რუთ-ტაპაკირას შეთანხმება 1908

NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
(ახალი გვერდი: '''რუთ-ტაპაკირას შეთანხმება 1908''' – დაიდო 30 ნოემბერს აშშ-ის სას...)
 
 
(ერთი მომხმარებლის 2 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.)
ხაზი 1: ხაზი 1:
'''რუთ-ტაპაკირას შეთანხმება 1908''' – დაიდო 30 ნოემბერს [[აშშ]]-ის სასელმწიფო მდივნის რუთსა და ვაშინგტონში [[იაპონია|იაპონიის]] ელჩს ტაკაპირას შორის ([[ნოტების გაცვლა|ნოტების გაცვლის]] ფორმით).
+
'''რუთ-ტაპაკირას შეთანხმება 1908''' – დაიდო 30 ნოემბერს [[აშშ]]-ის სახელმწიფო მდივნის რუთსა და ვაშინგტონში [[იაპონია|იაპონიის]] ელჩს ტაკაპირას შორის ([[ნოტების გაცვლა|ნოტების გაცვლის]] ფორმით).
 +
 
 +
შეთანხმება იყო შედეგი აშშ-ისა და იაპონიის მთავრობათა ცდისა – განემუხტათ მათ ქვეყნებს შორის არსებული დაძაბულობა. ამ მიზნით დაიდო აშშ-იაპონიის ჯენტლმენური შეთანხმება აშშ-ში იაპონური ემიგრაციის თაობაზე, აგრეთვე, 1908 წლის 5 მაისის საარბიტრაჟო კონვენცია და რუთ-ტაპაკირას შეთანხმება. იგი ვრცელდებოდა
 +
წყნარი ოკეანის მთელ აუზზე, აღიარებდა მოლაპარაკების მწარმოებელი თითოეული ქვეყნის ტერიტორიული მფლობელობის პატივისცემის პრინციპსა და [[სტატუს-კვო]]ს შენარჩუნებას ამ რაიონში. ამავე შეთანხმებამ ცნო ყოველი ტერიტორიული შენაძენი, [[კონცესია]] და პრივილეგია, რაც კი იაპონიამ მიიღო პორტსმუთის მოლაპარაკებით, რომელიც შემდეგ დამტკიცებულ და გაფართოებულ იქნა 1905 იაპონია-ჩინეთის მოლაპარაკებით, აგრეთვე საფრანგეთ-იაპონიისა და რუსეთ-იაპონიის 1907 შეთანხმებით. რუთ-ტაპაკირას შეთანხმებამ დეკლარაციულად დაამტკიცა [[ჩინეთი]]ს დამოუკიდებლობა და ხელშეუხებლობა, ასევე, ყველა ხალხის თანაბარი შესაძლებლობის პრინციპი ამ ქვეყნის ვაჭრობა-მრეწველობაში. შეთანხმების ბოლო (მეხუთე) პუნქტში მითითებული იყო, რომ თუ წარმოიქმნება რაიმე საფრთხე სტატუს-კვოს ან თანაბარი შესაძლებლობის პრინციპის დარღვევისა, მაშინ აშშ და იაპონია განიხილავენ საჭირო ზომების გამოყენების საკითხს, რუთ-ტაპაკირას შეთანხმება ორივე ქვეყანამ მიიჩნია თავის დიპლომატიურ გამარჯვებად, თუმცა მან ვერ შეასუსტა აშშ-სა და იაპონიას შორის არსებული ანტაგონიზმი. პირიქით, შეთანხმებამ ხელები გაუხსნა იაპონიას ჩინეთში მოქმედებისაკენ.
 +
 
  
შეთანსმება იყო შედეგი აშშ-ისა და იაპონიის მთავრობათა ცდისა – განემუხტათ მათ ქვეყნებს შორის არსებული დაძაბულობა. ამ მიზნით დაიდო აშშ-იაპონიის ჯენტლმენური შეთანხმება აშშ-ში იაპონური ემიგრაციის თაობაზე, აგრეთვე, 1908 წლის 5 მაისის საარბიტრაჟო კონვენცია და რუთ-ტაპაკირას შეთანხმება. იგი ვრცელდებოდა
 
წყნარი ოკეანის მთელ აუზზე, აღიარებდა მოლაპარაკების მწარმოებელი თითოეული ქვეყნის ტერიტორიული მფლობელობის პატივისცემის პრინციპსა და [[სტატუს-კვო]]ს შენარჩუნებას ამ რაიონში. ამავე შეთანსმებამ ცნო ყოველი ტერიტორიული შენაძენი, [[კონცესია]] და პრივილეგია, რაც კი იაპონიამ მიიღო პორტსმუთის მოლაპარაკებით, რომელიც შემდეგ დამტკიცებულ და გაფართოებ-ელ იქნა 1905 იაპონია-ჩინეთის მოლაპარაკებით, აგრეთვე საფრანგეთ-იაპონიისა და რუსეთ-იაპონიის 1907 შეთანსმებით. რუთ-ტაპაკირას შეთანხმებამ დეკლარაციულად დაამტკიცა [[ჩინეთი]]ს დამოუკიდებლობა და ხელშეუსებლიობა, ასევე, ყველა ხალხის თანაბარი შესაძლებლობის პრინციპი ამ ქვეყნის ვაჭრობა-მრეწეელობაში. შეთანხმების ბოლო (მეხუთე) პუნქტში მითითებული იყო, რომ თუ წარმოიქმნება რაიმე საფრთხე სტატუს-კეოს ან თანაბარი შესაძლებლობის პრინციპის დარღვევისა, მაშინ აშშ და იაპონია განიხილავენ საჭირო ზომების გამოყენების საკითხს, რუთ-ტაპაკირას შეთანხმება ორივე ქვეყანამ მიიჩნია თავის დიპლომატიურ გამარჯეებად, თუმცა მან ვერ შეასუსტა აშშ-სა და იაპონიას შორის არსებული ანტაგონიზმი. პირიქით, შეთანხმებამ ხელები გაუსსნა იაპონიას ჩინეთში მოქმედებისაკენ.
 
  
 
==წყარო==
 
==წყარო==
 
* [[ქართული დიპლომატიური ლექსიკონი]]
 
* [[ქართული დიპლომატიური ლექსიკონი]]
[[კატეგორია:საერთაშოროსო შეთანხმებები]]
+
[[კატეგორია:საერთაშორისო შეთანხმებები]]
 +
[[კატეგორია:აშშ-იაპონიის შეთანხმებები]]

მიმდინარე ცვლილება 15:01, 1 ოქტომბერი 2024 მდგომარეობით

რუთ-ტაპაკირას შეთანხმება 1908 – დაიდო 30 ნოემბერს აშშ-ის სახელმწიფო მდივნის რუთსა და ვაშინგტონში იაპონიის ელჩს ტაკაპირას შორის (ნოტების გაცვლის ფორმით).

შეთანხმება იყო შედეგი აშშ-ისა და იაპონიის მთავრობათა ცდისა – განემუხტათ მათ ქვეყნებს შორის არსებული დაძაბულობა. ამ მიზნით დაიდო აშშ-იაპონიის ჯენტლმენური შეთანხმება აშშ-ში იაპონური ემიგრაციის თაობაზე, აგრეთვე, 1908 წლის 5 მაისის საარბიტრაჟო კონვენცია და რუთ-ტაპაკირას შეთანხმება. იგი ვრცელდებოდა წყნარი ოკეანის მთელ აუზზე, აღიარებდა მოლაპარაკების მწარმოებელი თითოეული ქვეყნის ტერიტორიული მფლობელობის პატივისცემის პრინციპსა და სტატუს-კვოს შენარჩუნებას ამ რაიონში. ამავე შეთანხმებამ ცნო ყოველი ტერიტორიული შენაძენი, კონცესია და პრივილეგია, რაც კი იაპონიამ მიიღო პორტსმუთის მოლაპარაკებით, რომელიც შემდეგ დამტკიცებულ და გაფართოებულ იქნა 1905 იაპონია-ჩინეთის მოლაპარაკებით, აგრეთვე საფრანგეთ-იაპონიისა და რუსეთ-იაპონიის 1907 შეთანხმებით. რუთ-ტაპაკირას შეთანხმებამ დეკლარაციულად დაამტკიცა ჩინეთის დამოუკიდებლობა და ხელშეუხებლობა, ასევე, ყველა ხალხის თანაბარი შესაძლებლობის პრინციპი ამ ქვეყნის ვაჭრობა-მრეწველობაში. შეთანხმების ბოლო (მეხუთე) პუნქტში მითითებული იყო, რომ თუ წარმოიქმნება რაიმე საფრთხე სტატუს-კვოს ან თანაბარი შესაძლებლობის პრინციპის დარღვევისა, მაშინ აშშ და იაპონია განიხილავენ საჭირო ზომების გამოყენების საკითხს, რუთ-ტაპაკირას შეთანხმება ორივე ქვეყანამ მიიჩნია თავის დიპლომატიურ გამარჯვებად, თუმცა მან ვერ შეასუსტა აშშ-სა და იაპონიას შორის არსებული ანტაგონიზმი. პირიქით, შეთანხმებამ ხელები გაუხსნა იაპონიას ჩინეთში მოქმედებისაკენ.


[რედაქტირება] წყარო

პირადი ხელსაწყოები
სახელთა სივრცე

ვარიანტები
მოქმედებები
ნავიგაცია
ხელსაწყოები