მანები
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''მანები''' – ''(რომ.)'' თავდაპირველად მანებს უწოდებდნენ მიწისქვეშა სამყაროს ღვთაებებს რომაულ | + | '''მანები''' – ''(რომ.)'' თავდაპირველად მანებს უწოდებდნენ მიწისქვეშა სამყაროს ღვთაებებს რომაულ [[მითოლოგია]]ში, მოგვიანებით კი – გარდაცვლილთა გაღმერთებულ სულებს, რომლებიც ამა თუ იმ მოდგმის მფარველებად მიაჩნდათ. |
მანები კეთილმოწყალე ღვთაებები იყვნენ, განსხვავებით ლემურებისგან, რომლებსაც რომაელები მიცვალებულთა მავნე სულებად მიიჩნევდნენ. | მანები კეთილმოწყალე ღვთაებები იყვნენ, განსხვავებით ლემურებისგან, რომლებსაც რომაელები მიცვალებულთა მავნე სულებად მიიჩნევდნენ. | ||
მიმდინარე ცვლილება 23:26, 19 სექტემბერი 2023 მდგომარეობით
მანები – (რომ.) თავდაპირველად მანებს უწოდებდნენ მიწისქვეშა სამყაროს ღვთაებებს რომაულ მითოლოგიაში, მოგვიანებით კი – გარდაცვლილთა გაღმერთებულ სულებს, რომლებიც ამა თუ იმ მოდგმის მფარველებად მიაჩნდათ.
მანები კეთილმოწყალე ღვთაებები იყვნენ, განსხვავებით ლემურებისგან, რომლებსაც რომაელები მიცვალებულთა მავნე სულებად მიიჩნევდნენ.
მანების პატივსადებად დაწესებული იყო მოსახსენიებელი დღეები, როდესაც სუფრასთან თავს იყრიდნენ გარდაცვლილთა ახლობლები, ხოლო საფლავებთან მიჰქონდათ შესაწირავი. საყოველთაო ზეიმი კი იმართებოდა 13-21 თებერვალს. ამ დროს იხურებოდა ყველა ტაძარი და იკრძალებოდა ქორწინებები. რომში, პალატიუმის ბორცვზე მდებარეობდა მანებისადმი მიძღვნილი განსაკუთრებული ფორმის ორმო, რომელიც ლოდით იყო დაფარული. რომაელები თვლიდნენ, რომ იქ მანები იყვნენ დავანებულნი. ყოველი წლის 24 აგვისტოს, 5 ოქტომბერსა და 8 ნოემბერს ლოდს გადასწევდნენ ხოლმე, რათა იქიდან ამოეშვათ მანები.
გადატანითი მნიშვნელობით პოეტები მანებად მიწისქვეშა სამყაროს მოიხსენიებდნენ.