შეინმანი არონ
მ (მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „შეინმანი არონ ლვოვის ძე“ გადაიტანა გვერდზე „შეინმანი არონ“ გად...) |
(→ბიოგრაფია) |
||
| (ერთი მომხმარებლის 7 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Aron Seimani.jpg|thumb|'''არონ შეინმანი''']] | [[ფაილი:Aron Seimani.jpg|thumb|'''არონ შეინმანი''']] | ||
| − | '''შეინმანი არონ ლვოვის ძე''' (დ. - 5.I.1886, სუვალკი, [[პოლონეთი]] - გ. - 22.V.1944, ლონდონი) - საბჭოთა | + | '''შეინმანი არონ ლვოვის ძე''' - (დ. - 5.I.1886, სუვალკი, [[პოლონეთი]] - გ. - 22.V.1944, ლონდონი) - საბჭოთა რუსეთის ფინანსისტი და დიპლომატი. |
| − | დაიბადა ვაჭრის ოჯახში, მეცამეტე შვილი იყო. 1903 დაასრულა კომერციული სასწავლებელი. 1903 წლიდან შეუერთდა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიულ მუშათა პარტიას. მიემხრო პარტიის ბოლშევიკურ ფრთას, პარტიულ მუშაობას ეწეოდა ვორონეჟში, კიევსა და ლუგანსკში. 1908 მსახურობდა [[არმია]]ში. 1909 წლიდან მუშაობდა საქმისმწარმოებლად და კლერკად. 1917 თებერვლის რევოლუციის შემდეგ იყო ჰელსინკის საბჭოს თავმჯდომარე. | + | ====ბიოგრაფია==== |
| + | დაიბადა ვაჭრის ოჯახში, მეცამეტე შვილი იყო. 1903 წელს დაასრულა კომერციული სასწავლებელი. 1903 წლიდან შეუერთდა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიულ მუშათა პარტიას. მიემხრო პარტიის ბოლშევიკურ ფრთას, პარტიულ მუშაობას ეწეოდა ვორონეჟში, კიევსა და ლუგანსკში. 1908 წელს მსახურობდა [[არმია]]ში. 1909 წლიდან მუშაობდა საქმისმწარმოებლად და კლერკად. 1917 წლის [[თებერვლის რევოლუცია|თებერვლის რევოლუციის]] შემდეგ იყო ჰელსინკის საბჭოს თავმჯდომარე. | ||
| − | 1917 წლის ოქტომბრის გადატრიალების შემდეგ მუშაობდა სამთავრობო უწყებებში. 1917 აირჩიეს რუსეთის დამფუძნებელ კრებაში. 1918 იყო რუსეთის ფინანსთა სახალხო კომისრის მოადგილე. იმავე წელს დაინიშნა რუსეთის ფინანსურ ატაშედ სკანდინავიაში. 1919 მონაწილეობდა საბჭოთა რუსეთის სახელმწიფო ბანკის შექმნაში. 1919 იყო სურსათის სახალხო კომისიის და საგარეო ვაჭრობის სახალხო საბჭოს წევრი, 1920 სურსათის სახალხო კომისრის მოადგილე. 1920 წლის 12 ოქტომბერს დაინიშნა [[საქართველო]]ში საბჭოთა რუსეთის სრულუფლებიან წარმომადგენლად. ამ თანამდებობაზე ს. კიროვი შეცვალა. თანამდებობის აღსრულებას 19 ოქტომბრიდან შეუდგა. საქართველოში ჩამოსვლისთანავე შეხვდა საგარეო საქმეთა მინისტრის და სამხედრო მინისტრის მოადგილეებს, ნ. ქარცივაძესა და გენერალ [[ოდიშელიძე ილია|ოდიშელიძე]]ს. 23 ოქტომბერს რწმუნებათა სიგელი გადასცა მთავრობის თავმჯდომარე [[ჟორდანია ნოე|ნ. ჟორდანიას]]. 1920 წლის დეკემბერში მწვავე ნოტები გაცვალეს საბჭოთა რუსეთის წარმომადგენელმა და საქართველოს საგარეო | + | 1917 წლის ოქტომბრის გადატრიალების შემდეგ მუშაობდა სამთავრობო უწყებებში. 1917 წელს აირჩიეს რუსეთის დამფუძნებელ კრებაში. 1918 იყო [[რუსეთი|რუსეთის]] ფინანსთა სახალხო კომისრის მოადგილე. იმავე წელს დაინიშნა რუსეთის ფინანსურ [[ატაშე|ატაშედ]] სკანდინავიაში. 1919 წელს მონაწილეობდა საბჭოთა რუსეთის სახელმწიფო ბანკის შექმნაში. 1919 წელს იყო სურსათის სახალხო კომისიის და საგარეო ვაჭრობის სახალხო საბჭოს წევრი, 1920 სურსათის სახალხო კომისრის მოადგილე. 1920 წლის 12 ოქტომბერს დაინიშნა [[საქართველო]]ში საბჭოთა რუსეთის სრულუფლებიან წარმომადგენლად. ამ თანამდებობაზე [[კიროვი სერგეი|ს. კიროვი]] შეცვალა. თანამდებობის აღსრულებას 19 ოქტომბრიდან შეუდგა. საქართველოში ჩამოსვლისთანავე შეხვდა საგარეო საქმეთა მინისტრის და სამხედრო მინისტრის მოადგილეებს, [[ქარცივაძე ნიკოლოზ|ნ. ქარცივაძესა]] და [[გენერალი|გენერალ]] [[ოდიშელიძე ილია|ოდიშელიძე]]ს. 23 ოქტომბერს რწმუნებათა [[სიგელი (საბუთი)|სიგელი]] გადასცა მთავრობის თავმჯდომარე [[ჟორდანია ნოე|ნ. ჟორდანიას]]. 1920 წლის დეკემბერში მწვავე ნოტები გაცვალეს საბჭოთა რუსეთის წარმომადგენელმა და საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრომ საქართველოში ბოლშევიკთა მოქმედებების გამო. 1921 წელს საქართველოდან ბაქოში გაემგზავრა. შეინმანი და ზოგადად საბჭოთა რუსეთის წარმომადგენლობა საქართველოში აგროვებდა საიდუმლო დაზვერვით ინფორმაციებს და აწვდიდა ბაქოში განთავსებულ კავბიუროსა და [[წითელი არმია|წითელი არმიის]] [[შტაბი|შტაბს]]. 1921 წლის იანვრის ბოლოს მოკავშირეთა მიერ [[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დე იურე დამოუკიდებლობის აღიარება|საქართველოს დე იურე აღიარება]] ოფიციალურად მიულოცა [[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობა|საქართველოს მთავრობას]]. 1921 წლის თებერვალში უარყოფდა საბჭოთა რუსეთის მხრიდან მომავალ რაიმე საფრთხესაც კი. |
| − | + | [[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაცია საბჭოთა რუსეთის მიერ|საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს ოკუპაციის]] შემდეგ დაუბრუნდა ადმინისტრაციულ საქმიანობას რუსეთში. 1921 წლის ოქტომბრიდან მუშაობდა საბჭოთა რუსეთის სახელმწიფო ბანკში, იყო ბანკის საბჭოს თავმჯდომარე. 1923-1924 და 1926-1928 წლებში იყო საბჭოთა კავშირის სახელმწიფო ბანკის საბჭოს თავმჯდომარე, 1925 წელს საერთაშორისო ვაჭრობის სახალხო კომისარი. 1929 წელს საბჭოთა კავშირის ხელისუფლებაში მიმდინარე ძალაუფლებისათვის ბრძოლის პროცესში, ჩამოშორდა სახელმწიფო საქმიანობას. 1929 წელს დატოვა საბჭოთა კავშირი. შემდგომში ეკონომიკური მიმართულებით მუშაობდა საბჭოთა წარმომადგენლობებში ბერლინსა და ლონდონში. [[მეორე მსოფლიო ომი]]ს დაწყების შემდეგ საცხოვრებლად დარჩა [[დიდი ბრიტანეთი|ბრიტანეთში]]. მისმა ოჯახმა მიიღო ბრიტანეთის მოქალაქეობა და დასახლდა [[ავსტრალია]]ში. გარდაიცვალა ტვინის სიმსივნით. | |
| − | + | '''''ირაკლი ირემაძე''''' | |
==ლიტერატურა== | ==ლიტერატურა== | ||
| ხაზი 19: | ხაზი 20: | ||
| − | [[კატეგორია:რუსეთის სოციალ- | + | [[კატეგორია:რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრები]] |
| + | [[კატეგორია:რუსი დიპლომატები]] | ||
| + | [[კატეგორია:რუსი ფინანსისტები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 14:25, 20 თებერვალი 2024 მდგომარეობით
შეინმანი არონ ლვოვის ძე - (დ. - 5.I.1886, სუვალკი, პოლონეთი - გ. - 22.V.1944, ლონდონი) - საბჭოთა რუსეთის ფინანსისტი და დიპლომატი.
[რედაქტირება] ბიოგრაფია
დაიბადა ვაჭრის ოჯახში, მეცამეტე შვილი იყო. 1903 წელს დაასრულა კომერციული სასწავლებელი. 1903 წლიდან შეუერთდა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიულ მუშათა პარტიას. მიემხრო პარტიის ბოლშევიკურ ფრთას, პარტიულ მუშაობას ეწეოდა ვორონეჟში, კიევსა და ლუგანსკში. 1908 წელს მსახურობდა არმიაში. 1909 წლიდან მუშაობდა საქმისმწარმოებლად და კლერკად. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ იყო ჰელსინკის საბჭოს თავმჯდომარე.
1917 წლის ოქტომბრის გადატრიალების შემდეგ მუშაობდა სამთავრობო უწყებებში. 1917 წელს აირჩიეს რუსეთის დამფუძნებელ კრებაში. 1918 იყო რუსეთის ფინანსთა სახალხო კომისრის მოადგილე. იმავე წელს დაინიშნა რუსეთის ფინანსურ ატაშედ სკანდინავიაში. 1919 წელს მონაწილეობდა საბჭოთა რუსეთის სახელმწიფო ბანკის შექმნაში. 1919 წელს იყო სურსათის სახალხო კომისიის და საგარეო ვაჭრობის სახალხო საბჭოს წევრი, 1920 სურსათის სახალხო კომისრის მოადგილე. 1920 წლის 12 ოქტომბერს დაინიშნა საქართველოში საბჭოთა რუსეთის სრულუფლებიან წარმომადგენლად. ამ თანამდებობაზე ს. კიროვი შეცვალა. თანამდებობის აღსრულებას 19 ოქტომბრიდან შეუდგა. საქართველოში ჩამოსვლისთანავე შეხვდა საგარეო საქმეთა მინისტრის და სამხედრო მინისტრის მოადგილეებს, ნ. ქარცივაძესა და გენერალ ოდიშელიძეს. 23 ოქტომბერს რწმუნებათა სიგელი გადასცა მთავრობის თავმჯდომარე ნ. ჟორდანიას. 1920 წლის დეკემბერში მწვავე ნოტები გაცვალეს საბჭოთა რუსეთის წარმომადგენელმა და საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრომ საქართველოში ბოლშევიკთა მოქმედებების გამო. 1921 წელს საქართველოდან ბაქოში გაემგზავრა. შეინმანი და ზოგადად საბჭოთა რუსეთის წარმომადგენლობა საქართველოში აგროვებდა საიდუმლო დაზვერვით ინფორმაციებს და აწვდიდა ბაქოში განთავსებულ კავბიუროსა და წითელი არმიის შტაბს. 1921 წლის იანვრის ბოლოს მოკავშირეთა მიერ საქართველოს დე იურე აღიარება ოფიციალურად მიულოცა საქართველოს მთავრობას. 1921 წლის თებერვალში უარყოფდა საბჭოთა რუსეთის მხრიდან მომავალ რაიმე საფრთხესაც კი.
საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს ოკუპაციის შემდეგ დაუბრუნდა ადმინისტრაციულ საქმიანობას რუსეთში. 1921 წლის ოქტომბრიდან მუშაობდა საბჭოთა რუსეთის სახელმწიფო ბანკში, იყო ბანკის საბჭოს თავმჯდომარე. 1923-1924 და 1926-1928 წლებში იყო საბჭოთა კავშირის სახელმწიფო ბანკის საბჭოს თავმჯდომარე, 1925 წელს საერთაშორისო ვაჭრობის სახალხო კომისარი. 1929 წელს საბჭოთა კავშირის ხელისუფლებაში მიმდინარე ძალაუფლებისათვის ბრძოლის პროცესში, ჩამოშორდა სახელმწიფო საქმიანობას. 1929 წელს დატოვა საბჭოთა კავშირი. შემდგომში ეკონომიკური მიმართულებით მუშაობდა საბჭოთა წარმომადგენლობებში ბერლინსა და ლონდონში. მეორე მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ საცხოვრებლად დარჩა ბრიტანეთში. მისმა ოჯახმა მიიღო ბრიტანეთის მოქალაქეობა და დასახლდა ავსტრალიაში. გარდაიცვალა ტვინის სიმსივნით.
ირაკლი ირემაძე
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- Шейнман Арон Львович, http://www.pseudology.org/Bank/SheInman_AL.htm (ინახა 30. 11. 2016);
- გაზ. „საქართველოს რესპუბლიკა“, 1920. №239, №241, №292;
- გაზ. „სახალხო საქმე“, 1921, №1035.
[რედაქტირება] წყარო
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი
