წვივსაკრავი
(ახალი გვერდი: წვივსაკრავი '''წვივსაკრავი''' - პაიჭზე შემოსა...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 14 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Wvivsakravi1.jpg|thumb|წვივსაკრავი]] | [[ფაილი:Wvivsakravi1.jpg|thumb|წვივსაკრავი]] | ||
| − | '''წვივსაკრავი''' - პაიჭზე შემოსაკრავი თოკი. უფრო სადა და უბრალო, ვიდრე ჩახსაკრავია, საქართველოს ზოგიერთ კუთხეში მუხლსაკრავსაც უწოდებენ. | + | '''წვივსაკრავი''' - [[პაიჭი|პაიჭზე]] შემოსაკრავი [[თოკი]]. უფრო სადა და უბრალო, ვიდრე [[ჩახსაკრავი|ჩახსაკრავია]], [[საქართველო|საქართველოს]] ზოგიერთ კუთხეში მუხლსაკრავსაც უწოდებენ. |
| − | == | + | [[ხევსურეთი|ხევსურეთში]] ძირითადად სამი სახის წვივსაკრავი იყო ცნობილი. ესენია |
| − | [[ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი | + | |
| + | * „შილის“ ანუ „შაკერილი საწვივე“, | ||
| + | * „დაწნული საწვივე“ | ||
| + | * „ყდის“ ანუ „[[ტოლი|ტოლის]] საწვივე“. | ||
| + | |||
| + | ===== შილის საწვივე ===== | ||
| + | შილის საწვივე [[ბამბა (მცენარე)|ბამბის]] [[ქსოვილი|ქსოვილიდან]] მზადდებოდა და მას მოკლე ტოტები ჰქონდა. | ||
| + | |||
| + | წვივსაკრავი - შილისა, ბამბის ქსოვილი, მუქი ყავისფერი, ფოჩებიანი, ირგვლივ მწვანე გრეხილი აქვს შემოვლებული, ფოჩებთან თეთრი ღილები და [[მძივი]]ს რგოლებია - კვერილები დაკერებული. სიგრძე 109 ცმ. სიგანე - 1სმ. | ||
| + | |||
| + | =====დაწნული საწვივე===== | ||
| + | დაწნული საწვივე ცხრა ან თორმეტი სამღოლი (სამწვერი) ნართიდან იწვნებოდა თითებზე ბრტყლად. მის ბოლოებს ნაქარგი შილებით ამკობდნენ. | ||
| + | |||
| + | წვივსაკრავი - მატყლის ნართისა, ყავისფერი, დაწნული; ორივე ბოლო ფერადი ძაფის ფოჩით მთავრდება. ნაწიბურზე გრძლად მწვანე ძაფის დაწნული [[ზონარი]] შილიფანი აქვს შემოკერებული. ბოლოებზე მძივით შემკული [[აბრეშუმი]]თ ნაქარგი შილაა დაკერებული. ორნამენტის სახეა: აკუშურა, კვერილები. დაქარგული ნაწილი დასარჩულებულია. სიგრძე 74 სმ, სიგანე - 1სმ. | ||
| + | |||
| + | =====ტოლის საწვივე ===== | ||
| + | ყდის ანუ ტოლის საწვივე ყდაზე იქსოვებოდა ცერა თითის სიგანისა. მასაც ბოლოებს მოუქარგავდნენ. | ||
| + | |||
| + | წვივსაკრავი - ტოლისა, მუქი წითელი. ნაწიბურზე მწვანე ძაფის დაწნული ზონარი - შილიფანი აქვს შემოკერებული. ბოლოები მძივშემკული ფერადი შალის ძაფის ფოჩით მთავრდება. ბოლოები ნაქარგია აბრეშუმის ფერადი ძაფით, შიბით დაკერვის წესით. ორნამენტის სახეა - აკუშურა. ნაქარგ სახეს სირმის გრეხილი აქვს შემოვლებული ცალ საწვივეზე ამოქარგულია: „კაბბა“. სიგრძე -109სმ. სიგანე -3,8 სმ. ''(სოფ. ბაკურხევი)''. | ||
| + | |||
| + | === წყარო === | ||
| + | * ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი | ||
| + | * ლ. მოლოდინი, გ. ჩაჩაშვილი, ქართული კოსტიუმის კატალოგი I ხევსურული, თბილისი-1964 | ||
[[კატეგორია:ეთნოგრაფია]] | [[კატეგორია:ეთნოგრაფია]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართული სამოსი]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 16:16, 10 ოქტომბერი 2022 მდგომარეობით
წვივსაკრავი - პაიჭზე შემოსაკრავი თოკი. უფრო სადა და უბრალო, ვიდრე ჩახსაკრავია, საქართველოს ზოგიერთ კუთხეში მუხლსაკრავსაც უწოდებენ.
ხევსურეთში ძირითადად სამი სახის წვივსაკრავი იყო ცნობილი. ესენია
- „შილის“ ანუ „შაკერილი საწვივე“,
- „დაწნული საწვივე“
- „ყდის“ ანუ „ტოლის საწვივე“.
სარჩევი |
[რედაქტირება] შილის საწვივე
შილის საწვივე ბამბის ქსოვილიდან მზადდებოდა და მას მოკლე ტოტები ჰქონდა.
წვივსაკრავი - შილისა, ბამბის ქსოვილი, მუქი ყავისფერი, ფოჩებიანი, ირგვლივ მწვანე გრეხილი აქვს შემოვლებული, ფოჩებთან თეთრი ღილები და მძივის რგოლებია - კვერილები დაკერებული. სიგრძე 109 ცმ. სიგანე - 1სმ.
[რედაქტირება] დაწნული საწვივე
დაწნული საწვივე ცხრა ან თორმეტი სამღოლი (სამწვერი) ნართიდან იწვნებოდა თითებზე ბრტყლად. მის ბოლოებს ნაქარგი შილებით ამკობდნენ.
წვივსაკრავი - მატყლის ნართისა, ყავისფერი, დაწნული; ორივე ბოლო ფერადი ძაფის ფოჩით მთავრდება. ნაწიბურზე გრძლად მწვანე ძაფის დაწნული ზონარი შილიფანი აქვს შემოკერებული. ბოლოებზე მძივით შემკული აბრეშუმით ნაქარგი შილაა დაკერებული. ორნამენტის სახეა: აკუშურა, კვერილები. დაქარგული ნაწილი დასარჩულებულია. სიგრძე 74 სმ, სიგანე - 1სმ.
[რედაქტირება] ტოლის საწვივე
ყდის ანუ ტოლის საწვივე ყდაზე იქსოვებოდა ცერა თითის სიგანისა. მასაც ბოლოებს მოუქარგავდნენ.
წვივსაკრავი - ტოლისა, მუქი წითელი. ნაწიბურზე მწვანე ძაფის დაწნული ზონარი - შილიფანი აქვს შემოკერებული. ბოლოები მძივშემკული ფერადი შალის ძაფის ფოჩით მთავრდება. ბოლოები ნაქარგია აბრეშუმის ფერადი ძაფით, შიბით დაკერვის წესით. ორნამენტის სახეა - აკუშურა. ნაქარგ სახეს სირმის გრეხილი აქვს შემოვლებული ცალ საწვივეზე ამოქარგულია: „კაბბა“. სიგრძე -109სმ. სიგანე -3,8 სმ. (სოფ. ბაკურხევი).
[რედაქტირება] წყარო
- ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი
- ლ. მოლოდინი, გ. ჩაჩაშვილი, ქართული კოსტიუმის კატალოგი I ხევსურული, თბილისი-1964
