გარბანი
(→წყარო) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 2: | ხაზი 2: | ||
'''გარბანი''' – სოფელი [[საქართველო]]ში, [[ხევი|ხევში]] (ყაზბეგის რ.), გაშენებულია საქართველოს სამხედრო გზის პირას, [[მდინარე]] თერგის მარჯვენა ნაპირზე. გარბანი სიონთან ერთად ერთ-ერთი უძველესი დასახლებული პუნქტია მთელს ყაზბეგის რაიონში. აჭ შემორჩენილია IX-X საუკუნეებში ნაგები ეკლესიის და სხვა უძველესი მატერიალური ძეგლების ნაშთები. აქვე ახლოსაა ნასოფლარი ძველგარბანაი. | '''გარბანი''' – სოფელი [[საქართველო]]ში, [[ხევი|ხევში]] (ყაზბეგის რ.), გაშენებულია საქართველოს სამხედრო გზის პირას, [[მდინარე]] თერგის მარჯვენა ნაპირზე. გარბანი სიონთან ერთად ერთ-ერთი უძველესი დასახლებული პუნქტია მთელს ყაზბეგის რაიონში. აჭ შემორჩენილია IX-X საუკუნეებში ნაგები ეკლესიის და სხვა უძველესი მატერიალური ძეგლების ნაშთები. აქვე ახლოსაა ნასოფლარი ძველგარბანაი. | ||
| + | ==== სახელწოდება ==== | ||
სახელწოდება გარბან-ი ორი სიტყვისაგან ჩანს შედგენილი: გარე და უბან-ი, გარეუბნისაგან გარბანის მიღება [[ფონეტიკა|ფონეტიკურად]] ძნელი არ არის: თუ უბან- [[სიტყვა]]ს წინ უძღვის მსაზღვრელი სიტყვის [[ა]] და [[ე]] ხმოვანი, მაშინ ისინი ხშირად იკარგვიან. შდრ. გარ-დაბან-ი (გარე-დაბანი), გარდ-ატენ-ი (გარდა/იქითა/ატენი), შუბან-ი (შუა უბანი)… ანალოგიური ფონეტიკური პროცესის შედეგად ჩანს მიღებული გარბანიც, რომელიც, როგორც ვთქვით, გარეუბან- სიტყვისაგან უნდა მომდინარეობდეს. ამ [[ტოპონიმი|ტოპონიმს]] აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთში „სეხნია“ სახელები სხვაც მოეპოვება: [[ხევსურეთი|ხევსურეთში]], როშკის თემში, მაგალითად, გვაქვს სოფელი გარბანი, ახალგორის რაიონში კი დასტურდება სოფელი გარუბანი, – სწორედ ის ამოსავალი ფორმა, საიდანაც გარბანი მიგვიღია. | სახელწოდება გარბან-ი ორი სიტყვისაგან ჩანს შედგენილი: გარე და უბან-ი, გარეუბნისაგან გარბანის მიღება [[ფონეტიკა|ფონეტიკურად]] ძნელი არ არის: თუ უბან- [[სიტყვა]]ს წინ უძღვის მსაზღვრელი სიტყვის [[ა]] და [[ე]] ხმოვანი, მაშინ ისინი ხშირად იკარგვიან. შდრ. გარ-დაბან-ი (გარე-დაბანი), გარდ-ატენ-ი (გარდა/იქითა/ატენი), შუბან-ი (შუა უბანი)… ანალოგიური ფონეტიკური პროცესის შედეგად ჩანს მიღებული გარბანიც, რომელიც, როგორც ვთქვით, გარეუბან- სიტყვისაგან უნდა მომდინარეობდეს. ამ [[ტოპონიმი|ტოპონიმს]] აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთში „სეხნია“ სახელები სხვაც მოეპოვება: [[ხევსურეთი|ხევსურეთში]], როშკის თემში, მაგალითად, გვაქვს სოფელი გარბანი, ახალგორის რაიონში კი დასტურდება სოფელი გარუბანი, – სწორედ ის ამოსავალი ფორმა, საიდანაც გარბანი მიგვიღია. | ||
| ხაზი 10: | ხაზი 11: | ||
[[ქართულ ტოპონიმთა განმარტებით-ეტიმოლოგიური ლექსიკონი]] | [[ქართულ ტოპონიმთა განმარტებით-ეტიმოლოგიური ლექსიკონი]] | ||
[[კატეგორია:საქართველოს სოფლები]] | [[კატეგორია:საქართველოს სოფლები]] | ||
| − | [[კატეგორია:სოფლები | + | [[კატეგორია:სოფლები მცხეთა-მთიანეთის მხარეში]] |
[[კატეგორია:სოფლები ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში]] | [[კატეგორია:სოფლები ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში]] | ||
[[კატეგორია:სოფლები აღმოსავლეთ საქართველოში]] | [[კატეგორია:სოფლები აღმოსავლეთ საქართველოში]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 18:13, 26 მაისი 2024 მდგომარეობით
გარბანი – სოფელი საქართველოში, ხევში (ყაზბეგის რ.), გაშენებულია საქართველოს სამხედრო გზის პირას, მდინარე თერგის მარჯვენა ნაპირზე. გარბანი სიონთან ერთად ერთ-ერთი უძველესი დასახლებული პუნქტია მთელს ყაზბეგის რაიონში. აჭ შემორჩენილია IX-X საუკუნეებში ნაგები ეკლესიის და სხვა უძველესი მატერიალური ძეგლების ნაშთები. აქვე ახლოსაა ნასოფლარი ძველგარბანაი.
[რედაქტირება] სახელწოდება
სახელწოდება გარბან-ი ორი სიტყვისაგან ჩანს შედგენილი: გარე და უბან-ი, გარეუბნისაგან გარბანის მიღება ფონეტიკურად ძნელი არ არის: თუ უბან- სიტყვას წინ უძღვის მსაზღვრელი სიტყვის ა და ე ხმოვანი, მაშინ ისინი ხშირად იკარგვიან. შდრ. გარ-დაბან-ი (გარე-დაბანი), გარდ-ატენ-ი (გარდა/იქითა/ატენი), შუბან-ი (შუა უბანი)… ანალოგიური ფონეტიკური პროცესის შედეგად ჩანს მიღებული გარბანიც, რომელიც, როგორც ვთქვით, გარეუბან- სიტყვისაგან უნდა მომდინარეობდეს. ამ ტოპონიმს აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთში „სეხნია“ სახელები სხვაც მოეპოვება: ხევსურეთში, როშკის თემში, მაგალითად, გვაქვს სოფელი გარბანი, ახალგორის რაიონში კი დასტურდება სოფელი გარუბანი, – სწორედ ის ამოსავალი ფორმა, საიდანაც გარბანი მიგვიღია.
სხვათაშორის გამოთქმულია თვალსაზრისი იმის თაობაზე, რომ ყაზბეგის რ-ში ამ სოფლის არსებობა ხევსურული ტოპონიმების მიგრაციის შეგედია: ხევში გადმოსახლებულ ხევსურებს თან მოუტანიათ მშობლიური სოფლების და მდინარე-ხევების სახელები.
