათად თეთრი. ნაყოფი სამწახნაგოვანი კოლოფია. თესლი სფერულ კვერცხისებრი, შავი და ნაოჭიანი. ყვ. IV-V; ნყ. V-VI.
მცირე აზიური სახეობაა. აღწერილია კულტივირებულ ეგზემპლარებზე, Kew Garden, londoni. ტიპი ლონდონში (Флора СССР, 1935). საერთო გავრცელება: მცირე აზია, ირანი.
კავკასია: იმერკავკასია; სამხრ. და აღმ. ამიერკავკასია, დაღესტანი (Гроссгейм, 1940). საქართველოში გავრცელებულია: ქართლი, კახეთი, გარე კახეთი (საქ.ფლორა, 1941), სხვა წყაროებით მთელ საქართველოშია გავრცელებული (საქ.მც.სარკვ., 1969). თბილისის შემოგარენში გვხვდება ხშირად და მრავლად. იზრდება ბუჩქნარებში, ბალახოვან ფერდობებზე, მდელოებსა და ტყის პირებზე, კლდოვან და ღორღიან ადგილებში. მთის ქვედა სარტყლიდან სუბალპურ სარტყლამდე, ზღ.დ. 300-1400 მ-მდე. ზოგიერთ ადგილსამყოფელში საერთო ასპექტს ჰქმნის. ქსერომეზოფიტია, ჰელიოფიტი.
