პლეონაზმი
(ახალი გვერდი: '''პლეონაზმი''' – (ბერძ. πλεονασμός, ზედმეტობა, სიჭარბე), [[მეტყველებ...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''პლეონაზმი''' – (ბერძ. πλεονασμός, ზედმეტობა, სიჭარბე), [[მეტყველება|მეტყველების]] ფორმა, როდესაც ერთი და იმავე ცნებისათვის გამოყენებულია აზრობრივად მსგავსი, სტილისტიკურად ჭარბი სიტყვები. რამდენადაც პლეონაზმის დროს ხდება ლოგიკურად ზედმეტ ენობრივ ერთეულთა, ჩვეულებრივ, სინონიმთა, | + | '''პლეონაზმი''' – (ბერძ. πλεονασμός, ზედმეტობა, სიჭარბე), [[მეტყველება|მეტყველების]] ფორმა, როდესაც ერთი და იმავე ცნებისათვის გამოყენებულია აზრობრივად მსგავსი, სტილისტიკურად ჭარბი სიტყვები. რამდენადაც პლეონაზმის დროს ხდება ლოგიკურად ზედმეტ ენობრივ ერთეულთა, ჩვეულებრივ, სინონიმთა, დაგროვება, ჭარბი სიტყვის ამოვარდნით აზრი არ ირღვევა. მაგ. გამოთქმაში „პირადად მე“ სიტყვა „პირადად“ ზედმეტია, რადგან |
„მე“ გულისხმობს ამ შინაარსს. პლეონაზმად ითვლება არა მარტო [[სიტყვა]]თა, არამედ გამონათქვამთა სიჭარბეც. პლეონაზმი მეტყველებაში ზოგჯერ ასუსტებს აზრს და სტილისტიკური დატვირთვის მატარებელია, მაგ. „წარსულს უკან ვერ დააბრუნებ“. | „მე“ გულისხმობს ამ შინაარსს. პლეონაზმად ითვლება არა მარტო [[სიტყვა]]თა, არამედ გამონათქვამთა სიჭარბეც. პლეონაზმი მეტყველებაში ზოგჯერ ასუსტებს აზრს და სტილისტიკური დატვირთვის მატარებელია, მაგ. „წარსულს უკან ვერ დააბრუნებ“. | ||
| − | პლეონაზმის უკიდურეს ფორმად ითვლება ტავტოლოგია – ერთნაირი მნიშვნელობის სიტყვათა განმეორება. | + | პლეონაზმის უკიდურეს ფორმად ითვლება [[ტავტოლოგია]] – ერთნაირი მნიშვნელობის სიტყვათა განმეორება. |
გრამატიკული პლეონაზმი გულისხმობს სინონიმურ გრამატიკულ საშუალებათა თავმოყრას. | გრამატიკული პლეონაზმი გულისხმობს სინონიმურ გრამატიკულ საშუალებათა თავმოყრას. | ||
მიმდინარე ცვლილება 14:01, 29 ივლისი 2025 მდგომარეობით
პლეონაზმი – (ბერძ. πλεονασμός, ზედმეტობა, სიჭარბე), მეტყველების ფორმა, როდესაც ერთი და იმავე ცნებისათვის გამოყენებულია აზრობრივად მსგავსი, სტილისტიკურად ჭარბი სიტყვები. რამდენადაც პლეონაზმის დროს ხდება ლოგიკურად ზედმეტ ენობრივ ერთეულთა, ჩვეულებრივ, სინონიმთა, დაგროვება, ჭარბი სიტყვის ამოვარდნით აზრი არ ირღვევა. მაგ. გამოთქმაში „პირადად მე“ სიტყვა „პირადად“ ზედმეტია, რადგან „მე“ გულისხმობს ამ შინაარსს. პლეონაზმად ითვლება არა მარტო სიტყვათა, არამედ გამონათქვამთა სიჭარბეც. პლეონაზმი მეტყველებაში ზოგჯერ ასუსტებს აზრს და სტილისტიკური დატვირთვის მატარებელია, მაგ. „წარსულს უკან ვერ დააბრუნებ“.
პლეონაზმის უკიდურეს ფორმად ითვლება ტავტოლოგია – ერთნაირი მნიშვნელობის სიტყვათა განმეორება.
გრამატიკული პლეონაზმი გულისხმობს სინონიმურ გრამატიკულ საშუალებათა თავმოყრას.
ც. ბარბაქაძე
