ჯაყელი სარგის (II)

NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
(წყარო)
(მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „სარგის II ჯაყელი“ გადაიტანა გვერდზე „ჯაყელი სარგის (II)“ გადამისა...)
 
(ერთი მომხმარებლის 5 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.)
ხაზი 5: ხაზი 5:
  
 
==წყაროები და ლიტერატურა==
 
==წყაროები და ლიტერატურა==
ბერიძე 1954: 124; მესხია 1979: 53-54; საყვარელიძე 1976: 80; კლდიაშვილი 1981: 66-68.
+
* ბერიძე 1954: 124;  
 
+
* მესხია 1979: 53-54;  
 +
* საყვარელიძე 1976: 80;  
 +
* კლდიაშვილი 1981: 66-68.
  
 
==წყარო==
 
==წყარო==
ცენტრალური და ადგილობრივი სამოხელეო წყობა შუა საუკუნეების საქართველოში. [ენციკლოპედიური ლექსიკონი]. – კორნელი კეკელიძის სახელობის საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრი. – თბილისი 2017
+
[[ცენტრალური და ადგილობრივი სამოხელეო წყობა შუა საუკუნეების საქართველოში]]
  
 
[[კატეგორია:მანდატურთუხუცესები]]
 
[[კატეგორია:მანდატურთუხუცესები]]
 
[[კატეგორია:ჯაყელები]]
 
[[კატეგორია:ჯაყელები]]

მიმდინარე ცვლილება 22:23, 28 ივლისი 2024 მდგომარეობით

სარგის (II) ჯაყელი - ბექა მანდატურთუხუცესის უფროსი ძე; სამცხის სპასალარი და მანდატურთუხუცესი 1308-1334 წწ. მანდატურთუხუცესის თანამდებობით იხსენიება იგი ანჩის კარედი ხატის წარწერაში. სარგისი გამოსახულია ზარზმის ტაძარში თანმხლები წარწერით: „სამცხის სპასალარი სარგიზ და მხატუართუხუცეს“ (ვ. ბერიძე). მიჩნეულია, რომ წარწერაში, სავარაუდოდ, შეცდომაა და „მხტრთუხუცეს“-ის ნაცვლად უნდა ეწეროს „მ{ნდ}ტრთუხცეს“. რამდენადაც წარწერა განთავსებულია სარგისის გამოსახულების თავთან, მარჯვენა მხარეს, ის არ შეიძლება ეკუთვნოდეს ყვარყვარე ამირსპასალარის გამოსახულებას, როგორც ამას მეცნიერთა ნაწილი მიიჩნევს. ამდენად, ბექა (I)-ის შვილებიდან მანდატურთუხუცესის ხელის მფლობელი მხოლოდ სარგის (I) უნდა ყოფილიყო.



[რედაქტირება] წყაროები და ლიტერატურა

  • ბერიძე 1954: 124;
  • მესხია 1979: 53-54;
  • საყვარელიძე 1976: 80;
  • კლდიაშვილი 1981: 66-68.

[რედაქტირება] წყარო

ცენტრალური და ადგილობრივი სამოხელეო წყობა შუა საუკუნეების საქართველოში

პირადი ხელსაწყოები
სახელთა სივრცე

ვარიანტები
მოქმედებები
ნავიგაცია
ხელსაწყოები