ქსნის ბრძოლა 1625
Labashidze (განხილვა | წვლილი) (ახალი გვერდი: '''ქსნის ბრძოლა 1625''' - ქართველების ბრძოლა სეფიან...) |
|||
| ხაზი 10: | ხაზი 10: | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| − | ქართული სამხედრო ენციკლოპედიური ლექსიკონი | + | [[ქართული სამხედრო ენციკლოპედიური ლექსიკონი]] |
[[კატეგორია:ბრძოლები]] | [[კატეგორია:ბრძოლები]] | ||
[[კატეგორია:საქართველოს ბრძოლები]] | [[კატეგორია:საქართველოს ბრძოლები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 15:21, 31 მაისი 2018 მდგომარეობით
ქსნის ბრძოლა 1625 - ქართველების ბრძოლა სეფიანთა ჯარებთან. მარაბდის ბრძოლაში გამარჯვების შემდეგ ირანელთა სარდალმა ისა-ხან ყორჩიბაშმა 12 ათ. მეომარი აზერბაიჯანის ბეგლარბეგის შაჰბენდე-ხანის, შირვანის ბეგლარბეგის ყაზაყ-ხან ჩერქეზისა და უფლისწულ ხოსრო-მირზას (შემდეგში ქართლის მეფე როსტომი) მეთაურობით გაგზავნა არშის ციხის წინააღმდეგ, ხევში, სადაც ქართველებს პატიმრობაში ჰყავდათ ირანული ორიენტაცის თავადი ანდუყაფარ ამილახვარი და მისი მეუღლე – ისა-ხანის ასული. ირანელებმა ტყვეები გაათავისუფლეს და ქსნის ხეობით გამობრუნდნენ უკან, მაგრამ აქ მათ ქართველთა ლაშქარი დახვდა გიორგი სააკაძის მეთაურობით. სამდღიან ბრძოლაში ყიზილბაშთა დიდი ნაწილი გაანადგურეს. შაჰბენდე-ხანი მოკლეს, ყაზაყ-ხანი ტყვედ ჩავარდა. მხოლოდ ხოსრო-მირზამ მოახერხა მცირე რაზმით ალყის გარღვევა და თბილისში ჩამოსვლა. მან ისა-ხანს მიჰგვარა ანდუყაფარი და მისი მეუღლე.
ქსნის ბრძოლამ მნიშვნელოვნად გააქარწყლა ის უპირატესობა, რაც ირანელებმა მოიპოვეს მარაბდასთან გამარჯვებით. ისა-ხან ყორჩიბაშმა მალე დატოვა ქართლი, თუმცა თბილისში და ზოგ სხვა სტრატეგიულ პუნქტში ირანელთა გარნიზონები დატოვა.
