არაბთა გაერთიანებული საამიროები
(ახალი გვერდი: '''არაბთა გაერთიანებული საამიროები''' – სახელმწიფო არაბეთის ნ...) |
(→წყარო) |
||
| (2 მომხმარებლების 8 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''არაბთა გაერთიანებული საამიროები''' – სახელმწიფო არაბეთის ნახევარკუძულის აღმოსავლეთ სანაპიროზე. | + | [[ფაილი:Arabetis gaerTianebuli saemiroebis drosha.png|thumb|250პქ|არაბეთის გაერთიანებული საამიროების დროშა]] |
| − | + | '''არაბთა გაერთიანებული საამიროები''' – [[სახელმწიფო]] არაბეთის ნახევარკუძულის აღმოსავლეთ სანაპიროზე. არაბთა გაერთიანებული ემირატები (აგე) წარმოადგენს შვიდი არაბული სამთავროს კავშირს. მდებარეობს არაბეთის ნახევარკუნძულის ჩრდილო–აღმოსავლეთ ნაწილში, სპარსეთისა და ომანის უბეების სანაპიროზე. | |
| − | + | ||
| + | '''ფართობი''' – 83,6 ათ. კმ<sup>2</sup>. მოსახლეობა შეადგენს 4,7 მლნ. კაცს (2012). მოსახლეობის 90% არაბია, დანარჩენი – სხვა არაბული სახელმწიფოებიდან, [[ინდოეთი|ინდოეთიდან]], [[პაკისტანი]]დან. | ||
'''სახელმწიფო ენა''' – არაბული. | '''სახელმწიფო ენა''' – არაბული. | ||
| − | '''დედაქალაქი''' – ქ. აბუ-დაბი. | + | '''დედაქალაქი''' – ქ. აბუ-დაბი.<br /> |
| + | მსხვილი ქალაქია აგრეთვე დუბაი (90 ათასი მცხოვრებით). | ||
| − | + | '''გაბატონებული რელიგია''' - მუსლიმანური (სუნი, ნაწილობრივ შიი), | |
| − | + | ||
| − | ''' | + | '''ეროვნული დღესასწაული''' – დამოუკიდებლობის გამოცხადების დღე – 2 დეკემბერი (1971). |
| + | |||
| + | არაბთა გაერთიანებული საამიროები ფედერაციული სახელმწიფოა, შედგება 7 ემირატისაგან (სათავადოსგან): აბუ-დაბი, ანჯამანი, დუბაი, რას-ელჰაიმა, უმ-ელ-კაივანი, ელ-ფუჯაირა და შარჯა. | ||
| − | ''' | + | '''სახელმწიფო ხელისუფლების უმაღლესი ორგანო'''ა ფედერაციის უმაღლესი საბჭო, სახელმწიფოს მეთაურია პრეზიდენტი, სათათბირო ორგანო – ეროვნული საბჭო (პარლამენტი), აღმასრულებელი ხელისუფლება – მინისტრთა საბჭო (მთავრობა). |
| − | + | ||
| − | + | ||
დამოუკიდებელი სახელმწიფოა 1917 წლის 2 დეკემბრიდან. ქვეყანა გამოირჩევა ცხოვრების მაღალი დონით. ეკონომიკის საფუძველია ნავთობისა და ბუნებრივი აირის მოპოვება. | დამოუკიდებელი სახელმწიფოა 1917 წლის 2 დეკემბრიდან. ქვეყანა გამოირჩევა ცხოვრების მაღალი დონით. ეკონომიკის საფუძველია ნავთობისა და ბუნებრივი აირის მოპოვება. | ||
| − | |||
'''ძირითადი საზღვაო პორტებია:''' ჯაბელ-ალი, ჯანელ-დხანი, ფახლტი, დუბაი, რუვაისი, მინასაკრი. | '''ძირითადი საზღვაო პორტებია:''' ჯაბელ-ალი, ჯანელ-დხანი, ფახლტი, დუბაი, რუვაისი, მინასაკრი. | ||
| − | აქვს 6 საერთაშორისო აეროპორტი, მათგან ძირითადებია: აბუ-დაბი, დუბაი, რასელ-ხაიმა. | + | აქვს 6 საერთაშორისო [[აეროპორტი]], მათგან ძირითადებია: აბუ-დაბი, დუბაი, რასელ-ხაიმა. |
| − | შეიარაღებული ძალების საერთო რაოდენობა შეადგენს 56 ათ. კაცს (2012). სახმელეთო ჯარები 49 ათ., სამხედრო-საჰაერო 4,5 ათ. და სამხედრო-საზღვაო ძალები 2,5 ათ. კაცი. დაკომპლექტება ხორციელდება კონტრაქტით (დაქირავებით). | + | [[შეიარაღებული ძალები|შეიარაღებული ძალების]] საერთო რაოდენობა შეადგენს 56 ათ. კაცს (2012). [[სახმელეთო ჯარები]] 49 ათ., სამხედრო-საჰაერო 4,5 ათ. და [[სამხედრო-საზღვაო ძალები]] 2,5 ათ. კაცი. დაკომპლექტება ხორციელდება კონტრაქტით (დაქირავებით). |
| + | ==== ისტორია ==== | ||
| + | ემირატების ტერიტორია ინგლისელებმა ხელთ იგდეს XIX საუკუნის დამდეგს, როდესაც იგი „მეკობრეთა სანაპიროს“ სახელწოდებით იყო ცნობილი ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის შედეგად 1968 წელს ინგლისელებმა თავისი ჯარი გაიყვანეს, ხოლო 1971 წელს შვიდი სამთავრო-ემირატი გაერთიანდა ერთ არაბულ სახელმწიფოდ. არაბთა გაერთიანებული ემირატები არის არაბული ქვეყნების ლიგისა და გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის წევრი. | ||
| + | ==== ბუნებრივი პირობები ==== | ||
| + | გაერთიანებული ემირატების ტერიტორიის რელიეფი ძირითადად დაბლობია, მხოლოდ რას-ალ–ჯებელის ნახევარკუნძულზე არის საშუალო სიმაღლის მთები ტერიტორია მთლიანად ნახევრად უდაბნოსა და უდაბნოს უკავია, ამიტომ მცენარეულ საფარსა და წყალს ძირითადად მოკლებულია (გარდა ოახისეროსა). | ||
| − | == | + | ==== მეურნეობა ==== |
| − | + | გაერთიანებული ემირატების ეროვნული შემოსავლის მთავარი წყაროა ნავთობი, რომლის მარაგს 3 მლრდ ტონას ვარაუდობენ, ნავთობის წლიური მოპოვება 75-80 მლნ ტ შეადგენს. შემოსავლის მნიშვნელოვანი წყაროა აგრეთვე სასოფლო-სამეურნეო კულტურების, განსაკუთრებით ფინიკიური პალმის ნაყოფისა და ციტრუსოვანთა წარმოება, საფოსტო მარკების გამოშვება, რომლებიც დიდი მო წონებით სარგებლობს მსოფლიოს ფილატელისტთა შორის. არის | |
| + | ==წყარო== | ||
| + | * [[ქართული სამხედრო ენციკლოპედიური ლექსიკონი]] | ||
| + | * [[საზღვერგარეთული აზიის ქვეყნები:გეოგრაფიული და პოლიტიკური ცნობარი]] | ||
[[კატეგორია:სახელმწიფოები]] | [[კატეგორია:სახელმწიფოები]] | ||
[[კატეგორია:სახელმწიფოები არაბეთის ნახევარკუნძულზე]] | [[კატეგორია:სახელმწიფოები არაბეთის ნახევარკუნძულზე]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 11:50, 13 ოქტომბერი 2025 მდგომარეობით
არაბთა გაერთიანებული საამიროები – სახელმწიფო არაბეთის ნახევარკუძულის აღმოსავლეთ სანაპიროზე. არაბთა გაერთიანებული ემირატები (აგე) წარმოადგენს შვიდი არაბული სამთავროს კავშირს. მდებარეობს არაბეთის ნახევარკუნძულის ჩრდილო–აღმოსავლეთ ნაწილში, სპარსეთისა და ომანის უბეების სანაპიროზე.
ფართობი – 83,6 ათ. კმ2. მოსახლეობა შეადგენს 4,7 მლნ. კაცს (2012). მოსახლეობის 90% არაბია, დანარჩენი – სხვა არაბული სახელმწიფოებიდან, ინდოეთიდან, პაკისტანიდან.
სახელმწიფო ენა – არაბული.
დედაქალაქი – ქ. აბუ-დაბი.
მსხვილი ქალაქია აგრეთვე დუბაი (90 ათასი მცხოვრებით).
გაბატონებული რელიგია - მუსლიმანური (სუნი, ნაწილობრივ შიი),
ეროვნული დღესასწაული – დამოუკიდებლობის გამოცხადების დღე – 2 დეკემბერი (1971).
არაბთა გაერთიანებული საამიროები ფედერაციული სახელმწიფოა, შედგება 7 ემირატისაგან (სათავადოსგან): აბუ-დაბი, ანჯამანი, დუბაი, რას-ელჰაიმა, უმ-ელ-კაივანი, ელ-ფუჯაირა და შარჯა.
სახელმწიფო ხელისუფლების უმაღლესი ორგანოა ფედერაციის უმაღლესი საბჭო, სახელმწიფოს მეთაურია პრეზიდენტი, სათათბირო ორგანო – ეროვნული საბჭო (პარლამენტი), აღმასრულებელი ხელისუფლება – მინისტრთა საბჭო (მთავრობა).
დამოუკიდებელი სახელმწიფოა 1917 წლის 2 დეკემბრიდან. ქვეყანა გამოირჩევა ცხოვრების მაღალი დონით. ეკონომიკის საფუძველია ნავთობისა და ბუნებრივი აირის მოპოვება.
ძირითადი საზღვაო პორტებია: ჯაბელ-ალი, ჯანელ-დხანი, ფახლტი, დუბაი, რუვაისი, მინასაკრი.
აქვს 6 საერთაშორისო აეროპორტი, მათგან ძირითადებია: აბუ-დაბი, დუბაი, რასელ-ხაიმა.
შეიარაღებული ძალების საერთო რაოდენობა შეადგენს 56 ათ. კაცს (2012). სახმელეთო ჯარები 49 ათ., სამხედრო-საჰაერო 4,5 ათ. და სამხედრო-საზღვაო ძალები 2,5 ათ. კაცი. დაკომპლექტება ხორციელდება კონტრაქტით (დაქირავებით).
სარჩევი |
[რედაქტირება] ისტორია
ემირატების ტერიტორია ინგლისელებმა ხელთ იგდეს XIX საუკუნის დამდეგს, როდესაც იგი „მეკობრეთა სანაპიროს“ სახელწოდებით იყო ცნობილი ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის შედეგად 1968 წელს ინგლისელებმა თავისი ჯარი გაიყვანეს, ხოლო 1971 წელს შვიდი სამთავრო-ემირატი გაერთიანდა ერთ არაბულ სახელმწიფოდ. არაბთა გაერთიანებული ემირატები არის არაბული ქვეყნების ლიგისა და გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის წევრი.
[რედაქტირება] ბუნებრივი პირობები
გაერთიანებული ემირატების ტერიტორიის რელიეფი ძირითადად დაბლობია, მხოლოდ რას-ალ–ჯებელის ნახევარკუნძულზე არის საშუალო სიმაღლის მთები ტერიტორია მთლიანად ნახევრად უდაბნოსა და უდაბნოს უკავია, ამიტომ მცენარეულ საფარსა და წყალს ძირითადად მოკლებულია (გარდა ოახისეროსა).
[რედაქტირება] მეურნეობა
გაერთიანებული ემირატების ეროვნული შემოსავლის მთავარი წყაროა ნავთობი, რომლის მარაგს 3 მლრდ ტონას ვარაუდობენ, ნავთობის წლიური მოპოვება 75-80 მლნ ტ შეადგენს. შემოსავლის მნიშვნელოვანი წყაროა აგრეთვე სასოფლო-სამეურნეო კულტურების, განსაკუთრებით ფინიკიური პალმის ნაყოფისა და ციტრუსოვანთა წარმოება, საფოსტო მარკების გამოშვება, რომლებიც დიდი მო წონებით სარგებლობს მსოფლიოს ფილატელისტთა შორის. არის
