ბისმარკი
(ახალი გვერდი: '''ბისმარკი''' - (Bismarck) ოტო ფონ შენჰაუზენი (1815–98), თავადი, 1871–90 წლებში ...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 2 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ბისმარკი''' - (Bismarck | + | [[ფაილი:Bismarki.jpg|thumb|150პქ|ბისმარკი ოტო ფონ შენჰაუზენი]] |
| + | '''ბისმარკი ოტო ფონ შენჰაუზენი''' - (''Bismarck, 1815–1898''), თავადი, 1871–90 წლებში გერმანიის იმპერიის პირველი რაიხსკანცლერი. | ||
| + | გააერთიანა გერმანია პრუსიულ-მილიტარისტულ საფუძველზე; გამოდიოდა კლერიკალურ-პარტიკულარისტული ოპოზიციის წინააღმდეგ („კულტურკამპფი“). მიიღო განსაკუთრებული კანონი სოციალისტების წინააღმდეგ, მაგრამ ამავე დროს ჩაატარა გარკვეული სოციალური რეფორმები. | ||
| + | ბისმარკს უმნიშვნელოვანეს საგარეო პოლიტიკურ ამოცანად მიაჩნდა ჩაეშალა ანტიგერმანული ბლოკის შექმნის ყოველგვარი ცდა, არ დაეშვა [[საფრანგეთი|საფრანგეთის]] ძლიერების აღორძინება. იყო ერთ-ერთი მთავარი ორგანიზატორი 1882 წლის სამთა კავშირის ([[გერმანია]], [[ავსტრია-უნგრეთი]], [[იტალია]]) შექმნის, რომელიც მიმართული იყო საფრანგეთისა და [[რუსეთი|რუსეთის]] წინააღმდეგ. ამ კავშირმა საფუძველი ჩაუყარა [[ევროპა|ევროპის]] გახლეჩას ორ მტრულ კოალიციად. | ||
| + | |||
| + | 1890 წელს ახალგაზრდა იმპერატორმა ვილჰელმ II-მ ბისმარკი რაიხსკანცლერის პოსტიდან გადააყენა. „რკინის კანცლერის“ ეპოქა დასრულდა. | ||
| + | |||
| + | ==წყარო== | ||
| + | [[ქართული სამხედრო ენციკლოპედიური ლექსიკონი]] | ||
[[კატეგორია: გერმანელი სახელმწიფო მოღვაწეები]] | [[კატეგორია: გერმანელი სახელმწიფო მოღვაწეები]] | ||
[[კატეგორია: გერმანიის რაიხსკანცლერები]] | [[კატეგორია: გერმანიის რაიხსკანცლერები]] | ||
[[კატეგორია: გერმანელი დიპლომატები]] | [[კატეგორია: გერმანელი დიპლომატები]] | ||
| + | [[კატეგორია: გერმანელი პოლიტიკოსები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 12:46, 1 ოქტომბერი 2025 მდგომარეობით
ბისმარკი ოტო ფონ შენჰაუზენი - (Bismarck, 1815–1898), თავადი, 1871–90 წლებში გერმანიის იმპერიის პირველი რაიხსკანცლერი.
გააერთიანა გერმანია პრუსიულ-მილიტარისტულ საფუძველზე; გამოდიოდა კლერიკალურ-პარტიკულარისტული ოპოზიციის წინააღმდეგ („კულტურკამპფი“). მიიღო განსაკუთრებული კანონი სოციალისტების წინააღმდეგ, მაგრამ ამავე დროს ჩაატარა გარკვეული სოციალური რეფორმები.
ბისმარკს უმნიშვნელოვანეს საგარეო პოლიტიკურ ამოცანად მიაჩნდა ჩაეშალა ანტიგერმანული ბლოკის შექმნის ყოველგვარი ცდა, არ დაეშვა საფრანგეთის ძლიერების აღორძინება. იყო ერთ-ერთი მთავარი ორგანიზატორი 1882 წლის სამთა კავშირის (გერმანია, ავსტრია-უნგრეთი, იტალია) შექმნის, რომელიც მიმართული იყო საფრანგეთისა და რუსეთის წინააღმდეგ. ამ კავშირმა საფუძველი ჩაუყარა ევროპის გახლეჩას ორ მტრულ კოალიციად.
1890 წელს ახალგაზრდა იმპერატორმა ვილჰელმ II-მ ბისმარკი რაიხსკანცლერის პოსტიდან გადააყენა. „რკინის კანცლერის“ ეპოქა დასრულდა.
