ახალოჭი
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: ახალოჭ-ი (სომხ. Ախալոճ) – დიდმარხვის ცოცხალი სიმბოლო – სომხურ...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | ახალოჭ-ი (სომხ. Ախալոճ) – დიდმარხვის ცოცხალი [[სიმბოლო]] – სომხური სადიდმარხვო მსვლელობა-წარმოდგენის სახეგამურული და თეთრწვერა პერსონაჟი, გადმობრუნებული ტყაპუჭით, ფაფახით, დიდი ხელჯოხითა და ქამარზე შებმული [[ზანზალაკები (მუსიკალური საკრავი)|ზანზალაკებით]]. ასე გამოწყობილი მოზარდი, მღეროდა რა შვიდკვირიანი მარხვის შეზღუდვებზე, თანატოლთა ჯგუფთან ერთად, სოფლის კარდაკარ შემოვლის პროცესში თავის „სიკვდილსა“ და „აღდგომას“ გამოხატავდა; შემდეგ ჯოხით ხელში დასდევდა ოჯახის წევრებს, აშინებდა ბავშვებს; სახლიდან გამოსულს წყლით ასველებდნენ. იმავე დღის საღამოს ახალოჭს მისი საგნობრივი სიმბოლო – მამაკაცის თოჯინა – ცვლიდა. | + | '''ახალოჭ-ი''' ''(სომხ. Ախալոճ)'' – დიდმარხვის ცოცხალი [[სიმბოლო]] – სომხური სადიდმარხვო მსვლელობა-წარმოდგენის სახეგამურული და თეთრწვერა პერსონაჟი, გადმობრუნებული ტყაპუჭით, ფაფახით, დიდი ხელჯოხითა და ქამარზე შებმული [[ზანზალაკები (მუსიკალური საკრავი)|ზანზალაკებით]]. ასე გამოწყობილი მოზარდი, მღეროდა რა შვიდკვირიანი მარხვის შეზღუდვებზე, თანატოლთა ჯგუფთან ერთად, სოფლის კარდაკარ შემოვლის პროცესში თავის „სიკვდილსა“ და „აღდგომას“ გამოხატავდა; შემდეგ ჯოხით ხელში დასდევდა ოჯახის წევრებს, აშინებდა ბავშვებს; სახლიდან გამოსულს წყლით ასველებდნენ. იმავე დღის საღამოს ახალოჭს მისი საგნობრივი სიმბოლო – მამაკაცის თოჯინა – ცვლიდა. |
მიმდინარე ცვლილება 14:20, 27 ივნისი 2018 მდგომარეობით
ახალოჭ-ი (სომხ. Ախալոճ) – დიდმარხვის ცოცხალი სიმბოლო – სომხური სადიდმარხვო მსვლელობა-წარმოდგენის სახეგამურული და თეთრწვერა პერსონაჟი, გადმობრუნებული ტყაპუჭით, ფაფახით, დიდი ხელჯოხითა და ქამარზე შებმული ზანზალაკებით. ასე გამოწყობილი მოზარდი, მღეროდა რა შვიდკვირიანი მარხვის შეზღუდვებზე, თანატოლთა ჯგუფთან ერთად, სოფლის კარდაკარ შემოვლის პროცესში თავის „სიკვდილსა“ და „აღდგომას“ გამოხატავდა; შემდეგ ჯოხით ხელში დასდევდა ოჯახის წევრებს, აშინებდა ბავშვებს; სახლიდან გამოსულს წყლით ასველებდნენ. იმავე დღის საღამოს ახალოჭს მისი საგნობრივი სიმბოლო – მამაკაცის თოჯინა – ცვლიდა.
[რედაქტირება] ლიტერატურა
Харатян Гр. С., Мкртчян С, С. Праздничная культура: традиции и современность // Армяне. Ответственные редакторы: Л. М. Варданян, Г. Г. Саркисян, А. Е. Тер-Саркисянц. М., 2012.
