ღაბუში
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: '''ღაბუში''' ''(ხევს.)'' – ხატის მეენედ (ქადაგად) ან ხუცესად აყვანი...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ღაბუში''' ''(ხევს.)'' – [[ხატი]]ს მეენედ (ქადაგად) ან ხუცესად აყვანის მიზნით, ჯვარის მიერ დაჭერილ-დამიზეზებული „რჩეული“ — ფსიქონერვული ხასიათის დაავადებით დასნებოვნებული პირი (უპირატესად, მოზარდი), რომელიც, ვიდრე „ენას გამაიღებს“, ანუ ქადაგი | + | '''ღაბუში''' ''(ხევს.)'' – [[ხატი]]ს [[მეენე|მეენედ]] (ქადაგად) ან [[ხუცესი|ხუცესად]] აყვანის მიზნით, [[ჯვარი|ჯვარის]] მიერ დაჭერილ-დამიზეზებული „რჩეული“ — ფსიქონერვული ხასიათის დაავადებით დასნებოვნებული პირი (უპირატესად, მოზარდი), რომელიც, ვიდრე „ენას გამაიღებს“, ანუ [[ქადაგი]] (ხუცესი) გახდება, უღონოდაა, გული უწუხს, იტანჯება, იწყებს ღაბუშობას – არეულად ლაპარაკს; სიზმრად ხატის მორჩილია, დღისით – ეურჩება. მაგრამ „ავადმყოფობისაგან შეწუხებული ღაბუში ბოლოს ფარ-ხმალს ყრის და [[ღვთისშვილი|ღვთიშვილს]] მორჩილდება. ამის შემდეგ იგი |
| − | (ხუცესი) გახდება, უღონოდაა, გული უწუხს, იტანჯება, იწყებს ღაბუშობას – არეულად ლაპარაკს; სიზმრად ხატის მორჩილია, დღისით – | + | „ენას გამოიტანს“ (გაქადაგდება). ავადმყოფობა სუსტდება, ახლად „დამდგარი“ ქადაგი თანდათან უკეთ შეიქმნება და დაკისრებულ მოვალეობას ჯვარის კარზე სიკვდილამდე ასრულებს“ (თ. ოჩიაური). |
| − | ეურჩება. მაგრამ „ავადმყოფობისაგან შეწუხებული ღაბუში ბოლოს ფარ-ხმალს ყრის და ღვთიშვილს მორჩილდება. ამის შემდეგ იგი | + | |
| − | „ენას გამოიტანს“ (გაქადაგდება). ავადმყოფობა სუსტდება, ახლად „დამდგარი“ ქადაგი თანდათან უკეთ შეიქმნება და დაკისრებულ | + | |
| − | მოვალეობას ჯვარის კარზე სიკვდილამდე ასრულებს“ (თ. ოჩიაური). | + | |
მიმდინარე ცვლილება 18:43, 16 მაისი 2020 მდგომარეობით
ღაბუში (ხევს.) – ხატის მეენედ (ქადაგად) ან ხუცესად აყვანის მიზნით, ჯვარის მიერ დაჭერილ-დამიზეზებული „რჩეული“ — ფსიქონერვული ხასიათის დაავადებით დასნებოვნებული პირი (უპირატესად, მოზარდი), რომელიც, ვიდრე „ენას გამაიღებს“, ანუ ქადაგი (ხუცესი) გახდება, უღონოდაა, გული უწუხს, იტანჯება, იწყებს ღაბუშობას – არეულად ლაპარაკს; სიზმრად ხატის მორჩილია, დღისით – ეურჩება. მაგრამ „ავადმყოფობისაგან შეწუხებული ღაბუში ბოლოს ფარ-ხმალს ყრის და ღვთიშვილს მორჩილდება. ამის შემდეგ იგი „ენას გამოიტანს“ (გაქადაგდება). ავადმყოფობა სუსტდება, ახლად „დამდგარი“ ქადაგი თანდათან უკეთ შეიქმნება და დაკისრებულ მოვალეობას ჯვარის კარზე სიკვდილამდე ასრულებს“ (თ. ოჩიაური).
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- ნ. მინდაძე. რჩეულობის ინსტიტუტი და ფსიქო-ნერვული დაავადებანი ფშავში // მასალები საქართველოს ეთნოგრაფიისათვის. XXI. თბ., 1981, გვ. 146-152;
- მისივე, ქართული ხალხური მედიცინა. თბ., 1981;
- თ. ოჩიაური. ქართველთა უძველესი სარწმუნოების ისტორიიდან. თბ., 1954, გვ. 15-24.
